yung MIL ko parang di appropriate yung monster in law, wala na bang mas wagas na term? here's mine...10 years na kaming married ni hubby, unfortunately wala pa kaming baby.. my misery with Mil started mismo sa araw ng wedding namin.
While on reception, habang kachika ko yung isang highskul friend ko, lumapit ba naman ang Mil, eh kala ata nung videograher may something sweet na sasabihin sa akin si mil kaya kuntodo video, and know what? iniisa isa nya ituro yung mga visitors kung side ko daw yun? bakit daw ang dami? my gawd!gusto ata 10 lang kami! then, after nun, di ba sama na nila ako pauwi sa haws nila? i told her i need to go home for a while to get my things, which is near the venue lang naman.. di maipinta ang face ng bru.. di man lang sya pumasok ng haws namin para ipagpaalam ako sa parents ko. syempre we had so many visitors sa bahay and most of them from far places pa, so chika muna kami ni hubby ng konti, hay naku, panay ang beep ng sasakyan, na pinababalik na kami dun.. imbyerna pero di ko pinansin..
To prove my hubby na im doing my best para pakisamahan si mil, anytime na may kaylangan sila, bigay todo ako. which i realized was my greatest mistake. imagine, 5 years na kaming kasal, halos buong sweldo ni hubby, nasa kanila, kasi inuutang nila, pero di naman nagbbayad. yun tuloy, wala kaming naipundar kahit ano.. si hubby naman, super bait and sabi nya, gipit lang daw. eh to think na nasa abroad din si [textspeak!] at mas malaki pa sa kanya ang kita.
nung di na ako nakatiis, nag abroad na din ako..tumatawag pa rin para mangutang, pero at least, minimal na lang unlike before na nililimas talaga nila ang kita ni hubby..after 2yrs nakapagpagawa na kami ng haws and hubby told me to stay at home muna habang ttc ako. for 2 yrs, la akong work, pero i wud say na bago ako nag stop, i made sure na kaya ni hubby na mgkaron kami ng comfortable life, and help his family pa rin though mas may pera sila kesa sa amin.. ako yung gumastos kay hubby to take exams and trainings para umasenso sya sa field nya, kasi habang nasa abroad ako, sya naman andito for the board exams and trainings, yung ipon namin, ginamit sa house.
ang dami ko naririnig kay mil.. masama ugali ko, madamot, pati yung house namin di pinatawad. wala daw kaming anak bakit kami nagpagawa ng malaking haws.. insecure lang ata, kasi mas malaki bahay namin kesa kanya. sa sobrang inis ko na, nawalan na kami ng communication. even si hubby lumayo na rin sa kanila. nabalitaan na lang namin, pinalaki yung haws nila, bumili pa ng bagong car. then, habang nasa abroad si hubby, tumawag one night si sil, married, may 1 anak, pero nakatira sa haws ni mil.. inatake daw sa puso si [textspeak!] at dead na. it was madaling araw na, pero kahit mag isa pumunta ako sa hospital, kahit commute lang. i have no idea na nandito sa pinas si [textspeak!].. pati sya nagalit din sa amin ni hubby dhil sa mga imbentong kwento ni mil at [textspeak!].. ang iniiyak that time ni sil, di nya masabi kay mil na patay na si [textspeak!], kasi kalalabas lang sa hosp ni mil, due to mild stroke. On the 3rd day of the wake, nalaman nya din nya at parang casual lang nya tinanggap.. ang masakit pa dun, nung nasa funeraria kami para ayusin ang body ni [textspeak!], tumawag si bil na nasa abroad din and he told sil to get the most expensive coffin daw at sya bahala.. in the end, kahit piso, di sya nagbigay.. si hubby, inako lahat ang gastos, pati yung lot sa memorial garden, sa amin pa din.. haay ang saklap.. than si bil, sinumbatan pa ako na di ko man lang daw dinalaw si [textspeak!]..after the funeral, di talaga ako lumapit sa kanila, sa sobrang sama ng loob ko.. and the news na nakarating sa akin is, sinabi ni mil na sana mamatay na daw ako.. di nya ako kailangan at di na rin ako kaanu ano.. so i told my hubby, wala na akong pakialam sa family nya, whatever happens, suko na ako.. but i told him na di ko sya pipigilan lumapit sa kanila kasi family pa rin nya yun.. right now, di na ipinararating sa akin ni hubby yung mga details about his family, nahuli ko lang na nagpapadala sya dun ng pera kasi yung text nya kay sil, sa akin nag send.. pero ok lang s kin yun. basta sabi ko sa kanya, yung perang nasa account namin di nya pedeng pakialaman at ibigay sa family nya kasi di naman namin alam kung anong mangyayari sa buhay namin.. if something happens, i know di naman nila kami tutulungan..