to break up or not? please help!

[tomatostellar]

worth it ba ang lahat ng pinagdadaanan mo?

[aquacharly]

^best post-analysis! 

[nessy]

worth it ba ang lahat ng pinagdadaanan mo?

sis, at this point in tiem, hindi ko pa talaga alam. gulong gulo ang utak ko. alam ko marami kaming dapat pag-usapan at ayusin. hindi ko alam kung paano ko uumpisahan. kasi yesterday, nag-try ako magstart ng conversation about hte feeling ko na problema namin, nag-away lang kami.

[aquacharly]

I think at the bottom of your dissatisfaction is the fact he is not going to marry you.
Kahit na sabihin mong matagal na syang separated from his legal wife; you did not know he was married at first (but for sure, natunugan mo later on but you still decided to live in); for all intents & purposes you are a "married couple" etc etc etc....
      But there you go --  you are dissatisfied.  There is always that pitik on your conscience, there is always that break in your peace of mind.  There is always that defensiveness in your public persona. 

This man you consider your hubby -- he leads messy lives.  That's just my reading but who am I to know, really?    I am not 1 to judge mistakes, after all -- we are all supposedly entitled to 1 messy mistake per lifetime, haha.  But, sure - we mess up/fall then pick ourselves up & dust ourselves off -- and CORRECT the situation.  This man, IMO, leaves a lotta loose ends hanging.  What is bothering, IMO, is that when he enters someone's life --  he doesn't better their lives. He leaves bitterness behind. It appears there are no closures, no reconciliations.  Kaya ang buhay nya appears, IMO, to be a running show of band-aid solutions.  Nakakapagod ata yon.

But who am I to say, based on your postings here, that he is a dead-end; or that he is dragging you back from  a better life?  Even broken men (which he my not even be) --  are capable of achieving  fantastic rebounds.  You decide, you know best.  To stay and build forward, or to charge it all to experience & move forward? 

Just bear in mind, you exist to make the most of yourself --  not to pick up the pieces of other people's messy lives.  Unless, you see that as your life's mission. 

[nessy]

we talked yesterday. salamat naman at nakapag-usap na kami ng maayos. dinaan ko na lang sa mahinahon na salita at positive-scripting. 

sinabi ko lahat ng sama ng loob ko ganon din siya. and buti naman naayos na rin namin.sana lang hindi pangsandalian lang ito.

sabi ko kasi sa kanya, kaya lang naman ako laging galit at lagi ko siyang naaaway, eh dahil sa totoo lang takot ako maghirap.hindi dapa kami mahirapan kasi ako may work, siya meron din. so nagkasundo naman kami.mula sa usapin sa pera hanggang tungkol sa ex niya.

kailangan lang talaga namin more more prayers.

[itcha123]

sana nga sis maging maayos na ang lahat.  Just remember na ang utak mas mataas kaysa puso, may kasabihan nga tayo na dalawa lang ang klase ng tao sa mundo isang manloloko at isang nagpapaloko. Dito ba kayo sa Phil. naka base or abroad hope you won't mind.

[nessy]

sana nga sis maging maayos na ang lahat.  Just remember na ang utak mas mataas kaysa puso, may kasabihan nga tayo na dalawa lang ang klase ng tao sa mundo isang manloloko at isang nagpapaloko. Dito ba kayo sa Phil. naka base or abroad hope you won't mind.

sis dito kami sa Pinas. planning to go abroad though. baka SG or UAE. siya naman balak niya Oz or CA. pinag-uusapan pa namin kung saan talaga.

[itcha123]

ah ok sis, baka naman mauwi sa pagtatalo kung san kayo mag settle na bansa hehe joke lang.  Minsan kasi ang love nakakabulag.  Ang partner para yang tsinelas o sapatos walang silbi kung isa lang.  Look at our body parts halos lahat may partner para may katuwang sa paggawa. just my pov 

[nessy]

ah ok sis, baka naman mauwi sa pagtatalo kung san kayo mag settle na bansa hehe joke lang.  Minsan kasi ang love nakakabulag.  Ang partner para yang tsinelas o sapatos walang silbi kung isa lang.  Look at our body parts halos lahat may partner para may katuwang sa paggawa. just my pov 

i wanted to go to SG, since nandoon ang bestfriend ko naka-base. siya gusto niya sa Canda or Australia or UK, since doon in-demand ang skill niya. ayaw ko naman doon sa mga yon kasi sobrang layo dito sa Pinas though maganda talaga mag-settle doon, kaya sabi ko sa kanya baka mas maganda kung sa SG since malapit lang dito pwede kami umuwi anytime ng madali lang. sabi niya, "bahala ka, kahit saan mo gusto." natawa lang ako.

this past days, sobrang okay kami. ewan ko lang baka pag-naalala ko na naman ang pinaggagawa sa akin ng mga anak niya at parents niya baka mawala na naman ako sa hulog at ma-praning ulit, i-confront ko na naman siya at malamang sa malamang away ulit yon. hehe

[lent0t]

mahirap yan situation mo sis.... how young are you pala?

i had an ex.. he's legally married too and may anak din pero eto isa lang. i found out that he's married late na rin, so yun feeling mo na napamahal na sayo yun tao kaya tinaggap mo na lang sya after learning the truth ganun din ang nangyari. nag live-in din kami. we broke up din after few years... reason? i cant bear na di nya ko mapapakasalan & he cheated on me.

sis, i would like to give him the benefit of the doubt na magbabago din yun situation nyo and magkakaron kayo ng maturity ni partner pero napaisip lang ako bakit ang dami nyang anak sa ibat ibang girls. i mean, di sya nag settle down sa isa lang. dont you find it alarming sis?

may narinig ako sa radio minsan, when settling down may mga issues and questions na dapat nasasagot....

1. same ba kayo ng goals sa buhay?
2. are you mentally, emotionally and financially ready?
3. may na sakripisyo ka na bang prinsipyo mo sa buhay? if yes dapat hindi yun major principles mo or values. sabi kasi you list 5 principles na pwede ma bend or ma compromise and 5 principles na hindi pwede mabago. example, pag binugbog ako ni hubby, hiwalay agad. another sample, ayaw ko na ng nagyoyosi pero si hubby nagyoyosi.... na bend yun.

if lahat ng questions dyan tagilid kayo, siguro magisip ka na sis. sabi nga nila hindi lang love ang bumubuhay sa mag asawa at hindi nakakain ang pagmamahal. hindi lang din love ang mag bind sa inyong dalawa, may other values pa. at hindi totoo yun sinasabi nila na "ikaw naman yun pakikisamahan ko di naman parents mo and family mo kaya okay lang kahit ayaw nila sa akin".... pakikisamahan mo din talaga ang family ng mapapangasawa mo or makakasama mo so dapat pinagiisipan ng mabuti ang pagpapakasal or pagsasama.


good luck sis




 

[nessy]

mahirap yan situation mo sis.... how young are you pala?

i had an ex.. he's legally married too and may anak din pero eto isa lang. i found out that he's married late na rin, so yun feeling mo na napamahal na sayo yun tao kaya tinaggap mo na lang sya after learning the truth ganun din ang nangyari. nag live-in din kami. we broke up din after few years... reason? i cant bear na di nya ko mapapakasalan & he cheated on me.

sis, i would like to give him the benefit of the doubt na magbabago din yun situation nyo and magkakaron kayo ng maturity ni partner pero napaisip lang ako bakit ang dami nyang anak sa ibat ibang girls. i mean, di sya nag settle down sa isa lang. dont you find it alarming sis?

may narinig ako sa radio minsan, when settling down may mga issues and questions na dapat nasasagot....

1. same ba kayo ng goals sa buhay?
2. are you mentally, emotionally and financially ready?
3. may na sakripisyo ka na bang prinsipyo mo sa buhay? if yes dapat hindi yun major principles mo or values. sabi kasi you list 5 principles na pwede ma bend or ma compromise and 5 principles na hindi pwede mabago. example, pag binugbog ako ni hubby, hiwalay agad. another sample, ayaw ko na ng nagyoyosi pero si hubby nagyoyosi.... na bend yun.

if lahat ng questions dyan tagilid kayo, siguro magisip ka na sis. sabi nga nila hindi lang love ang bumubuhay sa mag asawa at hindi nakakain ang pagmamahal. hindi lang din love ang mag bind sa inyong dalawa, may other values pa. at hindi totoo yun sinasabi nila na "ikaw naman yun pakikisamahan ko di naman parents mo and family mo kaya okay lang kahit ayaw nila sa akin".... pakikisamahan mo din talaga ang family ng mapapangasawa mo or makakasama mo so dapat pinagiisipan ng mabuti ang pagpapakasal or pagsasama.


good luck sis




 

Thank you sis for your opinion. I admit. hindi perfect ang relationship namin. At until now, nag-iisip pa rin ako. Like ngayon, nandito na naman ang anak niya kaya medyo nag-aaway na naman kami. Yung isang anak niya, hindi niya naging GF ang nanay. Barkada sila at nagkataon nabuntis. Yung nanay ng mga anak niyang llake, Pakakasal sana sila kaso ayaw sa kanya ng mother nung girl. May pagka-matapobre kasi. I know kasi neighbor iyon ng family friend namin. Meron siyang pinakasalan, may anak sila, 1,  kaso sumama naman sa boy nila after nila magsama ng 8 years. Haaaayyyy------- ang gulo. ang gulo ng isip ko. One day okay kami, then after, hindi na naman.

[Pookiekai]

Kung sa tingin mo sis kaya mo naman sya iwan, then bakit hindi? In the first place hirap ka na sabi mo, and you are contemplating on leaving him already. Kung sa tingin mo, outweighed ng problema at irreconcilable differences nyo ang good qualities and happy moments nyo, siguro, need mo nang mag bail out. Kesa hintayin mo pa na magkaanak kayo tapos mas lumala pa yan, mas mahihirapan ka na mag move on.

By staying with him even though your gut tells you to leave, you are just depriving yourself of the chance to find happiness with someone who would put you first in his life.

[nessy]

Salamat sa mga posts ninyo. For weeks I tried to stay away from this thread kasi I wanna think about it. Pero hindi ko mapigilan sarili ko since yesterday.

-----------Roughly two weeks ago, nakiusap siya sa akin na kung pwede sa amin muna daw ang isa niyang anak. Nagka-problema kasi sa school ang bata. Natuwa naman ako kasi at least, bago siya mag-decide na patirahin sa amin ang bata, kinausap niya muna ako ng masinsinan.Unlike before na nagugulat na lang ako basta basta na lang nandoon na ang bata, may dalang gamit at sa amin na pala titira. At least natutong magpasintabi. And his words were:

"Nakikusap ako sa yo. Baka pwede dito muna si _______ (name ng son niya). Gusto ko kasi mabantayan siya ng maigi."

So, sige pumayag naman ako. After all, anak niya yan. Hindi ko pwedeng bawalan siya na makasama ang anak niya.

Ang problema sa bata, tamad at burara. Ugali na ayaw na ayaw ko, though lalaki anak niya, dapat kahit papano marunong magayos lalo na ng i.e.: pinagkainan at kama niya. Lagi na lang magulo ang room ng anak niya, siyempre pupunahin ko. Pero hindi ko sa bata sinasabi, sa Tatay niya. Kasi ayaw ko naman na ako ang magsabi kasi kahit papaano hindi ko pa rin anak iyon. And worst, baka ma misinterpret pa. Bawat mali, sabihin ko sa Tatay niya. Ang Ama naman niya, pinagsasabihan naman----- naririnig ko. Pero siguro matigas lang ang ulo ng bata at hindi talaga marunong kumilos, ganon at ganon pa rin ang gawa.

Yesterday, dumalaw ako sa Mom ko, sumama ang anak kasi dumaan ang anak niya sa BioMom niya. Noong sinusundo na namin, nagpaalam sa Tatay niya na doon daw siya matutulog. Since may history ng kakulitan/pasaway ang bata, Ang Tatay niya made sure na alam ng BioMom na doon nga siya matutulog. So, pumunta doon sa bahay. medyo malayo kasi sa kalsada ang bahay so, kinailangan pa niya bumaba ng sasakyan para makausap ang BioMom ng anak niya. Pagbalik, nagdadabog na. Hindi ako kinausap the whole time na nasa biyahe kami. Pagdating sa house, diretso sa room,-----------

"hindi na uuwi si ________( name ng son niya dito. Palagi mo kasi pinupuna eh."

sagot ko, "Hindi ko siya pinupuna. Kung pinupuna ko man, kinokompronta ko ba? Di ba pinababayaan kong ikaw ang dumisiplina? Ano ba ang issue, yong nakita ko kanina?(Pagdating ko kasi sa house paguwi ko from work, ang kalat sa kitchen, nagluto ng pancit canton kalat kalat ang noodles at pati yong pot na pinaglutuan, nasa sink lang nakatiwangwang. Ang mga noodles na nakakalat nasa sink rin lang then hindi man lang pinulot, tinakpan lang ng basahan. Siyempre pagod ako, nakakainit ng ulo, puyat ka na galing sa shift mo, ang init pa ng biyahe kasi nga tanghaling tapat ako umuuwi, tapos makikita ko ganon, ang dumi, ang sakit sa mata at ulo) Bakit tama ba yong ginawa niya? Sino ang ine-expect niya na maglinis non, tayo? Parehas tayo nagta-trabaho, parehas tayong pagod. Hindi natin kailangan ng extra na work sa house dahil lang sa mga kalat niya. Dapat siya na ang gumagawa at naglilinis niyan kasi hindi na naman siya bata. Pagkatapos ng lahat, ako pa may kasalanan?

Hindi na siya sumagot, hindi rin kami nag-away/nagsigawan. Mahinahon siyang nagsasalita pati ako. Pero what hurts me the most eh ang sinabi niya---------

"Hindi na ako nagiging masaya. Lumalayo na ang loob ng anak ko sa akin."

Natahimik ako. Feeling ko, napaka-kontrabida ko. Hindi pa rin ako nagsalita. Tapos, after 5 minutes sabi niya---------

"Mag-ampon na lang tayo."

Parang gumuho ang mundo ko. Feeling ko, ang dahilan talaga ng hindi namin pagkakaintindihan is ang hindi ko maibigay sa kanya-------anak. 3 years na kami together. Never ako nabuntis. Bago kagabi, makailang beses na rin niyang sinabi sa akin na mag-ampon kami, though pabiro, hindi ko inisip na seryoso pala siya. Ngayon, hindi ko alam ang gagawin/sasabihin ko. Pag nagkita kami mamaya pag-uwi ko, gusto ko mag-usap kami pero hindi ko alam kung paano uumpisahan. Ang issue ngayon, is not how his family makitungo sa akin, kasi i just realized, ang pinaguugatan ng lahat ng hinanakit ko, is the fact na may anak siya, at ako hindi mabuntis-buntis. Tanggap ko ang mga anak niya. Ang hindi ko matanggap, na ngayon ko lang na-realize, is the fact na i can't bear a child.

[lent0t]

Salamat sa mga posts ninyo. For weeks I tried to stay away from this thread kasi I wanna think about it. Pero hindi ko mapigilan sarili ko since yesterday.

-----------Roughly two weeks ago, nakiusap siya sa akin na kung pwede sa amin muna daw ang isa niyang anak. Nagka-problema kasi sa school ang bata. Natuwa naman ako kasi at least, bago siya mag-decide na patirahin sa amin ang bata, kinausap niya muna ako ng masinsinan.Unlike before na nagugulat na lang ako basta basta na lang nandoon na ang bata, may dalang gamit at sa amin na pala titira. At least natutong magpasintabi. And his words were:

"Nakikusap ako sa yo. Baka pwede dito muna si _______ (name ng son niya). Gusto ko kasi mabantayan siya ng maigi."

So, sige pumayag naman ako. After all, anak niya yan. Hindi ko pwedeng bawalan siya na makasama ang anak niya.

Ang problema sa bata, tamad at burara. Ugali na ayaw na ayaw ko, though lalaki anak niya, dapat kahit papano marunong magayos lalo na ng i.e.: pinagkainan at kama niya. Lagi na lang magulo ang room ng anak niya, siyempre pupunahin ko. Pero hindi ko sa bata sinasabi, sa Tatay niya. Kasi ayaw ko naman na ako ang magsabi kasi kahit papaano hindi ko pa rin anak iyon. And worst, baka ma misinterpret pa. Bawat mali, sabihin ko sa Tatay niya. Ang Ama naman niya, pinagsasabihan naman----- naririnig ko. Pero siguro matigas lang ang ulo ng bata at hindi talaga marunong kumilos, ganon at ganon pa rin ang gawa.

Yesterday, dumalaw ako sa Mom ko, sumama ang anak kasi dumaan ang anak niya sa BioMom niya. Noong sinusundo na namin, nagpaalam sa Tatay niya na doon daw siya matutulog. Since may history ng kakulitan/pasaway ang bata, Ang Tatay niya made sure na alam ng BioMom na doon nga siya matutulog. So, pumunta doon sa bahay. medyo malayo kasi sa kalsada ang bahay so, kinailangan pa niya bumaba ng sasakyan para makausap ang BioMom ng anak niya. Pagbalik, nagdadabog na. Hindi ako kinausap the whole time na nasa biyahe kami. Pagdating sa house, diretso sa room,-----------

"hindi na uuwi si ________( name ng son niya dito. Palagi mo kasi pinupuna eh."

sagot ko, "Hindi ko siya pinupuna. Kung pinupuna ko man, kinokompronta ko ba? Di ba pinababayaan kong ikaw ang dumisiplina? Ano ba ang issue, yong nakita ko kanina?(Pagdating ko kasi sa house paguwi ko from work, ang kalat sa kitchen, nagluto ng pancit canton kalat kalat ang noodles at pati yong pot na pinaglutuan, nasa sink lang nakatiwangwang. Ang mga noodles na nakakalat nasa sink rin lang then hindi man lang pinulot, tinakpan lang ng basahan. Siyempre pagod ako, nakakainit ng ulo, puyat ka na galing sa shift mo, ang init pa ng biyahe kasi nga tanghaling tapat ako umuuwi, tapos makikita ko ganon, ang dumi, ang sakit sa mata at ulo) Bakit tama ba yong ginawa niya? Sino ang ine-expect niya na maglinis non, tayo? Parehas tayo nagta-trabaho, parehas tayong pagod. Hindi natin kailangan ng extra na work sa house dahil lang sa mga kalat niya. Dapat siya na ang gumagawa at naglilinis niyan kasi hindi na naman siya bata. Pagkatapos ng lahat, ako pa may kasalanan?

Hindi na siya sumagot, hindi rin kami nag-away/nagsigawan. Mahinahon siyang nagsasalita pati ako. Pero what hurts me the most eh ang sinabi niya---------

"Hindi na ako nagiging masaya. Lumalayo na ang loob ng anak ko sa akin."

Natahimik ako. Feeling ko, napaka-kontrabida ko. Hindi pa rin ako nagsalita. Tapos, after 5 minutes sabi niya---------

"Mag-ampon na lang tayo."

Parang gumuho ang mundo ko. Feeling ko, ang dahilan talaga ng hindi namin pagkakaintindihan is ang hindi ko maibigay sa kanya-------anak. 3 years na kami together. Never ako nabuntis. Bago kagabi, makailang beses na rin niyang sinabi sa akin na mag-ampon kami, though pabiro, hindi ko inisip na seryoso pala siya. Ngayon, hindi ko alam ang gagawin/sasabihin ko. Pag nagkita kami mamaya pag-uwi ko, gusto ko mag-usap kami pero hindi ko alam kung paano uumpisahan. Ang issue ngayon, is not how his family makitungo sa akin, kasi i just realized, ang pinaguugatan ng lahat ng hinanakit ko, is the fact na may anak siya, at ako hindi mabuntis-buntis. Tanggap ko ang mga anak niya. Ang hindi ko matanggap, na ngayon ko lang na-realize, is the fact na i can't bear a child.

aw.

pero napaisip ako sa sinabi nya hah, he has 3 or 4kids right? diff moms nga lang. bakit need pa magampon kun may anak na sya? i think it is better na mag focus na muna sya sa mga anak nya. katulad ng issues mo, parang spoon fed ang mga bata. di marunong maglinis ng kinalat. tutukan nya muna bago sya maghanap ng ibang bata na mamahalin and tuturuan ng values and principles in life.

regarding sa issue mo sis na you can't bear a child.... have you tried to have your self and your partner check? let me tell you a story... story sya ng tita ko. she is 8yrs older sa akin so around 38-39 na sya. we both got married on the same year pero ako i was preggy and sya nagpakasal lang talaga sila. she only have one ovary left since may cyst yun isa kaya tinaggal dati nung bata pa ko. after 4years of tyring buntis na sya ngayon. nakabuntis yun hubby nya before they met pero pinalaglag nun girl so all the while we thought tita ko may prob and since isa na lang kasi ovary nya . they decided to visit an OB and the result shows mababa na ang sperm count ng guy due to yosi, alcohol and work related stress. visit a doctor first sis mahirap na puro hinala lang and puro sisi na sa sarili

also, advice lang sis please before conceiving think a thousand times sis... medyo magulo situation nyo.

[aquacharly]

A child strengthens a good marriage.
On the other hand, a child will bring to the breaking point faster a marriage that is problematic.

Here do you think you are, Sis? 

[nessy]

Sa nangyari kasi the other night, nagulat lang ako sa mga kinilos niya. Hindi siya ganon eh. Kaya nang nagbitaw siya ng litanya na ganon, talagang napaisip ako...

Marami siyang anak, pero hindi ko pwedeng hindi i-credit sa kanya na kahit hindi sila madalas nagkakasama-sama, he provides for his kids (though responsibilidad niya talaga yon). He sends them to school, provides allowances and all. Hindi lahat ng Ama ganyan. Minsan nga kahit kasama pa nila sa bahay, still the Father can't provide for their kids. Siya, tried his best para mabigay sa mga anak niya iyon. I remember sabi niya, iyon lang daw ang maitutulong iya sa mga anak niya, to send them to good schools.

Back to the issue. For the past week, nandito sa amin ang cousin ko. Guy ito. Ito ang cousin ko na close ko talaga. I asked him how does he find my partner, since first time lang nila magkita nasa abroad kasi si cousin for the longest time. Sabi niya sa akin. mabait naman daw kaya lang wag ako masyadong masungit at bratinella kasi kilala ako ng cousin ko, at nakikita niya rin kung paano ako sa partner ko. Minsan pinagsabihan ako ni cousin na maghinay0hinay daw sa pagsasalita. Masydo daw akong masakit magbitaw ng salita. Last week, sinabihan rin ako ng Mom ko, wag daw akong masyadon mabugnanga kay __________(name ng partner ko) kasi masyado ko daw pinapahiya. Siyempre hindi naman ako nakasagot, Mommy ko yom alangan naman na sagot-sagutin ko. Pero may point siya. Kahit ako alam ko sa sarili ko na mahirap ako pakisamahan. Masungit, mataray at mainitin ang ulo (accordign to my Mom). Haayyy ewan ko, basta magulo utak ko ngayon.

[airish_2]

ang hirap talaga yung may extra baggages kahit sabihin walang sumbatan darating ang panahon na magsusumbatan pa rin kayo sa mga nakaraan nyo. yung minsan na sariling anak mo mahirap nga yun pa kayang anak ng iba.

wala naman talaga yan kung kasal kayo o live in dapat may parehas kayong goal tulad na lang yan gusto mong turuan ang anak nya na maging responsible pero sya hindi naman ganon pinapakita nya pwede pa nya isampal sayo na hindi mo naman anak yan tapos ngayon nagsusuggest pa sya na nagampon parang ang gulo nya di nya imuna ifix yung tungkol sa inyong dalawa bakit hindi nya muna iprocess yung annulment nya sa first wife? tapos kung prioritize nya anak nya kasi lumalayo ang loob ng mga iyon sa kanya bakit nag gf sya agad? eh di sana nung naghiwalay sila ng first wife nya nagfocus muna sya sa anak nya di ba?

The Past is not important but it will affect your Present.

and the past will haunt you so kung ang plano nyo mag settle abroad fix muna yung dito.

and tama hindi puro love. so isip isip din pag may time ganitong life ba ang na foforeseen mo in the future? mag soul searching ka kaya sis.

[Shadow Angel]

Sumakit ang ulo ko at nahilo sa mga posts ano pa kaya kung ako nasa sitwasyon...ang isang relation dapat nakaka inspire at hindi nakaka despair ok lang mga trials pero kung tipong puro away naman asan na ang love dun... Tingin ko gusto mo ng humiwalay hindi mo pa lang magawa ngayon..

[nessy]

Let's say, I'm in the middle of weighing things pa. Parang sinasabi ng isip ko na kaya ko. But everytime na iisipin ko kunwari na hiwalay na kami, may sadness naman akong nararamdaman sa heart ko. And, ang pinag-aawayan lang talaga namin, is, ang mga anak niya.

[quinone]

ilang years na ninyo pinag-aawayan yung anak niya? is it ever going to go away or get resolved? ano ang napag-compromise-san ninyo ng partner mo about sa pagkakalat sa bahay ng kids niya? ano nagpag agree-han ninyong rules na i-implement sa bahay? or baka naman kase habang nagagalit ka e ikaw rin umaako ng trabaho?

ok na ba issue ninyo sa money?