Thank you po sa mga reply nyo, malaki maitutulong sakin. He has been insisting on going out. I am not proud to say this, pero alam ko, hindi masyadong wholesome ang intention. Sinasabi nya gustong gusto nya kasi ako physically, kya ayaw nya mag waste ng time, kung mangyayari, now na. Parang ganon ang pananaw nya sa buhay. He doesn't want any drama, or issues. Straight forward daw kasi sya. Kung gusto nya, gusto nya. Kung ayaw, ayaw.
Deep inside, alam kong di tama. I also don't want to go down to that level. Pero part of me, parang naiisip ko, ang ikli ng buhay, why not? Kesa I go through life wondering "what if""? Clearly, hindi long term. Di ko nga alam kung after ng isang date, masusundan pa.
I am 6 years older than him. Hindi na ako bata, kaya naiisip ko, bakit naman papakipot pa? Pero paano kung di nga talaga dapat? Sa iba siguro, klaro ang sagot. Pero when your emotions dictate gusto ko rin sya makasama, ang hirap labanan ng isip.
Financial matter became an issue to me, kasi naman, when I asked kung saan nya gusto pumunta dahil aya siya ng aya, ang sagot eh - "bahala ka basta magkasama tayo". "Wala ako budget" - - E di ako taya. At talagang when he talks to me, kahit text lang, he calls me "Doktora". Nakaka-bother kasi baka it's his way of saying, he will not invest and go another level.