watch now

Author Topic: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot  (Read 34873 times)

tingkiingkie1

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #80 on: November 20, 2012, 09:40:31 pm »
Only child ako.. I got used to it. pero lately, parang ang sarap magkaroon ng kapatid. Naiingit lang kasi ako sa cousins ni hubby na may sister in law ganun.. eh only son si hubby, so parang ang lungkot. Walang 1st cousin si baby namin, walang tita ganun.. parang ang liit ng family namin.. :(

krispygreen

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #81 on: April 17, 2014, 03:49:40 am »
I'm an only child and I never felt lonely or alone growing up since lagi ko kasama cousins ko and nasanay na din ako mag isa pag walang choice. Pero now that I'm older and newly married, mas nafefeel ko na yung disadvantage of not having a sibling. Before kasi madami talaga kami sa compound namin.. Kapit bahay namin cousins ko so super saya talaga pero nag migrate na sila sa states so now that I'm married and working here in Manila, most of the time parents ko na lang sa bahay sa Laguna, nagkikita kita lang kami once every two weeks and just like our other sisses nalulungkot ako for the future incase magkasakit sila or may mangyari sakanila kasi wala ako makakadamay na kapatid. Naaawa ako sakanila thinking na sila lang sa bahay most of the time.

Yes I have cousins, very close ones but at the end of the day cousins mo pa din sila. They have their own parents, and they live their own lives that's very different from yours.

Both my parents came from a big and happy family kaya kita ko pano sila magdamayan and walang dull moment so I prefer that over the family of three :)

Cessiechu

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #82 on: April 17, 2014, 08:29:43 am »
I am also an only child. Correct ka dyan sis krispygreen close din ako sa cousins ko pero at the end of the day, cousins ko lang talaga sila. Hehe!
My story is a little bit sad kase my dad died when I was 9 years old. Now that I'm 22, yung mommy ko naman end stage kidney disease. Natatakot ako mag isa.. My fiance naman is there kaya lang seaman siya. So physically wala pa rin talaga akong kasama. Hayy! Wala man lang akong sis/bro na pwede ko hingan ng tulong :(

london

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #83 on: April 17, 2014, 09:05:28 am »
nung bata pa ko, okay lang. but now that I'm older, mahirap nga. naramdaman ko to when my dad was in the hospital for several days and eventually passed away. sa buong duration nun, nasa hospital lang ako, walang uwi uwi kasi walang ibang magbabantay. nasa province kasi mom ko and may business din kami so pabalik balik siya. when my dad died, ayun lahat ng responsibilies nasa akin. sabi nga ng isang only child din whose mom died a few years ago...no time to mourn. totoo kasi walang ibang kikilos kundi ikaw. habang nakaburol, di ka maka focus kasi iniintindi mo pa rin yung business kas di naman pwedeng magsara muna. madami naman magkakapatid sila papa and mama, but sabi nga ng ibang sis dito, at the end of the day may kanya kanya rin silang buhay and pamilya.

jan888

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #84 on: April 17, 2014, 11:33:36 pm »
only child din ako but i was never malungkot naman being one. i mean, i grew up being the only kid at home so sanay na sanay ako to entertain myself. i can live alone in a house for forever without being sad or bored coz i'm used to it. nasa tao lang din siguro.
hoping my unica hija will have the same positive perspective as yours when she grows up..that is my worry when we ( hubby & i ) will be gone and she'll be left all alone.  I just hope and pray she'll manage to be a happy strong person despite being alone  :)

donya_dyosa

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #85 on: April 30, 2014, 07:23:20 pm »
I am an only child rin, actually only ampon... sa isang matandang dalaga, sobrang swerte ko kasi sa mahirap na family lang daw ako nakuha sa probinsya, tito ko in real life ang asawa ng kapatid ng umampon sakin. bata palang ako, takot na takot na ako tumanda magisa, nakita ko yung lungkot ng mama ko... kaya lagi ko sya kasama till now, kami ng 8 year old son ko sa pagkateenager, para mapasaya sya, at addition to the fam, ang asawa ko na sa bahay narin namin nakatira kasi he understands the situation.

Pangarap ko tumira at magabroad kaso ayaw ko iwan ang tao na nagbigay ng magandang buhay saakin, pagtapos ng lahat.. gusto ko sya alagaan til her last breath.

Pinili ko makasama mama ko kesa ang dream job ko... na walang halong pagsisisi kasi kundi dahil sknya, siguro tumanda ako ng di nakapagaral, or probably baka nagkatulong... ang ganda ng buhay ko ngayon pasalamat ako sa totoong magulang ko na pumayag na ipaampon ako....

Its hard to be an only child pero asawa at anak nako so i think iam ok na wala na fear of being alone

izabelle

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #86 on: May 08, 2014, 05:58:49 am »
Sa akin depende talaga paano ka pinalaki ng parents mo at  ano ang tingin mo sa buhay :)

Hindi porke maraming kapatid masaya agad at hindi din porke nag iisang anak malungkot agad.

Sus ang dami dyan, isang dosena sila, pero watak watak din hindi magkakasundo..

Marami din nag iisa pero masaya sila

For me kasi depende yan sa tao, huwag na huwag mo dedepende happiness mo sa iba, dapat sa sarili mo palang kaya mo ng maging Happy.

simpleemie

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #87 on: July 12, 2014, 07:34:13 am »
eto yung worry ko, having one child lang. gusto ko pa tuloy ng isa

Girltalker2

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #88 on: July 12, 2014, 10:25:03 am »

^ It's only hard to be an only child in our culture dahil sa pagpapalaki ng mga magulang. 
Nasa culture kasi natin na dapat laging may kasama.  Mag a apply lang ng kung ano, kelangan may kasama. Kasi natatakot makapag isa.  Or mag a-abroad, natatakot kasi walang kasama.  Ang point ko lang, wala naman papatay sayo or kakain sayo kung gawin mo kelangan mo gawin on your own.  All you need to do is prepare, do your research. 

Tsaka nasa culture natin ang idea ng the more, the merrier.  But really, kung maraming anak, one is bound to be a black sheep. Hindi naman lahat ng family na maraming anak may black sheep, pero majority na alam kong maraming magkakapatid, meron at meron isa na pasaway.


Juvilyn5

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #89 on: July 12, 2014, 07:38:40 pm »
Me too  :( nakakalungkot kasi walang mapagsabihan ng problema iba pa rin kasi talaga pag kadugo mo eh and also my parents still treating me like a baby to think na 21 nako tsaka pag magisa ka lagi ka pakikielaman  :(

chubbycheeks

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #90 on: July 13, 2014, 02:22:28 pm »
^ sis, just coz may mga siblings doesn't mean na may mapagsasabihan ng problem.  Mostly, i ask my friends kasi sila yun asa age group ko and likely to know what im dealing with.  Yun 2 younger brothers na sumunod sa kin, they can't really relate to me. Yun sister ko naman na youngest, 10 years gap namin so minsan, she doesn't really get it. I think important na may support group tayo, whether siblings or friends. May mga friends na close as sisters na din. Depende talaga kung ano relationship mo sa kanila.

izabelle

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #91 on: July 16, 2014, 01:02:07 am »
^^ its pretty normal na Baby pa din ang tingin ng parents sa anak nila kahit malalaki na anak nila.. and kahit ilan pa kayo magkakapatid, ganon pa din minsan.. hindi lang yun applicable sa only child. Mas maiintindihan mo parents mo kapag nagkaroon ka na din ng sarili mong baby :)


iska-hazel

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #92 on: July 20, 2014, 04:02:04 am »
i have an only daughter for several years 6 years old sya then, d naman naiplanong ganoon tho naging komportable samin ni hubby na ganun setup tapos bukod dun ofw sya so talagang ewan ko d kami nabiyayaan agad ng 2nd baby.

every christmas humihiling sya ng kapatid, until november 2011 nagdecide talaga kmi ni hubby (bakasyon nya) na by hook or by crook sundan na, naku waley pa din. nagwork dito si hubby ng 1yr tapos nagdecide uli umalis para ipreapare nya ang canada dream namin, nagtry kami for a year, nov 2012 ako yun thank god dumating na yung chance na magbuntis ako..sobrang happy na si panganay, lalo na nung lumabas na ang baby brother nya nung august 2013.

naisip namin kasi na no doubt best future ang guaranteed talaga kapag isa lang ang anak, pero pano kung wala na kami ng daddy nya sa mundo... sino magiging kakampi or karamay nya? hayun yun ang naisip namin kaya thank god talaga na may kapatid na sya. ngayon 8 na si ate and mag-1 years old si baby boy :)

simpleemie

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #93 on: April 25, 2015, 01:28:13 pm »
Si kiddo ayaw nya magkaroon ng baby sis or baby bro. As in ayaw nya nagagalit sya pag niloloko sya. But then, Im delayed but not yet confirm. Nagwoworry ako pano nya tatanggapin just in case nga.

[-c-h-a-]

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #94 on: August 28, 2017, 08:42:34 am »
I'm not an only child but my husband and I are thinking we'll have 1 kid lang.

To be honest, I cannot relate dun sa walang mapagsabihan ng problema. Kasi kami ng kuya ko, di naman ganun. Same with my husband and his 2 siblings. Di kami close. So having a sibling cannot really assure them na magsasabi nga sila ng problema or makikipagkwentuhan nga sila sa kapatid nila. Mas nakakwentuhan ko pa mga friends ko, sa totoo lang. So I agree with chubbycheeks :)

Dun naman sa pagiging "alone" when the parents are older... eto mas concern ko kasi I don't want her to be burdened having to look after 2 aging parents.

hisana

  • Guest
Re: Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot
« Reply #95 on: August 28, 2017, 10:58:35 am »
One of the best friends since high school is an only child. Hindi ko sya nakitaan na lonely sya or nahihirapan sa buhay kasi wala syang kapatid. Sabi nya, if ever there was a grave family matter than she was unable to handle, yung mga aunts/uncles nya ang tumutulong, pero bihira naman daw nya talaga sila kinailangan, especially now na adult naman na sya.

Ako naman I slowly got estranged from my siblings and mom after my dad died (which was early on in life) so parang nag-iisa rin ako, if you think about it. Fortunately I have other relationships kaya may social support pa rin of some kind.

So I agree, depende rin sa tao mismo and, of course, other circumstances.

 

Latest Stories

Load More Stories
Close