Close ba kayo sa Dad nyo?

[melle17]

Nope and never will be! masyadong madaming kasalanan ang father ko sa family namin and I actually lost my respect for him a long time ago!!!

[TysLolakins]

he's always close to my heart but never showed it in action.


he's no longer around...

[gorgeous_me]

hays, daddy ko nakakastress, kung ano ano ginagawa sa bahay, ang pangit na tuloy, at ang dumi dumi pa, kakainis lang minsan, gusto mong ayusin yung bahay,  pero may gagawin na ikakapangit, nakakahiya sa mga kapitbahay.

hindi marunong mag-let go sa mga lumang gamit, ang daming tambak sa bahay, kapag itatapos, mgagalit pa, e hindi na naman gumagana, itatapon lang afer 10yrs, hays

pati mga bagong tech, ayaw gamitin, hindi daw maganda, mas maganda daw yung mga sa europe, hindi naman mayaman, aalukin ng maganda brand (for example sa ace hardware), laging sinasabi pangit, e yung mga binibili nya sa tabi tabi, 2nd hand naman...

tapos ang tigas pa ng ulo, pagsasabihan mo, ayaw makinig,, gagawin pa din yung gusto, e mali naman

mag-aayos ng bahay, ang dumi naman ang ginagawa, parang province ang dating, e sa subdivision kami nakatira

hays, sorry...kakairita lang, sa bahay pa ako na-sstress 

[archimom]

Yes! Certified daddy's girl here 😃 7 kami (4 boys & 3 girls) and I'm the youngest. Gusto ko din sa baby girl nya maging super close sa daddy nya.

[molybdenumstudios]

I envy those GTalkers who are spoiled by their dads. Yep, I'd look for a man who will treat me like a queen, no matter what happens. I don't welcome strongmen to pursue me because basically, they're no different from immature spoiled brats who are mama's boys without b*lls when they are confronted with serious matters. In short, being committed to an egoistic jerk is a no-no for me. They don't make good fathers, and their child-rearing skills are horrible. Those who are not egoistic jerks are excellent in child-rearing and at the same time they're family-oriented. Egoistic jerks belong to the corporate world.

[emae23]

Daddy's girl pero close din ako sa Mama ko.

[twix01]

certified dad's girl! i will always be her bunso.. miss him so much! mas showy ako sa kanya than sa mom hihi!

[freelancer_babe]

Hindi ever.

But don't get me wrong. Mabait ang tatay ko. Hindi lang siya tulad ng typical fathers.

Quiet kasi ang personality ng tatay ko.

[tan.denise54]

I'm a daddy's girl! Hihi. I love my dad, for me he's the best

[Bridgette*]

I loathe my father. Or should I say I used to loathe my father. It's not good to harness bitter feelings and hatred in your heart because later on it will consume you. But I don't like him. Kung makakapili ng ama sa buhay ko, iba yung gugustuhin ko at hinding hindi sya. I pay respect to him dahil magulang ko sya pero hanggang dun na lang yun. Love and care? It's nowhere to be found anymore. Di naman siguro masama yun diba, hindi ko sya mahal pero nirerespeto ko sya.

I'm so envious of those daddy's girls. Inggit na inggit ako sa mga anak na may mapagmahal na ama.

[simang]

Daddy's pet ako since i'm the youngest. I so admire my dad sa maraming bagay, lahat ng values ko sa buhay galing sa kanya. He literally held our family together, hindi lang kaming immediate family nya but also his siblings. I feel like sya ang pinakasignificant member ng family (immediate and extended) namin. He's very generous, always helping kahit inconvenient na minsan (sa kanya and sa amin). I love my dad and eventhough we spent so much time together, feeling ko hindi pa rin enough. He passed away last year, too sudden, too soon. He was only 58. I miss him everyday.

[Evolet027]

NO. Civil lang kame and I like it to stay that way. Less problema sa buhay.

[astralgunner]

Nope. never heard from him for years and I feel awkward everytime we talk (kamustahan) to each other.

[BicuriousGS]

Yup close kami kahit na womanizer dad ko before. May hate pag nag away sila ng mommy ko pero close pa din ako sa kanya dahil na din siguro sa bunso ako kaya malambing both sa mom and dad ko.

[lyrahs]

Nung bata pa ako, di ako close sa papa ko. Ewan ko parang laging awkward ang feeling ko sa kanya. Don't get me wrong, sobrang bait ng papa ko. Hindi sya nananakit at good provider sya. Nakikita ko ang pagsisikap nya para aming family nya.

Nung malapit na akong matapos ng pag-aaral, dun ako nagsimulang maging close kay papa. Hanggang sa paghahanap ng trabaho, sya pa naghahatid sa work ko noon. Hanggang nag-abroad ako, mas close na ako sa kanya. At higit sa lahat, nung nabuntis ako out of wedlock, sya ang naging kakampi ko. Sya ang ineexpect ko na magwawala pero hindi nangyari. Sya ang sobrang supportive sa pagbubunits ko, ang tyaga nya maghatid sa akin sa work lalo nung malaki na tyan ko at hirap na ako mag-drive.
Nitong nanganak na ako, parents ko nag-aalaga sa baby ko (OFW ako). Mas close pa baby ko sa tatay ko kesa sa amin ng daddy nya.

[kikayako]

I loathe my father. Or should I say I used to loathe my father. It's not good to harness bitter feelings and hatred in your heart because later on it will consume you. But I don't like him. Kung makakapili ng ama sa buhay ko, iba yung gugustuhin ko at hinding hindi sya. I pay respect to him dahil magulang ko sya pero hanggang dun na lang yun. Love and care? It's nowhere to be found anymore. Di naman siguro masama yun diba, hindi ko sya mahal pero nirerespeto ko sya.

I'm so envious of those daddy's girls. Inggit na inggit ako sa mga anak na may mapagmahal na ama.

OMG! I feel you, sis! I used to love my papa so much. Pero unti unti nawala yung pagmamahal ko sa kanya. Akala ng lahat happy family kami. The only good thing about my father is that he is a faithful husband to my mama. Honestly, ako pa yung nagsasabi sa mama ko na buti hindi niya hinihiwalayan ang papa ko. Ang sama ng ugali. I think he has a personality disorder. Malambing naman siya at galante. Binibigay ang gusto naming magkakapatid pero yung temper niya ang lala. Barumbado siya, nuknukan ng reklamador, super impatient, tamad. Hindi pa marunong magpakumbaba at gusto laging bida. Yung laging sinisingit ang sarili sa kuwentuhan. Nung 1999, pinagdasal ko na mamatay na siya. Obviously hindi nagkatotoo kasi buhay pa siya. Matagl na panahon na parang single parent ang bumubuhay sa amin. Nung nagretire siya (papa), hindi na siya nagkatrabaho. Parati niyang sinasabi na gusto niya magtrabaho. Eh wala naman akong nakikitang effort. Nagaapply daw siya online eh naririnig ko madalas na ang mama ko pa ang nagaasikaso nung online application niya. Basta everyday nase-stress ako sa papa ko. Kaya minsan mas gusto kong wala sa bahay eh.

[Bridgette*]

^ Mas nakaka stress pa diba pag nakikita mo. Nangyari sakin yan 1H 2018, ayoko rin umuuwi sa bahay na naaabutan ko sya and nakikita. Nag oOT ako lagi sa office and I make sure late ako makaka uwi like 11PM onwards para tulog na tatay ko, dun sya nakatambay sa living room bago matulog eh. Tapos aalis ako sa bahay ng around 5AM para tulog pa sila. Lol. I just made my world smaller. Ako lang rin ang na-hassle.

Buti pa ang papa mo sis kahit pano faithful. Ewan ko sa tatay ko, I didn't bother knowing. Sobrang lulong sya sa bisyo nya sa sugal lalo na sa casino ultimo halos lahat ng land titles namin naipagsasanla nya. Awa ng Diyos, kaming magkakapatid managed to pay off. Tapos sya ngayon retired na pero nganga. Didn't even bother na bayaran samin. Anyways, di naman ako naniningil. Pero bahala sila. Lol.

Cheer up. Don't let that hinder you from being happy and from appreciating the things you have now : )

[kvandenhaak]

We're not. Ginawa lang nya kami and that's it. Magkakasama kami sa bahay noon pero di kami nag-uusap. But it's also my mother's fault kung bakit di kami close kasi ginatungan nya pa. Hindi rin naman kami naging ganong ka-close ng mother ko. I live abroad so I don't feel that stress anymore of living with them.

[nicoletta]

i respect my dad, not that close kasi may slight sama ng look sa sobrang strict before growing up na may trauma ako with some things

[mysterioza_me]

I loathe my father. Or should I say I used to loathe my father. It's not good to harness bitter feelings and hatred in your heart because later on it will consume you. But I don't like him. Kung makakapili ng ama sa buhay ko, iba yung gugustuhin ko at hinding hindi sya. I pay respect to him dahil magulang ko sya pero hanggang dun na lang yun. Love and care? It's nowhere to be found anymore. Di naman siguro masama yun diba, hindi ko sya mahal pero nirerespeto ko sya.

I'm so envious of those daddy's girls. Inggit na inggit ako sa mga anak na may mapagmahal na ama.

Ganyan-ganyan ang pakiramdam ko sa mom ko. The difference lang I still loathe her. Sabi ko sa daddy ko kung totoo na may reincarnation, please run away her. Wag niya ng ulitin sa susunod na buhay. Maraming mabubuting babae na maa-appreciate siya at ang magiging mga anak niya. Hindi katulad ng nanay ko na ibinigay mo na lahat-lahat di pa din sapat. Laging may kulang.