Other reasons (of course not all are applicable, but in general)
- machismo society natin. the more girls you have, the more you are admired.
- mga politicians and artista, ganyan din naman ang practice. sila ang mga role models ng karaniwang mamamayan, so syempre sila gagayahin.
- they are taught not to be brave. They are not brave enough to face life and face the truth. Kung hindi na nila mahal ang gf/asawa nila, sabihin nila. Kaso yung iba, hindi makapagsalita, just let things be, kahit na interested na sila sa ibang tao at pinu-pursue na nila on the side, sige parin sila sa existing relasyon, as if naman the problem will go away.
- Maraming naniniwala sa BAHALA NA, just ignore the problem na parang mabilis lang sila i-erase. They are not disciplined enough to set things right. Kita mo naman ang resulta sa economy natin di ba.
- Filipinos are very forgiving. So kahit mangaliwa ok lang sa asawa. Kahit mangaliwa ka kung lalaki ka, alam mo tatanggapin ka parin, kasi kung hindi, asawa mo pa ang masama at nagsorry ka nanga.
- Filipinos' sense of dignity and pride are screwed. Para sa mga babae who are cheated on, wala nang natitira ni katiting self-respect. Kahit binabastos na sya ng harap-harapan, ok lang. Ang mga lalaki naman, once they see someone they LIKE (note - like lang ha), papatulan agad. Kaya once makakita ng someone better, parang aso na dun naman hahabol.
- The culture sa office/kaibigan. Sa opisina palang, pag nagkakantyawan, at hindi ka "game", ikaw lalabas na masama. Even if may asawa ka na and kinakantyawan ka with someone single. This is plain insult to your relationship and to your partner. Pero ang mga ka officemates, dapat game ka lagi otherwise KJ ka. Tapos another example, say ang mga magbabarkada, alam na openly involved ang friend sa extra marital, sige pa nang buyo. For some reason, these mistresses and philandering men are NOT being looked down or ostracized in our society, in fact they are even glamorized and venerated to some extent.