We use cookies to ensure you get the best experience on FemaleNetwork.com. By continued use, you agree to our privacy policy and accept our use of such cookies. Find out more here.
Remember Me
Oops! Sorry!
A message has been sent to
johnjones@gmail.com
Click on the link in the email to set a new password.
Click on the link to activate your account.
may naisip ako at nakakatawa pero pwede din naman iconsider. kung ayaw mo makita ka nila umalis, umalis ka in the middle of the night when everyone's asleep inlcluding the helper. hah. diba?
i'm new to GT and stumbled upon this thread just now.so sorry to hear of your impending separation. even if i don't know you, from the sentiments you shared here, i can feel your pain and sorrow before, but also the optimism now, that resulted from you finally realizing that the relationship cannot be saved.i admire you strength and resolve in dealing with this personal tragedy, i say tragedy because a relationship died.good luck on embarking into a new and different phase of your life. when i read that you can travel and work abroad, i was happy and excited for you too. cry when you feel like crying, let your mind grieve the death of your relationship. like everything else, it's gotta stop sooner than later.it's only painful now because it's still raw but trust me, it will only get better.
kaaliw. bentang-benta sa teleserye yan sis.madrama nga talaga ang mga naiisip mong gawin. mag-iiwan ka ng sulat, tapos after a month, nasa bahay ka na naman ulit kahit hindi ka pinapabalik. No doubt dedma na lang ng hub mo ang ginagawa mong paglalayas. Sanay na sya. Kung may magagawa ka pa sanang bagong pakulo naman para may kaunting gulat factor sa kanya. Pero kung decided ka namang umalis na talaga, hindi na kailangan ng kung [textspeak!]-anong style, walk out at never come back unless lumuha ng dugo muna si hub to win you back, pero kung dedma, grabe, nakakahiya naman na yun. baka pati kapitbahay pinagtatawanan ka, palayas-layas hindi naman makatagal. Also, may history pala kasi na ikaw ang unang nagloko, nanlalake, pag ganun kasi parang nakakahiyang magreklamo at magdemand sa partner natin eh. Tipong lahat ng ganti nya e kailangang lunukin kung type pa nating mag-stay sa relationship kahit pa obvious namang sobrang pangit na ng samahan, walang respeto na, kahit binababoy ka na, hindi ka makapagreklamo kasi parang parusa lang sayo sa ginawa mo. umaasa rin sa fairytale story na one day, sobrang mahal na mahal ka nya at paggising nya, ok na lahat, happy ever after na. Kaso nga life isn't a fairytale. There are actions na kailangan talaga nating panindigan at tanggapin kung mahal mo ang sarili mo. Kung pagod ka na sa kakahintay ng happy ending, baka nga need ng kaunting twist, baka sakali sa pag-alis mo andun ang pagbabago. Pagbabago mo, pagbabago ng buhay mo. I can relate kasi in some way. the love of my life before, nagawa ko ring magcheat dahil din sa emotional insecurity. 2 yrs kaming live-in. ang dami kung hinahanap na hindi nya maibigay. so akala ko kaya ko ng wala sya, nag entertain at pumatol na ko sa iba. only to realize, sya lang pala ang kailangan ko at magpapasaya sa akin kahit lagi akong nasasaktan dahil sa mga expectations ko. so in short, tinanggap nya rin naman na magkabalikan kami, pero it was hell. yun nga yung pabago-bago ng moods, tipong masaya, tapos after a while, nasisira ang mood, nagagalit. pag sinabi nyang naalala nya o naiisip nya kung ginagawa rin daw namin nung isang boy,yung ginagawa namin, hindi nya kinakaya. minsan kahit sexy time namin, bigla syang hihinto kasi naiisip na naman daw nya. may babae na rin syang nahuli ako sa text. hindi na sya nagsshare ng gastos sa amin, ako na lahat. mas masakit pa, nalaman ko sa text nung babae, [textspeak!] perang hiningi nya sakin, binigay nya sa babae kasi pambayad ng bahay daw. hiwalay sa asawa yung girl at may anak pa. pinakamasakit, ako pa ang nagmakaawa sa kanyang wag akong iwanan after mag-away kami dahil sa babae. hell really. tortures. pero sige lang ako, until i realize wala na talaga kaming pag-asa kasi kahit ako nawalan na rin ng tiwala sa kanya dahil sa nalaman ko. wala ng peace of mind, ang hirap pala pag niloko. so mas naintindihan ko yung pinagdadaanan at nararamdaman nya. wala ng mangyayari sa buhay namin together. so ng umalis sya for work (seaman pala sya), kahit sa text may mga ganung flashes pa rin sya, hindi ko na talaga kaya. so i decided na kumalas na talaga, pagdating nya wala na ako sa bahay namin at nagbago na rin ako ng number. well, kung type nya akong puntahan, alam nya naman ang office ko pero hindi naman sya nagpakita dun so most likely ayaw na rin nya talaga. though i will admit, sobrang hirap ng depression na pinagdaanan ko pati recovery ko. pero nasurvive ko naman at heto i can say maganda ang family ko ngayon.pero God is good. Si 1st bf ko nun, whom iniwanan ko para sa kanya, e still waiting pa rin pala. After two years ng break up namin nung TL ko, tinanggap ko rin ulit si 1st bf ko and now my hubby. He loves me so much, kahit yung past na yun, tanggap nya yun ng buong-buo. So siguro nga, kung SOBRANG mahal ka ng tao, tanggap ka talaga kahit ano pa past mo. sad, some love cannot endure some trial. madalas naiisip ko pa rin si ex, siguro kasi alam kong maganda rin talaga ang samahan namin nun kung hindi lang ako nagpakachildish at naghanap ng kung [textspeak!]-ano. and alam ko kasi ako naman ang may kasalanan, kung matino sana ako e di sana walang ganung mga eksena but no regrets kasi i've learned a lot. nagmature ako sa kanya, which is yun naman ang inienjoy namin ni hub ngayon. last news i heard about my ex is naging babaero na raw. kawawa his wife. sorry kung ako na ang nakapag nobela dito. naka relate lang. :-) so iwanan mo na nga muna yan si hub mo, kung mahal ka nyan, maghihintay yan sayo kagaya ng paghihintay sakin ni hub ko. opps! do away with expectations sa part nya. be firm na ang goal mo sa buhay mo ngayon is maging masaya at makatulog ng mahimbing. accept things as it is. pray. Goodluck
sis ivy, hangga't nandyan ka talagang maiisip mo kung tama ba na umalis, o wag na lang. Wag mo pigilan ang mga paa mo, please lang. Wag ka padala sa bugso ng damdamin mo. Since nakaplano na to, and aalis ka na sa Saturday, tama ba? Panindigan mo na. At please lang, if you plan not to come back, please panindigan mo na. Have pride and remember this is for your own good. Mahirap talaga sa umpisa, pero once na mailabas mo na lahat ng gamit at yang katawan mo dyan sa bahay na yan, you'll feel free, I swear. Don't turn back and look back ha. Be strong. Log in ka lang lagi dito sa GT. Update us. If I may share very briefly, I had the same share of situation about infidelity chuchu. He was my high school sweetheart and we've been together for almost 6 years. I started working and got linked to this man older than me and I was overwhelmed with his attention to me. I ended up ruining his relationship (may gf pala) and ruining my own relationship. We tried fixing our relationship for 2 years, and for all we know, it just got worst. After that, we separated ways, I was devastated, he found new love and eventually got married and when I learned the news, I got so depressed. I dated a few men but never entered into a relationship until 2008. In short, mahirap talaga pag may third party involve sa relationship, nakakasira talaga yan ng mag asawa/mag bf/gf.
^wala talagang idea husband mo kung kailan ka aalis? Baka akala nya di ka na tutuloy.
excited na kame sa pag move out mo sis. balitaan mo kame if natuloy ah. Balitaan mo rin kame pag bumalik ka... para naman mabatukan mapayuhan ka namin ulet. but seriously, ang relasyon na walang respeto sa isa't isa na pati respeto mo sa sarili mo, nawala na...be out of the relationship as soon as you can. Pag na-surpass mo yan, gugustuhin mong magsabit ng medal sa sarili mo.