No Social Life

[Miss Taken]

^ Tama ka dyan sis. Tsaka ang thinking ko kasi atleast pag magisa lang ako, wala na kong iintindihin na ibang tao like kung san gusto kumain or baka mamaya gusto na niya agad umuwi hehe. Kung may isama man ako, yung best friend ko lang or my mom.

[kikaygirl5810]

at di ako sanay sumunod sunod kung saan hehe

I have my own agenda and kung saan ako dadalhin ng mga paa ko without asking saan next..heheh

[mebpa]

correct, walang kailangan intindihin kung saan kakain or pupunta. masaya den naman maging ganito. shopping and eating alone nagawa ko na once, may pasok si hubby eh feel ko mag-mall, matagal na to, bf-gf pa yata kame neto. yun mag-watch ng movie, hindi pa, namamahalan kase ko sa movie kaya pili lang pinapanood namen sa sinehan, pero minsan naisip ko na to. pag meron medyo late si hubby uwi and maiwan ako sa bahay, naisip ko na manoon mag-isa after work but hindi ko tinutuloy

[blue_sky]

hello mga sis... im so glad i found this thread.. i also prefer to be alone..feeling ko, mas nakakapag-recharge ako kapag mag-isa. yung wala kang iintindihing iba.  i have very few friends but i know na maaasahan ko sila in times of need.

sa totoo lang, when i think about getting married in the future, gusto namin ni bf na family lang dahil ayaw naming maging center of attention pag sobrang daming tao. mahirap nga lang mghanap ng packages na good for 15 guests lang or less.

[saltandpepper001]

Ganto rin ako. Kagulat lang marami pala tayong ganto. Ang hirap makahanap ng makakaintindi sayo unless they are experiencing the same.. My best friend since hs (for8years) whom I trust and I even made her as my girlfriend in Facebook. Yung "in a relationship with...." ganon. (We're both girls) but im not lesbi. Aun. Pero recently she found a new friend. And she's acting like we're not bestfriends anymore. When I ask her to go out with me she always refuses. Pero pag ako niyaya nya kahit matutulog na ko, go ako. Then she's my opposite kasi. Marami syang friends. Unlike me, maraming acquaintances pero sya lang talaga nagiisang kaibigan ko, tas pag nagoopen ako sakanya about sa sad lovelife ko tatawanan nya lang ako. Ngayon single na ko sa fb. Ayoko ng taong nirerespeto mo tapos di sya ganon sayo. Bahay lang ako lagi. Pag gusto ko umalis wala akong maaya. Nowadays I hang out with my sissy na lang. Aun, parehas kami ng ugali. Lols.


Since naghighschool ako, socially awkward talaga ako. Wala masyadong friends. Parang naging worse pa nga nung nagkaanak ako, yaya nya lang lagi nya kasama sa baba para makipaglaro sa mga bata. Eh puro pa mga maid andun. Kahit sa school parang pag may meeting ayoko pumunta. Pero kelangan.  Lagi lang akong nasa kwarto. Minsan gusto ko na nga lang madeadz kasi wala akong mapupuntahan sa gantong ugali ko. Di ako makapagaral, makapagtrabaho. Dahil nga socially awkward ako.

[momentum]

^ aww sis wag mo naman isipin yan na sana madeadz ka nalang..lalo na't may anak ka na
maybe sis may insecurities ka or confidence issue? maybe sis it will help if you can talk to someone to help sort out these issues that you have? like si Rose Yenko..yung rinecommend sakin ni sis aquacharly before and also the other gt's..

don't be sad sis, maybe you just need to open yourself little by little with other people. baka you feel that way dahil sa ginawa ng ex-bff mo..spend time with your kid sis, wag ka magkulong sa room..bring her to play dates, etc..sa mga ganyan may makakausap ka na mga mommies unti unti mapapansin mo na nagsosocialize ka na pala. bakit nga pala sis hindi ka nagwowork? supported ka ba by your husband?

[saltandpepper001]

^Yes sissy. Si hubby lang nagwowork. Kaso lagi namang nasa Singapore. Uuwi lang every 2weeks. Tas wala pa kaming solo na bonding. Mas gusto nya lagi kasama si baby. Wala ng happy lovelife, wala pang friends. Nagpatingin narin ako kay dr.demeterio (psychiatrist) sa cardinal santos. Aadmit sana ako kasi suicidal  na nga ako. Kaso di na ko pumunta. Pinilit ko na lang ayusin sarili ko magisa. Ayoko dun baka mga baliw mga kasama ko dun. Di naman ako baliw. 😖 tas after a year, feeling ko kelangan ko parin ng tulong ng psychiatrist kaya nagpatingin naman ako this time kay dr. Randy dellosa. Binigyan nya ako anti depressants. Pero di ko na tinuloy. Parang hopeless na ko. Forever na ko ganto. Ewan ko ba nakakaasar lang bat ako ganto. Drama much. Haha. This august aalis na kami ng pinas. Lipat na kami sa Thailand. New place, new beginning. Walang kakilala, new environment. Which I love..

Dito sa place namin may mga nakakausap naman akong mga moms, I feel that they want to befriends with me pero ako yung lumalayo, kasi ayaw ko na sila yung una lalayo once na makita nila yung awkwardness ko. Yeah you're right I don't have the confidence.

[momentum]

yun naman pala sis aalis na kayo..that will help you
just be grateful sis with what you have ang swerte mo kasi you have a supportive husband, a kid and now magmimigrate pa kayo..diba? not everyone gets that. maybe try narin to work sis when you get there..para madivert attention mo

[mikaelavhan]

parang ako din to wala masydo social life. lalabas alone. mgmamall alone. but i have friends namn un lang malayo sila .at dahil sa work ni hubby kaya kami napalayo. ilang taon na kmi dto sa m.manila wala man lang ako naging friends dito hehe.
minsan gusto ko din sana makameet ng new friends kaso panibagong pagkakakilanlan nanaman. yung looks ko kasi mukang mataray daw( totoo naman)hehe.
so pag weekend pag wala work /at di pagod  kami lang lagi ni hubby mgkasama lalabas at manonood ng sine hehe.

[charmedwitch776]

nakakarelate ako dito. Since I decided to be WAHM wala na akong social life. I used to be super out going and super friendly pero nun maging mother na ako nawala na hilig ko lumabas at gumimik. Mas gusto ko na nasa bahay ako with my then eldest. Yun mga friends ko naweirduhan na nga sakin nun at sinasabihan ako hwag seryosohin pagiging nanay at baka malosyang pero hindi na talaga ako happy lumabas at sumama with friends. Tapos I finally decided na maging WAHM kaya ayun wala na totally social life. Nagsawa nadin mga friends ko na invite ako lumabas or gumimik. Paglabas ako gusto ko magisa nalang para namnamin ko yun katahimikan ng pagiisa specially pag burn out na ako. Ayoko ng may kasama pag lumalabas kasi gusto ko free yun mind ko pati yun mga paa ko dalhin ako sa gusto ko at gawin ko yun trip ko gawin. Yun feeling na kahit few hours lang alone and wala ka iniisip or aasikasuhin kundi sarili mo.

 

[audrey932]

i'm in college now. before i usually be with my friends. chillin at the bar but things happen till I met my boyfriend. nakuntento nalang ako na sya kasama ko plus medyo mahigpit kasi sya he didn't like me going out with my friends. that's why nabawas bawasan mga pag gagala ko.

[chinbaptista]

when you enter the life of being married and having a kids maiiwasan mo yung mga bagay na nagagawa mo way back nung single kapa that's because you have already a priority na.

[[-c-h-a-]]

I'm also married with one kid. I don't go out as much kasi I'd rather spend time with the both of them. I can say my social activities has greatly diminished since having our little one. But I have no complaints whatsoever

I still go out sometimes without them but super rarely... maybe once in 3 months? I get super guilty kasi.

[Filipinasadhart]

i have no social life maybe because i dnt want too.. hirap kase magtiwala now a days... kaya sobrang maingat ako pili lang ang pinagkakatiwalaan ko.

[young_maiden]

Count me in. Once in a blue moon lang ako gumala. Kadalasan bahay at school lang. Isang factor din yata iyon kaya zero lovelife ko. Hahaha. Ayaw ko na din magtiwala sa tao eh. Nung teenager ako, ang bilis ko magtiwala. Basta mabait sa akin akala ko friend ko na. I was wrong. Nabiktima tuloy ako ng mga bullies at backstabbers sa school. Simula ng nag law school ako, cautious na ako. Natuto na ako mamili ng friends.

[nicoletta]

Even before having a family of my own, I have really preferred to stay home and just read books, watch tv or surf online.  I have always been an introvert I guess, so now that I'm married, wala talagang problem husband ko sakin even if I have 2 cars.  I'm not good with directions din naman so I don't really know where to go.

[catherinecaparino]

It's okay for me. I'm much more contented now with my family. Iba na kasi talaga yung buhay may pamilya.

[lenzyfrancisco]

Sanayan lang naman yan. You need to put your priorities on top.

[Madelskie]

I can relate to this thread, in some ways. Haha. Kung kadaldalan rin lang, mauubusan sa akin ang kausap ko and I have so many kuwento. Isa ako sa mga tao na madali na makabagayan ng loob. But hindi ako outgoing. I preferred being home, reading a book, cross stitching, Facebook, Instagram, coloring a book with my son and sleep on my extra hours. I can't even remember the last time I went on a night out, kung matatawag na night out yun kasi ako lagi unang umuuwi. Hindi ko alam pero even parents ko napansin nila mula pagkabata ko na ang daldal ko pero ang layo ng mga ginagawa ko sa ugali ko. Nung single pa ako, nakakatagal ako na hindi lumalabas ng kwarto, as in lalabas lang ako pag kakain na. Ngayong married na ako, lumalabas lang ako pag ipasyal namin si LO. Meron ako girl friends pero madalas na yung once per quarter na labas namin to chika and update lang. Tapos mga around 2 to 5 pm lang yun pag nagset kami.

Siguro sanayan lang talaga. Though I am not having a hard time in terms of pakikipag close sa iba. Pag mag-isa na lang ako, doon lumalabas yung pagiging introvert ko

[honeybunny]

Count me in. Once in a blue moon lang ako gumala. Kadalasan bahay at school lang. Isang factor din yata iyon kaya zero lovelife ko. Hahaha. Ayaw ko na din magtiwala sa tao eh. Nung teenager ako, ang bilis ko magtiwala. Basta mabait sa akin akala ko friend ko na. I was wrong. Nabiktima tuloy ako ng mga bullies at backstabbers sa school. Simula ng nag law school ako, cautious na ako. Natuto na ako mamili ng friends.

i can relate. kaya ako din from lots of friends from friends na mabibilang lang sa isang kamay. i dont go out na rin. ako na lang kasi ang single. all of them may family na.

may friends naman sa office kaso i dont know if hindi lang ba kame jive or sadyang weird lang ba ako.

i usually ask myself what's wrong with me ba kaso wala naman ako maisip. alam ko lang weird ako and magkaiba kame ng gusto at hind kame click.

sometimes, malungkot sya. but natutunan ko na naman maging masaya with my own company, listening to the voices in my head. lol jk