Family feels entitled to everything I own and then some more.

[Priceless]

^^have you explained your situation to your nanay & siblings? Sometimes kasi hindi naiintindihan ng mga pilipino (lalo na yung mga makaluma nating kamag-anak) na iba ang culture ng mga foreigners tungkol sa pera. In fact, mabait pa ang mister mo kasi kung tutuusin, merong iba na kahit kamag-anak pa ng asawa nila, hindi sila magpapahiram ng pera. Kung gusto mo gamitin ang pera mo to help your relatives, okay lang, pero not with their money. At ang utang ay utang na kailangang bayaran...Sa mga kamag anak kasi, minsan kala nila porket kamag anak, thankyou nalang ang utang... Which is a big no-no sa foreigners...

I-explain mo nalang mabuti na wala ka ding source of income personally kaya wala kang maitulong. Eh ano kung sabihan ka nilang walang kwenta? At least hindi ka naman naka-asa sa nanay at kapatid mo at hindi ka umaasa sa kanila para mabuhay.

[daisy.battistella]

ang masakit nga foreigner din asawA ng elder sister ko...magkaiba nga lang ng ugali, siyempre...pinagkukumpara nga sila eh....mabuti pa daw si britton...bakit di ganyan si italyano...and super alam nila yung situation namin...ma ego kasi nanay ko....gusto lagi siya bida. so ini expect niya na share kami sa glory....and going back dun sa sister ko, her hubby wouldn't mind talaga supporting my parents walA sila anak.....they were in their forties when they got married....kahit sa anong anggulo ko talga tingnan...pera lang talaga sinimulan at pagtatapusan...so sad lang

[Priceless]

^Which is why when you speak to your family, especially to your mother, ilabas mo muna ang asawa mo and family mo sa usapan. Like for example sabihin mo, ikaw personally, wala kang source of income. Na ikaw and your family of four depend on one source of income. Na yung income na yun is just enough for the needs of four. Nakikita ba ng family mo na yung type of lifestyle nyo ni hubby and kids ay marangya?

Palagay ko kasi, either hindi nila talaga naiintindihan kung bakit all of a sudden nawala yung support nila from you or talagang naghahanap lang sila ng bad guy (and napili nila na si hubby mo nga yung bad guy) sa situation nyo. Perhaps if you say na ikaw mismo, naghahanap ng mapapagkunan ng pera (including maningil ng may mga utang sa inyo dahil need nyo na nga ng pera) they will not think that your husband is just being madamot.

[daisy.battistella]

Nanay clearly sees our situation...libong beses ko na din siya pinaliwanagan niyan....problem is lilikaw niya usapin...sasabihin di daw niya kailangan ng pera...ironic lang na sasabihin wala [textspeak!] daw siya pasasalamatan sa akin and hindi ka pa nakakapagsalita...di ka pa nakakapagpaliwanag ng side mo, babanatan ka kagad....i felt guilty minsan nataasan ko siya ng boses paano kasi hindi niya ako hinahayaang magpaliwanag ng side ko ang ng hubby ko dadabog na kagad at mag mamaktol...forum ng mga sisters ko....yung feeling na pinagkakaisahan ka?

[monbla]

I suggest lumayo ka na lang muna for the meantime. Di mo na kailangan marinig yung masasakit na salita nila.

Pag nangailangan sila, siguro babalikan ka rin nila. And that time, mas maayos na uli pakikitungo nila. Hehe. Mean, I know, pero obviously di ka nila kailangan ngayon so don't feel guilty about walking away.

[daisy.battistella]

For now I think that's the best thing to do...di ko nalang sinsagot sa text...sasama lang din loob namin pareho...napapaisip tuloy ako na lumipat nalang kami ng Laguna. Thanks mga sis sa payo...nakakahinga ako maluwag....I can't thank you enough   

[rara_avis]

Hello Everyone. Medyo matagal ako di nagreply kasi nag-isip isip ako. I realized na ang main reason why I am avoiding to get into a real confrontation with them is takot akong pati Lola ko magalit sa akin. Sa buong family ko kasi yung Lola ko lang yung masasabi kong importante sa akin, sya lang kasi yung tumutulong sa akin dati pag nagkaka-financial problem ako nung college. Yung nanay ko kasi nung nalaman na may kaya yung then-bf ko now my husband eh pinabayaan na ako. Matanda na kasi Lola ko and ayaw ko na sya bigyan pa ng sama ng loob.

Just now, etong kapatid ko nagpaparinig na naman na ibili ko daw sya ng iPod Nano at babayaran na daw nya, hulugan daw. Eh sinabihan ko siya na "If you can't afford it now, it means you can't afford it! Sinabi ko pa na magbasa sya ng financial management book para alam nya pano maghawak ng pera. Ang sabi ba naman eh ang alam daw nya eh madamot ako sa kanila at mas magaling ako sa ibang pamilya -- meaning yung in laws ko. Nainis na talaga ako at sinabi ko na puro kasi kayo hingi at wag niyang sasabihin na mas magaling ako sa iba kasi kung ano man yung treatment ko sa kabila eh na-earn nila yun. Grabe ang lakas magsalita na madamot daw ako eh samantalanang pag may kulang na pera sa pag-aaral nya eh nagbibigay ako dati! Also, a part of me feels guilty that my Mom doesn't know that my Dad married another girl -- long story and ayaw ko na i-elaborate basta ayaw din ng kapatid ko na sabihin sa nanay ko for practical reasons.

daisy.battistella - Sis, I feel for you. Mahirap talaga yung sitwasyon na tumutulong ka na nga eh feeling pa nila ikaw ang nang-aapi. There's really no clean way to resolve this problem. Lumaki tayo sa family-oriented society na ang turo eh kahit na sarili mo ng kaligayahan eh dapat i-sacrifice mo para sa pamilya mo -- which is wrong. Pero ang hirap talaga kumalas because at the end of the day..  family is family.

I am taking things slow because I don't think kaya ko to cut them loose right now but that doesn't mean na I will give in to their demands. Siguro iibahin ko na lang ang approach ko, itatry ko na ipaintindi ko sa kanila kung bakit hindi pwedeng ganito, ganyan. Dati kasi either pabiro ang salita ko sa kanila or pagalit. Kung hindi pa yan mag-work eh bahala na sila.

[agape]

I cut communication and financial support until they learn to treat me right. Sila ang may kailangan sakin so bakit ako yung mag gi-give-in sa gusto nila at sa guilt.

[Priceless]

You can take two extremes in dealing with family:

One extreme is to keep quiet or just be pahapyaw in delivering the message and assume that they know and understand that you don't have money or the financial capability to support them the way they want to or the way that they were used to (if you used to give them money/help before). Another extreme is to be harsh and brutal and say enough is enough, tulungan nila sarili nila at mag-aral sila ng financial management. I think there are pros and cons to each extreme. Of course if you keep quiet they might not get the message and think that you are just being madamot. On the other hand, if you become confrontational and do not choose your words well, ikaw naman ang lalabas na bastos at parang nang-aapi and they will think you think you're better than them, you know more than them about financial stuff, na porket mayaman ka, hindi ka marunong lumingon sa pinanggalingan mo.etc.etc.etc.

Sometimes the best thing to do is to put yourself in their situation first so you know how to deliver the message effectively. Balance is important.