This is totally off topic but since the thread title read "I just don't understand....." here I go.
I just don't understand why women don't respect other women's relationship.
Ok maybe not so off topic kasi ang mistresses walang respeto sa mga legal gf/wives.
Sis, napansin ko laganap iyan sa mga mistresses. Kaya nga sila naging mistress. Kaso IMO, ang mga Pinoy kasi, relative to other nationalities (tingnan nyo mga Japanese), in general (hindi lahat pero majority), walang respeto sa kapwa. Kaya asar ako.
^^ sis pink_sugar, halos pareho pala ang nakaraan natin, at least during my BF/GF days sa ex hubby ko. kwento ko lang.
In my experience, na feel ko na sobrang mahal at na pamper ako ng bf ko, 11 years bf-gf na kami this year, at pareho naming first ang isa'-isa.
Samin din sis, more than 10 years kami mag GF/BF. First everything and noong araw, di uso ang PMS, kaya, first encounter namin talaga during our wedding night.
And yes, he treated me so well. Lagi sya nasa tabi ko, hatid sundo, ayaw nya ako magc-commute, or mag isang lalabas. Lagi nyako sinasamahan sa errands ko, sumasalo ng mga problema ko, etc.
Nung early stages of relationship namin highschool pa sya nun at ako naman eh college na, may mga incidents na nag cheat sya at ang tagal ko maka move on,
Ang pagkapareho satin sis, we were young yung naging kami. Highschool palang kami. That's why 10+ years ang inantay namin before kami nagpakasal.
But ang pagkakaiba satin, my ex hubby never cheated on me nung BF/GF palang kami until bago kami ikasal (na hindi ako aware). But as I was told, nung engaged palang kami, a couple of months before the wedding, that was the time he met the mistress. Pero sabi nya wala naman nangyari, gumaan lang ang loob nya sa girl. In the end, kaya pinili parin nya magpakasal sakin because of our 10+ years relationship over a few months "kausap" daw with the girl. At this point, I just took his kwento na totoo. Pag iisipin mo nga naman, before the wedding, hindi pa kami nagiging intimate, so I assume, sila hindi pa? Or baka puede nagawa na nila at hindi lang nya sakin inamin.
Halos araw araw kaming magkasama till last year na. Naging ldr kami for 1 year.
Ayan, months before the wedding, I was assigned abroad for training kasi. Pero scheduled balik ko naman is a couple of months after the wedding. So during my training, I was shuttling back and forth Manila for the wedding preps and para makasama sya. Every 2 weeks ang uwi ko sa Manila.
And I suppose, possible din nga ang LDR ang cause. Pero you see, nasa character ng lalaki iyan. Kung bibigay sila o hindi. In my ex hubby's case, bumigay sya.
After namin ikasal, he tried daw umiwas. Sa office nya nameet yung babae, kaya sya lumipat ng work. And yet maybe the temptation was just always there as there were 2 willing parties. I tried to make the marriage work for over 10 years. Pero di talaga mawalay ang kabit, kaya ako ang nag give up.
Ngayon mas naging sweet at caring ako kay bf at feel ko happy rin naman si bf at nag stay pa rin ako.
Hay sana hindi na ulit kami maging ldr kasi hidi kami sanay... Pero bakit ako hindi naman ako nagloko ano eh solo lang din naman ako. Hehe
Hay naku, ako din. Kahit na iyak ako ng iyak, nung kami pa, pag andyan sya parang normal lang ang lahat at mas naging sweet and caring ako, kahit na sobrang sakit ang nararamdaman ko, sinasarili ko lang.
Hanggang in the end hindi ko rin nakayanan. How I wish I knew what happened before kami kinasal. How I wish he knew what to do (pinostpone sana nya ang wedding at di naman pala sya sure) and How I wish I knew what to do din the moment I found out (after several months na kaming kasal nun). But lahat iyan, hindi namin alam. We were young. We were sheltered and naive to succumb to our emotions, without objectively looking at our situation.
Looking at the topic.. "I just dont understand..."
Talagang hindi natin minsan maintindihan ang takbo ng utak at emotions ng ibang tao. Pero what makes the big difference is the
sincerity and honesty of both parties in the relationship if they are willing to make it work pa o hindi.