Being an Only Child.. Mahirap and Malungkot

[tres_beau_02]

only child lang din ako...mahirap talaga lalo n sa na experience ko..both of my parents are working in abroad..tapos bandang huli nalaman laman ko na hiwalay na sila ng mom and dad ko...lagi akong ipinapaubaya sa tyahin at tyuhin ko..minalas ako sa kamay ng mga tyuhin at tyahin ko..dahil sa abroad parents ko yung remittance na pinapadala ng parents ko para sa akin puro tyuhin at tyahin ko nakikinabang...kesyo baka daw kung saan saan ko gastusin kaya sila ang humahawak at kumukuha ng pera..hanggang sa wala sila na ang gumagastos..nakakasama ng loob..hindi ka magkaroon ng laya..pera ko naman yun kung tutuusin pero wala napupunta sa akin kahit singko..dumating sa point na naiinggit ako sa mga classmates ko lalo na pag may bagong gamit or uso na hindi ko mabili it becoz wala akong pera na hawak...hindi ako makahirit o makahingi sa tyahin ko dahil ang lagi nilang dinadahilan "wag kang maluho!nagpapakahirap magulang mo sa abroad"...hindi ko makausap sa phone ang mama ko dahil sila lagi ang kumakausap at takot sila maisumbong ko...tsaka noon di pa masydo uso cellphone..kaya hindi ko matawagan...napakahirap!!!!masama sa loob..wala ka magapagsabihan ng sama ng loob kasi mag isa ka nga..ngayon may pamilya na ako ayaw ko naman na nag iisa lang anak ko..kahit dalawa ok na sa akin

[Amphitrite]

Paano kung hindi talaga kaya supportahan ang dalawang anak? Ipipilit pa rin ba na mag-anak pa ulet para hindi only-child ang anak?

Eto kasi nagiging problema namin ni hubby, ang daming nagsasabi "Kelan nyo ba susundan?" or "Sayang naman ang lahi nyo kung isa lang." or "Mas maganda yung magkasunod yung edad ng anak  nyo kaysa maghintay kayo ng ilang taon."

5 years old na anak namin kaya ang dami na nakikialam sa amin. Hindi nila maintindihan na sa ngayon hindi namin kaya suportahan ang 2 anak kasi kulang pa ang kinikita namin na pera.

hayz

[boogieston]

I've always thought being an only child was nice, kasi sayo mapupunta lahat ng attention, most  of the time spoiled or something like that, hindi pala. The movies are wrong for portraying this sterotype.

[wendystar]

I'm an only child too.. it's true, malungkot... and it even came to the point na i had imaginary friends. 

Though I was well taken care of, I was not bratty. I knew when I couldn't have something, knew when to stop...

I can relate to those who say na mahirap maging only child especially when times are tough, wala kang makakaramay na talagang never kang iiwan till the end. My husband always says na siya ang karamay ko, of course I trust him, but, iba pa din yung 'kapatid'. 

[blanchejbv12]

I am the only child of my parents, Sad to say, super lungkot. and at the same time natatakot ako kasi in the future, naiisip ko wala ko magiging karamay, someone to lean on pag may problema and medjo hindi masaya pag may special events kasi tatlo lang kame. Buti may ampon kame na nephew ko, anak ng cousin ko para umingay kahit papano..

ay ganon pla feeling ng only child balak ko pa naman 1 lang baby ko parang ayaw ko na sundan para mabigay ko mga needs niya

[noLurker]

i am an only child. di na nasundan kasi broken family.
separated ang parents ko, pero di nagka-second family parehas.
so kahit half siblings (tama ba? step-siblings?), i have none.

Iniisip ko kung mahirap and malungkot nga ba?
i wouldn't say malungkot i guess --
i grew up kasi with cousins (extended family).
While growing din, i gained many friends.

Pero admittedly, minsan naiisip ko, iba pa din ang kapatid.
As we age kasi iba na mga na-e-experience and na-e-encounter natin.
these are the times i wish may mga kapatid akong nakakausap 

Pero yung mahirap, i'd say yes.
ako lang ang inaasahan ng dalawang tao (my mom & my dad).

i'll have my own family in the future,
di ko alam pano ko hahatiin ang sarili ko sa own family ko,
sa mom ko, and sa dad ko.
i am praying for a husband who can be a real son to my parents.

at pag chance ko na gumawa ng babies,
if wealth & health allows, i'll make four minimum!

[sweetubeng]

I am an only child too,mahirap at malungkot mag isa, nung bata pa ako ok lang sa akin mag isa since isip ko nun wala akong kaagaw sa lahat attention and everything, but im not that bratty nagkataon lang na ako lang ang bata so as much as they can afford or give, give lahat.

but now narealize ko kung gaano kahirap mag isa, wala kang karamay sa problema someone that you can lean on, good times, bad times esp during darkest days and syempre yong pwede mo asahan anytime at makakatulong mo sa pag aalaga sa parent nyo. kaya pag nagkaroon ako ng sariling family i'l definitely make sure if God's permit that i can have more as long as we can support then the more the merrier blessings that i can call my own.

[loveann]

awww!
Pano un only child lang din baby ko at wala din kami balak ni hubby sundan kasi sobrang hirap ng buhay ngaun, ang hubby ko walang stable job ako lang halos nagastos sa anak ko.

[reddog_lover]

^^ dati ganyan din ako ayoko ng sundan yung anak namin dahil nga ang hirap talaga magpalaki ng anak sa panahon ngayon.pero nito lang narealize ko na ok pala kung magkakaron sya ng kapatid kasi nagkasakit ang mother ko ngayong taon naoperahan sya and 5 kaming magkakapatid so kami talaga yung nag asikaso sa kanya.naisip ko nga na kami nga lang talaga ang maaasahan nya sa pag aalaga sa pagsamasama tuwing check up pagbabantay sa hospital mga ganun.kasi diba kung iisipin mo pano kung 1 lang ang anak ng mama ko ang hirap diba.kawawa ka nga kung nag iisang anak ka lang.bale 8 yrs old na ang anak ko maybe in 2-3 yrs susundan na namin sya.gusto ko kasi makaipon muna kami ngayon bago namin sya sundan.

[spartan]

The "Only Child Syndrome" is a MYTH. Studies show that people who grew up as an only child will have a normal life as much as anybody else.

ABC News- The Only Child Myth
http://abcnews.go.com/2020/story?id=3488411&page=1

Time Magazine - The Only Child: Debunking the Myths
http://www.time.com/time/nation/article/0,8599,2002382,00.html

Do not be dependent on others for your happiness. Wag maghanap ng karamay. The best "karamay" should be yourself. It's harsh, but proven Freudean psychiatry yan.

Take responsibility for your own actions. Take responsibility for your life. Don't blame misfortune on family, parents, siblings etc.

"The greatest love of all is inside of me, learning to love yourself is the greatest love of all"
- whitney houston

[joannarabara]

im an only child, raised by a single mom.

during my childhood, hindi naging problem sakin maging only child. happy ako na kung san-san ako pinapaalagaan ng mom ko because she has to work nga. ansaya kasi andami kong mommies and daddies pati brothers and sisters na din. haha!

lumaki naman ako ng matino (haha!) but sometimes nafifeel ko yung pressure na i should be "like this and like that" kasi only child ako and hirap na hirap daw magtrabaho yung mom ko for me. if meron ngang "most obedient daughter award" baka sakin na nabigay yun.  My mom was so proud dahil nasunod lahat ng gusto niya for me.

Not until i got married...

This time nafeel ko yung hirap ng pagiging only child.  Just imagine the idea na iiwanan mo yung mom mo kasi magkakaron ka ng sarili mong pamilya.  Ang bigat for me. Sinasama ko siya to live with us but she can't leave her business daw. Nakipagcompromise ako kay husband na samahan muna namin siya until makapaglie-low na siya sa business. But after 3 years and may 2 kids na kami, enough na daw sabi ni husband and we need na daw to move out.  ano gagawin ko?!?!  ayaw pa din iwan ng mom ko yung business niya. =(

[choco_pie]

only child din ako (sa ngayon hahahaha) mahirap lang kasi hindi ka pwedeng kumampi pag ng aaway ang parents kailangan nasa gitna ka lang, lalo na kung pareho sila tampuhin hay super hirap, malungkot din wala ka kasing kausap or kasing level ng pag iisip mo sa bahay minsan iba ang trip nila

[jessica]

Very nice thread, dami kong natutunan. Ako naman may dalawa pang kapatid. Good memories naman kami sa family. Ngayon may sarili na din akong pamilya, and isa pa lang anak namin, 2.5 yo na daugther namin. Decided na ako na ok na ako sa isang anak lang, para makaya financially at kahit papaano maibigay lahat sa kanya kung ano man ang kakailanganin niya, but not until I read this thread parang nagdadalawang isip na ako.  Iba pala talaga ang pinagdadaanan ng only child. May mga kailangan din silang di pa din kaya ibigay ng parents. Very enlightening ang thread na ito.

[cuppie_cake]

I'm an only child too, raised by a single mom din. much harder for me kasi separated sila ng dad ko since I was born kaya naging super protective ang mom ko sa akin, to the point na nasasakal na ko but she still wouldn't allow me to stand on my own kaya result?! medyo nagrebelde ako, I got married early and have 2 kids. Naku, reaction ni mom?! Kulang na lang isumpa ako, but like they said time heals all wounds when she saw my kids, mas na spoiled pa nga niya kaysa sa akin. Childhood days, masaya naman kasi magkalapit kami ng cousins ko kaya palagi pa din ako may kalaro, pero I guess iba pa din talaga may brothers/sisters na nasasabihan and na oopen up kapag di masabi sa parents. I'm not that bratty though, maaga pa lang naman I understand na that my mom cannot afford everything kasi nga magisa lang siya nag aattend sa needs ko. 

[milojhumee]

4 kaming magkakapatid, ako ang youngest pero hindi kami close, wlang pakeelamanan.. mas concern pa nga ako sa mga eldest. pero sila parang walang bunsong kapatid. so parang feel ko din na mag isa lang ako. pero gusto ko sundan pa ng isa ang unico ko, para may ka buddy sya, para kung sakaling mawala kami ng daddy nya, may mag aalaga sa kanya pag nagkasakit. ituturo ko sa kanila ang pagmamahalang magkapatid na hindi ko naranasan.

[simplykristine08]

Only child din ako. Raised by my single mother. I'm happy naman, hindi naman super malungkot. Okay lang at keri naman

[Tigershark09]

ii dont think that being an only child is equivalent to loneliness anyone can be sad because of anything and everything at all! maraming situations sa buhay natin ang malungkot kahit marami pa tayong mga kapatid, kahit nagiisa lang. marami din akong kilala na marami sila pero hindi naguusap, kanya-kanya. meron na mang solong anak pero masaya kahit nagiisa.

Find your happiness! Nasa isip lang yan Count your blessings. Di ka man nabiyayaan ng kapatid, pwede ka pa ring umastang kapatid sa  ibang tao, sa mga kaibigan mo, kamag-anak, sa isang stranger. di  kailangang magkadugo kayo para maisip mo na may kapatid ka. Nasa puso mo yan. If you know how to love other people then  they will love you in return. Remember, si Jesus solong anak din

[marose17]

^ I agree.  I never felt that loneliness that supposedly comes with being an only child.   In fact, ang dami ko ngang friends!

[izabelle]

i think case to case basis yung ganito.. i know a LOT of people na only child pero karamihan sa kanila masaya sa buhay nila.

honestly, sa hirap ng buhay ngayon, hubby and i are considering to only have one child. We know na we cant afford to send 2 kids sa magandang school e.. sabi ng iba, mag anak pa daw kasi malungkot ang isa lang ang anak..LOL pero i dont believe in that.. isa lang masaya na kami.. as for my daughter.. we will do our best to provide her the best of everything.. mas malungkot naman siguro yung marami ngang kapatid pero hindi maibigay ang comfortable buhay..

besides, having several siblings or even anak does not guarantee happiness.

[frankikay]

naiyak naman ako sa thread na to..gusto ko pa talaga mag anak ng isa para may karamay ang 1 year old baby ko pero ayaw na ni hubby