my partner's mom has no amor with me either. because she wants her bff's apo to be my partner's gf. Pero ano magagawa nila, ako ang mahal ni partner at me bf na for 5 yrs na yung girl.
sa totoo lang, lahat ng "Serious" gf ng ex ko na napakilala eh, ayaw sa kanila. although i was introduced to the family when we first got together when we were teens, di ko naman sila totally nakilala. it was just now, 6 years after na nagkabalikan kami (we're back na for 2 years) ko nakikilala talaga at sila nakikilala ako.
even so, i still call her nanay as i call the father, tatay. my father in law is very much mabaet esp nun unang sabak ko sa family nila, bday ni nanay at binyag ng pamangkin. pinakilala ako sa relatives na nandun. the ates are so nice to me, dati nahihiya pa ako, now parang kapatid ko na talaga sila, ang wala lang ako "relationship" eh sa kuya kasi nasa ibang bansa. the nieces are really dear to me. always nakadikit sa akin esp yung 6year old. yung mom ng mga bata ang nag initiate na tawagin akong tita,kahit di pa kami kasal. extended family added me in fb, even calls me cous.
in short, if ganun sila sayo, hayaan mo lang, kasi if kayo nagkatuluyan, at nakita nila kung gano niy kamahal ang isat isa, wala sila magagawa kundi tanggapin kayo. eventually time will come na mamahalin ka din nila like their own.
right now, nagmamano ako pagdumadating ako or umaalis, pero she'd never speak to me. nun bday niya nun dinalan ko siya ng bouquet of roses, kasi i believe she hasnt received one in ages, she'd feel special, nag thank you naman siya. when i bring merienda (usually kasi ganun time ako pumupunta sa kanila), inaalok ko sya, di sya kumakain. but you know im never losing hope.

aayos din lahat

advice ko lang, wag mo "levelan" yung nagagawa nun isa. Just be yourself, yung ang dapat nila matanggap, hindi yung dahil kaya mo sila bigyan ng kung ano ano. give what you can give, mas galing sa puso yun. spend time, talk to them, kahit wala yung bf mo, reach out. one day, mamahalin ka din nun, just have faith. i have.
