Mahirap talaga intindihin yung communication sis, sabi mo nga two-way yan, so ibig sabibin para maintindihan mo, dalawa dapat ang nakikita mo. Hindi yung side ng isa lang.
Parang naglalaro ng pingpong. Para maintindihan mo kung bakit ganun pumalo ng bola yung isa, tingnan mo rin kung pano magserve yung isa, then pano sila magpalitan ng bola. Parang ganito ang relationship dynamics. And mind you, every couple is unique, and that also must be taken into consideration.
As for individual person naman, may mga taong emotionally avoidant. They are uncomfortable when you talk about emotions or anything intimate. Di ko pa nga alam pano nga ba sila nagkatuluyan. Pero may mga ganyan.
I guess society and familial also has a role kung bakit ganyan ang level ng communication ng ibang lalaki.
For me, hangga't di ko nakikita kung pano sila maglaro,a t di ko marinig buong descriptions ng husband, I can only hypothesize.
Hindi rin macommunicate ang husband ko dati. Pero accepting ako sa mga nararamdaman nya, hindi ako critical kung magkamali sya or what, hindi ako 'ganito kasi gawin mo, ganyan ganyan.' And so he feels emotionally safe and feels free to tell whatever is in his mind and heart, because he knows by experience, hindi ko sya hinuhusgahan. Kahit nga sa sex, pagnakakaligtaan ko na, kaya nyang magexpress ng needs, sinasabi ko, babawi ako. I honor his needs.
At tska basa ka rin ng mga psychological researches, a lot will tell you, na women are stronger on affective/emotional skills than men. Sino bang best coach nila, kundi tayo.
Maganda rin yung mga educational marriage seminars, it improves relationships.
I believe, if there's emotional safety in the relationship, there's a free flow of communication. Provided both have no emotional/attachment/psychological hang-ups.. Kung applicable.
However, if your question is influenced by your past experience, eh magandang detailed di ba, kesa maging general tayo.