We lost our Piolo, 14 years old Pomeranian last Nov 5 at 2:37 am. He was our very first pet. I got him when I was 1st year hs, gift siya sakin ni boyfie nung nanliligaw sakin. I always cry kasi nagsisisi ako bakit ko ba siya dinala sa vet na yun. Kwento ko dito what happened just to warn other pet parents out there. This will be very long though.
Oct 30- During dinner time, hindi na kumain si Piolo. Natutulog lang siya. Akala namin ayaw niya lang yung ulam namin. Super takaw niya kasi basta luto ng mom ko.
Oct 31- Sumusuka na siya ng yellow foam. Nagyayare to sakanya pag hindi siya kumakain. So I have no choice but to force feed him. That night irritable na siya. Same attitude nung year 2013 at 2015 na naconfined siya due to liver and kidney problems.
Nov 1- at 8am dinala namin siya sa nearest vet. Usually sa PAWS namin siya dinala kay Doc Wilford, pero closed ang clinic ng PAWS until the 24th of Nov. Pag wala naman ang PAWS sa PRTC in west ave. Kaso sobrang malas nag closed na ang PRTC. We tried calling their old number pero not working na. Sa PRTC naconfine si Piolo noon and the doctors are really good.
Nirecommend samin nung dog breeder sa neighborhood namin ang Congressional Animal Clinic. When we arrived there hinahap namin si Doc Albert pero his juniors told us na on vacation until nov 3. Since vet naman din sila pinacheck namin si Piolo. Sabi may crackling sound sa respiratory area kaya diagnosed niya ubo at sipon. Reason kung bakit walang appetite kasi barado ang ilong. We told him medical history ni Piolo. Pero ubo at sipon lang daw yun uso daw kasi sa panahon. He injected antibiotic for the ubo and sipon, expectorant para ilabas daw ang phlegm and vitamins for the appetite. At nagbigay siya ng oral meds. Ibalik daw si Piolo in 3-4 days pag same condition padin.
Inuwi namin si Piolo then umalis kami to buy him cerelac for force feeding. When we got home super amoy na amoy yung gamot sa buong bahay. Pinakain ko na si Piolo pero ang hina niya pa rin. We thought na normal lang dahil nga nainjectionan so hinayaan lang namin matulog.
By 9pm ayaw niya padin talaga kumain. Binalik namin siya vet at dun nilagyan ng swero. Nag inject si Vet ng yellow na gamot sa swero. Cinonfine muna siya dun. Kinakapa niya si Piolo at sabi puno ang bladder. Sabi niya baka icatheter pero patutulugin. Sabi namin hindi na pwede yung normal na pang sedate kay piolo. Nirecommed sakanya dati yung pang baby na kasi nga old dog na. So sabi niya wait nalang niya yung senior nila.
Nov 2- by 11am we visited him. Nakaupo lang siya sa kulungan. at pinakita ng vet nag yeyellow na siya at hindi nakakaihi. Sabi ni vet ayaw niyang galawin si Piolo kasi nga old na hinahantay niya daw reply ng senior vet nila. So sabi ni mama paki kulit namin kasi urgent. Kinulit ako ng mom ko na iuwi si Piolo kasi mukhang hindi nakakapahinga dun. Nilagay kasi siya sa tabi ng dogs na malalaki at kahol ng kahol. Hindi kasi sanay dog namin sa ganun. Sabi namin ng kapatid ko na wag na kasi in case of emergency atleast nasa vet na. Eh wala din naman kami paglilipatan.
By dinner time hindi mapakali mom ko tinawagan niya ang vet sabi hapon pa daw dadating ang senior vet. So inshort tengga lang talaga dog namin dun. Pagdating namin sa clinic by 8pm iba na swero ni Piolo. Pinalitan niya daw para makaihi at sabi niya very low chance na si Piolo. HA? BAKIT VERY LOW? eh dinala namin malaks pa. tas ngayong kukunin hinang hina na.
Buong gabi salitan kami. Nagtatae na aso namin tas sumusuka na. Iyak na ng iyak mom ko. So lahat talaga ng kakilala tinawagan namin naghanap kami ng vet. Pero mga recommended closed na.
Nov 3- Dahil sa takot di namin mailipat agad si Piolo ng ibang vet, nagkaduda kami sal lahat ng vet dahil sa ginawa ng Congressinal Animal Clinic. Triny kong imessage yung page ng PRTC. at sa awa ni God nagreply! Binigay niya contact no. ng ShaSha Vet Clinic along west ave. sabi andun napunta ibang staffs ng PRTC. Tinakbo agad namin ng mom ko at kapatid ko si Piolo.
at pag attend ng doctor si Doc Anthony, yung vet ni Piolo dati sa PRTC. Tinanggal nya agad swero ni Piolo.
Kasi bawal daw yun sa may kidney problem. Kinuhaan niya ng dugo at nilagyan ng oxygen. Nilagayan niya ng catheter nang hindi sinisedate. After giving first aid ininterview na niya kami ano nangyare. Nung pinakita namin yung picture ni Piolo nung nilalagyan ng swero sa congressional animal clinic sabi niya ang lakas pa daw.
Vet (Doc H) from Congressional Animal Clinic misdiagnosed our dog with just ubo and sipon. We asked Doc Anthony kung dahil ba sa antibiotic na ininject kaya lumala si Piolo sabi niya hindi niya masabi kasi hindi niya alam anong antibiotic. Pero most prob isang factor yun, sa sobrang lakas ng antibiotic hindi kinaya ng kidney & liver ni Piolo. Pero sure siyang yung nilagay na swero ang hindi pwede. Hanggang sa pinakita niya samin na may iba't iba klase ng dextrose. Per color coding niya diniscuss.
Nov 4- Doc Anthony recommended na isurgery si Piolo para maextract yung urine niya. Pero 50-50 parin daw magiging lagay ni Piolo. We decided na irisk since trusted vet naman si Doc Anthony. After the surgery sabi niya inflamed both kidneys ni Piolo pati rin ang liver. But pray daw for miracle if not he will opt for euthanasia. Sa buong gabi inupadate naman niya kami. When we visited Piolo nag momouth breathing na siya pero naiia-angat na niya ulo niya tas kahol ng kahol. Sabi ko kay mama alis na kami para makapahinga. Makulit kasi siya pag nakikita niya kami. Pag alis namin tinawagan namin si Doc sabi natutulog daw. Nangulit lang talaga kasi nakita kami.
Nov 5- Ginising ako ng mom ko ng 3am. Wala na daw si Piolo. By 11am pumunta na kami dun. Sabi ni doc nung time for his meds kumakahol nanaman daw. Parang nakikipagusap. Pero nakita niya na iba na daw. Kaya hinimas niya at kinausap na kung hindi na kaya sige daw bitaw na siya. Peacefully daw namatay si Piolo at pumikit pa daw.
Kaya ingat tayo sa ibang vets. As much as possible sa trusted vet lang magpapainject ng meds. Para wag magaya samin. Some might say na matanda na kasi dog namin kaya namatay pero last year mas malala pa itsura niya pero nagamot siya sa PRTC. Although we still have other pets at home sobrang sakit padin. Sa lahat ng pets namin siya lagi namin kasama kahit saan. Twing lilipat kami ng bahay siya unang dinadala namin, pag magpapavet yung cats namin kasama siya kahit pasyal lang siya, pag may bibilhin lang kami kasama namin siya. Sobrang lakwastero niya. Ipagpapalit niya ang food sa pasyal. At sa liit niyang yun ang galing sumakay ng kotse!
Until now I feel bad for my dog. Sobrang sakit kasi parang ang dami ko pang pagkukulang sakanya tas namatay lang siya ng biglaan.
