Losing a Mom...

[eilegna]

My Mom just died last Thursday, September 18, 2014 at the age of 55..

I never imagined myself posting this topic...
Parang kailan lang nung kausap ko siya at sinabing kukulayan ko yung gray hair niya...

She's undergoing hemodialysis twice a week for almost two years now.. Siguro talagang napagod na siya at gusto ng magpahinga..

Last thursday, around 4:30am, nakausap pa siya ng brother ko at pinakain kasi nagugutom daw siya... then natulog siya ulit..
At 7am.. sinilip siya ng SIL ko kasi di pa siya bumabangon.. at nakita na lang na di na siya humihinga..

Ang lamig lamig na niya nung dumating ako..
Can't help but to hug her so tight..

Miss na miss ko na si mama..
Pag nakikita ko siya sa coffin niya, di pa rin ako makapaniwala na wala na siya.
parang nagpapahinga lang siya sa kwarto..

**

Ma,

Miss na miss na kita... Sorry po sa lahat ng pagkukulang at kasalanan ko po sa inyo..
Maraming maraming salamat po sa pagmamahal at pag-aalaga sa amin..
Thank you for staying strong kahit nawala na si Dad last year..
Ngayon magkasama na po kayo ni Dad.. You are now healthy and happy with God..

Sobrang miss na kita ma... sobra..

Thank you for being such a wonderful mom..

I love you so much..

[kaiz]

condolence sis. lost my mom last year. when i saw her, hindi ako makalapit.
yes, iba pa rin talaga pag nandyan pa ang mom

[snowberry]

^ my condolence sisses, naiyak ako. Mahirap mawalan ng mother and mahirap din sa mom nyo ang maaga nilang pag iwan sa inyo.

May she rest in peace.

[eilegna]

Thank you sis kaiz and sis snowberry..

miss ko na ang mga laugh trip namin.. daldalan namin..

the last time na kausap ko siya.. thank you siya ng thank you at ang higpit ng hug niya..
last request niya sakin na samahan ko siya matulog kaya lang di ko nagawa kasi may sakit din yung anak ko nung time na yun kaya umuwi ako..
yun na pala.. yun na pala yung last.

[vhizzie]

Ccondolence sis. pareho tayo, my mom passed away last month, she's just 59 yrs old, ang sakit rin kasi biglaan yung kay mommy. severe headache lang, pina-confine ng daddy ko sa st.luke's  kasi umiiyak talaga sya sa sakit. the next day, CT scan sya, ok naman result kaya akala namin wala ng problem. Pero sumasakit pa rin ulo at batok nya, kaya insesched na rin MRI, pero 3 hrs before her MRI, she passed out tapos yun na pala...may pumutok na na veins sa brain. Brain aneurysm =( comatose ng 3 days tapos wala na. ang bilis, bilis.
Sobrang active pa nya, member ng fitness first at regular sa group exercises...zumba at body combat, pati pagkain nya healthy lahat kasi high blood sya kaya ingat na ingat.

hirap talaga mawalan ng mother, hanggang ngayon di ako makatulog ng maayos kakaisip sa kanya at sa pagkamiss. Enjoy pa naman sya sa mga apo nya, marami pa syang plan sa buhay. Namimiss ko na rin kwentuhan at tawanan namin. Hirap isipin na memories na lang, na di na mauulit kasi wala na sya dito

[loveleah]

Condolence Sis, I feel you, I lost my Mom 2 years ago, until now miss ko pa rin siya, feel ko andyan pa rin,minsan gusto ko siyang i text or tawagan sa office niya para maki pag kwentuhan, naiiyak ako pag iniisip ko, I love her so much.. Now, I post her pic at the top of my work desk para lagi ko siyang nakikita, and when I feel sad and want to talk to her, I say a prayer, offer a mass for her, or just talk to her as if she is with me and then I wouldn't feel so alone anymore.

[TysLolakins]

Condolence sis TS.  I know exactly how you're feeling,  I lost my mom only 3 months ago and my dad 9 months ago.  But your mom is only a few years older than me, so I could just imagine how young you and your siblings are to have lost both parents so soon.  But younger or older, it's the same pain, us ourselves are still working on reconciling our lost.  Anyway, I hope you and your siblings are doing well if not I hope it gets better.

[eilegna]

Thank you sisses..
It's more than two weeks now..
Wala pa rin ako sa wisyo..

dumalaw ako minsan sa kwarto ni mama.. ganun pa rin yung set-up, di pa naayos mula nung namatay siya.. niyakap ko na lang yung mga damit niya.. iyak nanaman ako ng iyak.. hay.. ang hirap hirap.. masyado pang fresh lahat ng nangyari..

back to work na ko last monday.. 
bigla na lang ako natutulala at napapaiyak kahit nasa trabaho..
pagod na  akong sumagot sa mga tanong na kung kumusta ba ako..
di ko alam kung ano isasagot ko..
kasi kahit sabihin kong ok lang ako, I know deep inside, I'm broken..

sensya na sisses.. kayo ang outlet ko..
pinapakita ko kasi sa mga kapatid ko na strong and tough ako para kahit papano may masasandalan sila..

[imeego]

naiyak ako sis sa post mo..i lost my mom last year, biglaan din due to heart attack..2 mos before that, pinuntahan nya pa ako dito sa cebu coz manganganak na ako, at gusto nya ako samahan, last time na pala yun na makikita at makakasama ko sya..nung tumawag ang bro ko to inform me na nag-arrest ang mom ko, parang di ko talaga makaya, hagulgol ako sa iyak..malayo kasi ako, didn't have the chance na makita pa sya na buhay, when i went home, nasa morgue na sya, ang sakit-sakit talaga..until now, walang araw na di ko sya naisip..i was very close to my mom, only girl kasi ako, same birthday pa kami..lagi ko pa naiisip yung sinabi nya noon, na kunin ko daw sya pagtanda nya, kahit sya na lang daw mag-alaga sa apo nya..never ko na kasi natupad yung wish nya, i was really planning to take her with me na dito sa cebu para ako na mag-alaga sa kanya esp because nagiging sickly na din sya..we were just waiting na matapos yung pinapagawa naming bahay, kaso ayun  nga di na natuloy..now, everytime maalala ko sya umiiyak pa din ako, madalas natutulala din ako..mahirap talaga mawalan ng mom, andami kong naiisip na sana ginawa ko nung buhay pa sya

[eilegna]

Sorry to hear that sis...

ang dami nating sana...
sana nung nabubuhay pa siya nagawa at nabigay natin lahat ng kaya natin ibigay..
pagmamahal, atensyon, pag-aalaga, appreciation atbp..
kaya lang, di natin hawak ang oras kung kelan mawawala ang bawat isa satin..
daming regrets... 

magkikita-kita kaming magkakapatid ngayon..
salu-salo lang.. kumustahan...

Nagpapakabusy ako para kahit pano mapalipas ko yung araw ng hindi umiiyak..
sobrang miss ko na siya..

may time na tinititigan niya ako...
tapos sabi ko "nagagandahan ka sakin noh'"
tumungo lang  siya sabay sabing "tumingin ako sa salamin kanina, ibang-iba na itsura ko, ang pangit ko na... ayaw ko ng magsalamin"
niyakap ko siya, then sabi ko, "ma, maganda ka pa rin para samin,.. tsaka kami naman ang patunay na maganda ka kasi mana kami sayo"
ngumiti na lang siya..
ang laki na talaga ng binagsak ng katawan ni mama.. ang laki ng pinagbago sa itsura at kulay niya..
sobrang hirap din ng pinagdaanan ni mama.. 2 beses sa isang linggo yung dialysis niya.. patagal ng patagal, humina na siya ng humina.. lumabo yung paningin at nahihirapan huminga..
dumating sa point na nakaupo na siya matulog kasi puno na ng tubig yung baga niya..

kahit papano lumaban siya for 1 year kya lang hanggang dun na lang talaga..
ang sakit sakit makita yung magulang mo na nahihirapan sa sakit.. na wala kang magawa kasi di naman siya pwedeng paoperahan...

minsan sinasabi niya na pagod na pagod na siya at sobrang pabigat na siya sa amin,. na gusto na lang niyang magpakamatay para di na kami pare-parehas na mahirapan.. 















 

[graZiousa]

Sis Condolence. My mom died at age 50, will be 9 yrs this coming nov 27 since she died and u know what sis... yong lungkot lalong lumalala'.. walang makakagamot sa lungkot sis. at walang kahit anong pwedeng sabihin sayo sis para mawala ang sakit... Be strong lang sis...

[eilegna]

Thank you Sis.. Naiiyak nanaman ako..
40 days na ni mama last tuesday...
Ang hirap.. ang hirap hirap..
sobrang sakit..

hindi pa kami nakakarecover sa pagkamatay ni dad last year tapos nawala na rin siya..
miss na miss ko na sila...
sa dami ng problemang pinagdadaanan namin ngayon, iba pa rin pag may magulang kang masasandalan.. may inang mag aadivse at yayakap sayo..
sobrang lungkot sis..

hindi ako ok.. at hindi ko alam kung kelan magiging ok.. I feel so alone..

[eilegna]

Today is my parents wedding anniversary..
Siguro they are celebrating together in heaven..
I bought some flowers and magluluto ng kanilang favorite food..
May swimming din kami bukas, just like what we did before when we celebrated their anniversary nung buhay pa sila..

It's been two months..  I miss you dad.. and I miss you mom..


Sisses, ano naging outlet niyo nung nawala yung parents niyo?
Ako kasi, I'm keeping myself busy sa work and family pero once na napahinto ako sa ginagawa ko..
Maiiyak at maalala ko na naman lahat.. 

[TysLolakins]

hi sis eilegna, how are you?
i hope you and your sibs are doing much better now.  it's hard to lose both parents, much more if within a short period of time. 
do you have any aunts or uncles that you can go to in times of need or anytime that you will need support and guidance?  your parents' siblings will be the closest to being your parents di ba?
like i've said in my previous post in this thread,  i also lost my parents within the last year.  but the difference it,  bata pa kayo to be orphans.  regardless of how close or not you are to them,  you're just starting with your adult life and will need their guidance.


just hang in there.  i too have my sad weepy moments esp driving alone, but we'll just have to be strong for our own family who's relying on us. 

[eilegna]

Hi Sis TysLolakins...

My parents' siblings are in ilocos and abroad kaya sa ngayon, kaming magkakapatid lang ang nagtutulungan, nagdadamayan...

First Christmas and new year without our parents. Fortunately, we were able to celebrate it together with my siblings.. Hindi namin pinag uusapan sila mama and daddy that time..  ewan ko... walang nag-open up.. good thing na rin siguro kasi baka mag-iyakan lang kaming lahat..

Nkakalungkot lang kasi hanggang ngayon, tuwing wala akong ginagawa, yung oras na nahihirapan sila sa sakit nila at nung namatay sila ang lagi kong naaalala.

Kung kumusta na ba ako.. still not good..
Still struggling..

sobrang nakakamiss at daming regrets.. 

Ang hirap hirap sis..

[eilegna]

After 5 long months, ngayon ko lang napanaginipan si Ma..
Narinig ko ulet yung boses nya, nayakap at nakausap..
Ang saya ng dream ko..
But it made me cry nung nagising ako..


**
I miss you ma, dad.. see you this holy week..

[TysLolakins]

hi sis, how are you doing now?
glad to hear about your nice dream being with your mom again, albeit temporarily as a dream.  but sometimes, that one thing becomes the catalyst to change how we're feeling or doing at the moment. hopefully the longing feeling that seem to linger forever will somehow dissipate.
I promise, it will get better, it may not look that way right now but it will.  that's what happened to me at least.
when we had the forty days memorial for my dad, the pastor advised that if the feeling of too much sorrow, regret, coping has not changed in intensity after 6 months, to seek professional help.  sometimes we may need an unbiased party to help us deal with the loss of our loved ones.  maybe seek the help of your priest or pastor?  maybe a competent grief counselor?
anyway, hang in there, try to be strong, it's ok to cry but know when too much crying may not be healthy anymore.  see your siblings more often, talk to them, spend more time with them.  Maybe that's what your parents would like you to do.
Take care.

[funky f]

Naiyak naman ako sa post mo, sis.  I lost my mom to cancer when I was 7, my sis was only 4. My dad remarried when I was 10 but iba pa rin Ang tunay na inA.  30 years after (37 na ko now), I still cry whenever I think of heR kahit pa nga super konti na lang ng memory ko of her.  For some reason, di ko rin sya napapaganipan.  Lagi ko wish na sana binigyan pa sya ni God ng a few years para mas naramdaman and Naalala ko love nya. 

Anyway, hang in there, sis. Always pray. At least alam mo di na naghihirap mom mo.

[eilegna]

Hi Sis TysLolakins

A bit better now Sis..
Yung kulang ko ngayon, spiritual guidance, closer relationship with God..
Di ako nakaka-aattend ng mass.
The last mass I have attended was during the interment of my Mom..
I will try to attend next week.. may pasok kasi ako ngayong Sunday.

Mula nung nawala si Ma, mas napalapit ako sa mga kapatid ko..
Lagi ko silang iniinvite sa bahay for dinner or merienda..
Laging tinatawagan, kinakamusta..
At least I know sa kanila, I'm not alone.

Sa ngayon, di man lang ako sinusuportahan ng partner ko, emotionally... kaya lalong ang hirap mag move on.. Mas nakakalungkot.. Nagagalit pa siya pag sinasabi kong pasyal kami sa mga kapatid ko, gusto ko silang makasama.. Hay.. Umiiyak n lang ako.. Then sinabi ko sa kanya na palibhasa di niya alam ang pakiramdam na mawalan ng magulang.,

Hi Sis funky f
Yup, yun na nga lang iniisip ko.. Na ngayon, wala na siyang iniindang sakit.. Na happy na siya..

You're too young nung namatay yung mom mo. Ang hirap ng walang mom, lalo na sa ganung age..
How's your relationship with your step mom?

[TysLolakins]

hi sis TS,
do what you feel is right for you, sabi nga nila God is everywhere,  you can talk to him all the time,  the best is when you're about to go to sleep, parang part na din ng prayers mo.
regarding your spouse,  i think it's a different issue altogether.  nakakasakit nga ng loob pag wala man lang sympathy sa current situation mo where you are still grieving.  maybe that's just his way of telling you to get past that, too much mourning.  tayo talagang mga babae, very emotional,  we cannot expect the same from the opposite sex.  huwag mo na lang siyang pansinin dahil sasakit lang lalo ang loob mo.  just go on your own, if you can,  to see your siblings, asungot lang yon.
anyway, glad to hear it's getting better for you. 
just hang in there.