NBSB Ladies, anyone? :)

[sneezes]

^ haha...i agree with you. Everytime na magkakaroon ng family reunion or just seeing friends who's been out for a year or so, ang laging bungad eh kung ano na ang status ng lovelife ko, then pag sinabi mo na waley, ang laging kasunod eh choosy kasi.

But i would like to have a boyfriend na din, since yung mga friends ko ay married/engaged na. I'm still waiting for that guy... 

[princeza08]

NBSB? dami ako friends na nbsb nasa 30s na sila. pero ako naman 20 yrs old ako when i had my first bf, as in tinapos muna dtudies, nag bf lang nun nagowowork na. feeling ko dati 20 is so old na para magka 1st bf, pero now i realized na sobrang bata ko pa pala nun at di pala dapat minamadali ang pakikipag relasyon. anyways, pag nbsb, i think wag maging insecure sa ibang girls lalo na sa mga taken na. you are not ugly, isipin nyo na lang na you are choosy enough kaya walang makapasa sa standards nyo, hahaha... so yun, magpaganda lang, magpaparlor, laging magsmile, wag mataray at suplada, be friendly, alagaan nyo sarili nyo, malay nyo isang araw may matisod at maging taken na din kayo. marami ako kilala nbsb hindi naman sila pangit, talagang choosy lang, at yun iba naman isip bata kasi, late bloomer ganon, siguro kailangan mas maging matured lang at magkaroon ng social life, kadalasan kasi pag ganon is bahay, school, or bahay work lang eh. go out and have fun! and always take every opportunity a chance to meet someone. hope this helps.

[shenggai]

Parang gusto ko sumali dito.
Pero NBS18... Hehe.
Pareho na rin kasi ng karamihan dito yung nafeel ko.
I'm 26 now. 

[bladewithaheart]

kahit di ako lady, sasawsaw ako dito kasi la ako magawa haha )

NBSB din ako. I'm 20. Pero hindi ako NGSB nagkaroon na nung HS. I'm bisexual, anyway. Looking forward to my first bf looool

By choice? Nope.
By circumstances? Maybe. Di kasi naglalandi pag sa boys, sa girls ako malambing.

[Escapaira]

I'm 20 & NBSB
pag nagturn ako ng 25 at wala pa ako bf saka palang ako sasali sa mga online dating sites lol

[melOita]

hi. pasali din ako ahh.. nakakatuwa kasi NBSB din ako. di naman ako pinagbabawalan nina mama, pero pagdating sa lalaki, BOKYA talaga
according to reliable sources, maldita daw kasi ako tingnan, duh?! smile na nga ako ng smile kahit di ko kilala ehh. tsk naiintimidate pa daw mga boys skin. tsk. grabee, so kelangan pala maging damsel in distress muna ako bago magkaron ng knight? ganun? attracted ata mg boys sa mga WEAk girls? hmm.. no offense meant, just thinking aloud.
oh well,may nanligaw din naman sakin, siguro ONE every 4 years. hahaha. so bakit wala akong bf? kasi ang hilig kong magsabi ng "NO". nangangarag kasi ako pag may nagpaapkilig sakin eehh . haiy
ok lang sanang single lagi kaya lang nakakainggit yung ibang merong bf. nakakainggit talaga.tsk. BTW, i'm 20 now, inggit sa may jowa, pero masaya sa piling ng mga kaibigan!

[runami]

I had my first bf when I was 18. From that time, hindi ko na siya pinakawalan. We're together for 5 yrs now and I really felt the worth of all the waiting and choosing. So I guess, hindi naman nakakahiya na sabihing NBSB kasi for sure, at the right time, fate will give you the guy you deserve.

Just don't close the doors for guys who opened their hearts to you. It also takes a lot of courage to confess kaya siguro think twice before turning them down easily. Who knows, you're turning down the man you could have married, and be happy with someone else. Try to look at the brighter  side, his good qualities and not mostly on his appearance. (though it still matters). Kasi that man who confessed to you saw all your good sides and let himself fell into you. So give him a chance. 

[negatory]

Hi, I just turned 25 and *sigh* NBSB. I remember being in my teens and laughing at Josie Geller (Drew Barrymore) in the movie Never Been Kissed. She was 25 and, yun nga, NBK so assume na din na NBSB and I found everything ridiculous. Pero eto ako ngayon, 25, at NBSB at NBK. Argh. =(

Sabi ng friends ko na may pagka standoffish daw ako which is I'm really trying hard to work on. I mean, I have lots of friends inside and outside work kaya medjo clueless pa ako kung ano pa ba dapat ko gawin para maging mas "open". May nabalitaan din ako sa office na may nagsabi na inirapan ko daw pero wala naman akong gingawang ganon! T_T

Pero honestly, ang number 1 agenda ko before this year ends is to kiss a guy I, at least, find a bit attractive.  Pero paano ko ba magagawa yon? Hahahaha help mga sisses. Any suggestions? Paano ba mag-aya ng guy na gawin yun. Para malagpasan ko man lang ang milestone na ito!

[karxn]

NBSB at 23. Turning 24 on Feb. I dunno how to feel about this.

[awesomemaia]

^ I feel for you sis parehas lang tayo 23 turning 24 on may...minsan di na masaya lalo na kung nag iisip ka ng future..

[karxn]

^I know, sis! Minsan sobrang nakakabother na din. Maybe it's time for some drastic moves. Haha!

[awesomemaia]

^ When  your family and sibling having their own future sis..like my little sister mauunahan pa niya ko mag asawa hahah..well reality bites pero whenever na naiisip ko na meron pang mga bagay na di ko magawa like na cocornyhan pa ko or parang masyadong cheesy or maybe handling a relatinoship talaga parang until now di pa din ako ready. Its the time and idea lang siguro for me. Nakakabother na nakaka pressure halo halo na..

May I ask Sis are you ready to jump in relationship? Can you handle them well? baka lang parehas din tayo.. Or you have lots of priorities na relationship is the last. hehe pm nalang if you want

[ginger01]

30 and NBSB.

[marichel]

23 and NBSB.

I'm not nagmamadali naman. And I'm sure mahahanap ko rin si Mr. Right.  Kaso parang pinagtataguan pa niya ak eh. 

Yun nga lang, kung ako parang okay lang na no bf, yung mga tao around me, sobrang concern. Hahaha... I'm taking up law kasi and laging advise sa akin ng friends ko and even those from work, na mag-asawa na daw ako before akong maging lawyer kasi maintimidate daw sila sa akin (referring to boys) Hmmp... Minsan, napapaisip na nga rin ako eh. Heheh... Pero yun nga lang, parang di pa ako kasi ready talaga. And among sa mga nagparamdam at ligaw, di ko pa naramdaman yung kilig na sinasabi nila.

Naalala kong bigla yung sabi sa akin nung isang head, sabi niya while we were eating our lunch, "Kaya ikaw (pointing to me), sagutin mo na yung kung sino mang manligaw sa iyo ngayon. Ikaw din. Mahirap tumanda mag-isa."
Tumawa lang ako as a reply, pero sa loob-loob ko eh, bakeeetttttttt di ba pwedeng maging choosy din?    Kasi ako, pag ayoko sa nanliligaw, ayoko talaga.

[awesomemaia]

NBSB pero dami ko na na experience na almost I got there. Almost I am in relatiosnhip pero laging pinapakita ni God na di sila ang para saken. Last february my 1st love came back to the picture pero di nagatagal kasi naman umalis ako going overseas to work. then dito naman sa ibang bansa I got to meet again my church crush he turned out as one of my clients!!! Pero di rin nagtagal kasi we just had a professional relationship kasi medyo problematic ang account nila so kinukulit ko siyaand its part of my job hehe..hanggang sa nag resigned siya at iba na humawak ng account. Almsot lahat din ng lumigaw saken nagbabalik..wala napaisip lang ako hehe..na share ko lang na I admit it to myself that I am not happy anymore. I know God for so long pero bakit ko kaya nararamdaman na I am so incomplete...Im just thinking of future..ang hirap mag isa pag naiisip ko.....

[karxn]

^^^^hi awesomemaia, regarding your question, I think we somehow think alike. I mean, I fancy the idea of having someone beside me, but I'm not yet ready to be in a serious relationship. I don't see myself being in one either. Napakalaking factor sa akin nung nakikita ko na [textspeak!] sarili ko na may boyfriend na, kasi otherwise masyadong blah lang sa akin. I don't know if I'm making any sense here, but the bottom line is I think I'm not ready yet.

But I want to try dating. I don't go on dates; and I've never been to a "date" date, if you know what I mean. Puro casual hangouts lang with guy friends, na KKB pa haha! So maybe I should get myself out there, and just try to do something different for my life's love department. Dati kasi school-bahay-school lang ako. Ngayon naman, work-bahay-work lang din. I want to date; I just don't know where to look around for prospects. Haha!

[purpleice]

21 and NBSB. Sobrang busy at pagod sa school, walang time sa lovelife -_- ngayong graduate na...uhmmm...puede na siguro? In our batch iilan lang talaga may lovelife. Itinutulog kasi lahat ng free time imbes na makipag socialize. Buti naman at graduate na kami. Pero ayun, wala din naman kasing nanligaw sakn eversince, naipoproject din siguro ng aura ko na I’m not interested, sa acads umiikot ang buhay ko lol

[jessyj]

22 and NBSB. Ayun nakakasawa na rin hahaha mahilig kasi ngayon ang mga lalaki sa hipon. Haha

[Luka Millfy]

^ haha! natawa naman ako sa hipon.. 

newbie here..

NBSB din ako 22 years old din..
Minsan napaisip ako bakit wala akong bf or nanliligaw man lang. Sa isip isip ko di naman ako panget haha!
Nito nga lang eh balik ako sa school aral ulit for my short course. Sa first day palang ng school di maiiwasan na kelangan mag getting to know each other muna sa buong klase siyempre kasama na rin yung tanong kung may bf. Tinanong sa akin kung in a relationship ba ko? Sabi ko Single. Since birth? sabi ni isang classmate. Sabi ko, Yes. Di sila makapaniwala na wala akong bf. Ewan ko ba kung bakit ayaw nila maniwala. Samantalang yung mga classmate ko eh mga In a relationship. Parang ang dating tuloy sa akin ako yung kawawa haha! Pero masaya ako dahil wala akong problema solo ko oras ko at sa family ko. Nagagawa ko mga hobbies ko like cycling na tingin ko hindi ko na siguro magagawa pag In a Relationship na ko. Unlike sa mga In a Relationship eh niloloko lang sila tapos iyak at lungkot lang maeexperience nila.

Sa Pilipinas isang malaking kasalanan kung NBSB ka. Ang daming tanong kasi kung bakit single ka parin lalo na pag kamag anak mo nagtanong sayo.
Haist buhay!

[joei16]

girls, i was NBSB until i was 27.

like most of you, medyo panic mode na din ako noon. i didn't want to go to reunions na din kasi the first thing that people would ask me is kung may boyfriend na ba ako. parang i got tired na of saying wala pa and feeling ko i'm so kawawa na kasi at my age, hindi pa ako nagkakaboyfriend. isip din ako ng isip kung ano bang mali at walang nanliligaw sakin until i realized na ang problema, wala kasi akong nakikilalang bagong mga tao. kumbaga hindi ako na-eexpose.

so i joined this parang group thing sa church just to meet new people. tapos finally, may nanligaw na sakin. sabi ko wow, eto na yun, finally mukhang magkaka-boyfriend na din ako. to make the long story short, sinagot ko si guy kahit na sa totoo lang, hindi ko naman sya mahal. i just wanted to experience what it's like to have a boyfriend, at para tigilan na ako nung mga tao na tanong ng tanong about my lovelife. alam ko maling mali ako dito. itong si guy, mabait sya, gwapo, mayaman (haha), at mahal na mahal ako. in fairness naman sakin, i can say na naging mabuti at maalagang girlfriend din ako sa kanya. pero still, hindi talaga ako in love sa kanya. we were together for a little over a year. there were times naman na masaya din ako with him, pero alam nyo yung parang may kulang pa din? parang hindi buo yung saya? ganun yung feeling ko. i broke up with him 4 months ago kasi i realized na kahit anong pilit ko, hindi ko talaga sya kayang mahalin. i realized na no matter how good a guy is on paper (yung lahat ng good qualities = check), pag hindi ka in-love sa kanya, hindi ka din talaga magiging masaya.

so ngayon, i'm single and balik paghihintay nanaman. this time, hihintayin ko na talaga yung tamang guy for me at hindi yung pilit para hindi na ako makasakit  kapit lang girls, dadating at dadating din yung para satin