how would you feel kapag nalaman mong adopted ka?

[orangelove]

siguro i will get angry at first kasi hindi sila naging honest sa akin. na parang i did not deserve to know the truth pero syempre thankful pa rin kasi even if hindi ako kadugo e they treated me well and supported me.

hindi ko na siguro aalamin pa yun details kasi since d naman na nagbother yun nagpaampon sa akin e  ganun din ako

@swertengiha, thanks for sharing your experience. sabi mo nga hindi madedefine ang pagkatao mo nang dahil lang sa past or roots. kaya if given a chance, magaampon din kami. naniniwala ako sa sinabi ni sis @agape.

[Jamann]

IDK mga sis, but minsan iniisip ko na adopted ako kase wala ako kamukha sa parents ko even my sister di ko sya hawig. Medjo chinita ako unlike them. Kaya pag minsan pag may nagtatanong sasabihin ko adopted ako kahit hindi naman

[swertengiha]

thank you sis orangelove

[simpleemie]

IDK mga sis, but minsan iniisip ko na adopted ako kase wala ako kamukha sa parents ko even my sister di ko sya hawig. Medjo chinita ako unlike them. Kaya pag minsan pag may nagtatanong sasabihin ko adopted ako kahit hindi naman

When i was young, my sister would tell me na ampon ako. As far as I can remember may ganung moment na gusto ko na maniwala. Even now na matured na, minsan feeling ko ako pinakapangit samin.

[sneezes]

hindi ako magagalit..sobrang thankful pa ko kasi binigyan nila ako ng maayos na buhay at feel ko naman na minahal nila ako...and hindi ko hahanapin ang true parents ko pag ganun...I know meron sila reason kung bakit nila ko iniwan/pinamigay...and deadma na ko dun, wag din sila papakita sakin at biglang mag-aact as parents now that I'm working and earning..haha...evil...

sa totoo lang, buhay naman natin ang masisira pag nagrebelde at kung ano-ano ang gawin natin..yes, masasaktan ang mga adoptive parents natin..pero buhay natin ang unang unang masisira...satin mismo babagsak ang lahat ng consequences ng pagrerebelde natin...hindi naman tayo inapi or ginawang cinderella ng parents natin, so what's with the drama diba? if inapi naman tayo, more reason to be happy, kasi pwedeng pwede ka na lumayas and live a normal life.

ayun..eversince bata pa ko ganito na ang opinion ko re adoption --kasi madami ako napapanood na mga ganitong drama before..mga mara clara lang ang peg..tsaka may mga kilala din ako na ganito, nag rebelde dahil ampon or dahil di nakilala ang father or what..naiinis lang ako kasi alam ko na minahal naman sila ng mga magulang/mother nila..hindi makuntento..kesyo kulang daw ang pagkatao nila..i think selfish na pag ganito ang thinking mo...bakit ka pa naghahanap ng iba kung yung mga tao sa paligid mo eh sobra sobra ang pagmamahal sayo...

haha..ang haba... 

[foxygirl_0215]

I have a gut feel na adopted ako. Pero if ever totoo, okay lang. I just want to know the truth.. My mom kasi will always change the topic pag yun ang usapan. My dad passed away already...

[ataypool]

Just want to relate about my cousin who was adopted by my mom's sister. Matagal nilang tinago maski obvious naman (African-American/Filipino) pero may nakaaway kasing kapitbahay so si kapitbahay sinabi na ampon siya. Of course may rebellious stage lalo na his dad gusto siyang maging lalaki (he's gay). In the end, very thankful siya sa parents niya. He got successful naman, hinanap niya tunay niyang ina and pinatira na niya with him when his adoptive parents died. My auntie and uncle also adopted another girl whose mother was a teenage mom. She also had a good life with them.

[prettydefined]

Kung ako na sa sitwasyon na ganito. Masasaktan ako ng sobra lalo na sensitive akong tao.

[samtorini]

If I learn that I'm adopted, I'll be thankful of course~ to my adoptive parents for their love and support sa pagpapalaki sa akin. Kahit di nila ako ka-ano ano , they took the responsibility, gave me a home at kung ano ano pa na dapat ang tunay na magulang ko ang gagawa

[mikaelavhan]

If malaman ko na ampon pala ako, di ako magagalit.baka matuwa pa ako haha.

[mjcaluag]

of course I won't get angry. they took the responsibilities na dapat sana yung real parents ko gumawa nun. they provides my needs, give me home, food to eat. for those people na nag a adopt I am very proud of them they're truly a hero.

[Nuriko]

Mahirap sagutin yang question mo kasi magiging biased ako dun sa adoptive parents.

Di ko alam kung tamang dito ko 'to ipost o dapat akong gumawa ng bagong thread. Pero anyway.

Yung kapatid at bayaw ko nag-adopt ng isang baby. Pagkalabas nya sa sinapupunan ay diretso syang pinadala sa kanila. Tapos nairegister din nila yung bata as anak talaga nila. Yung bata, walang resemblance sa parents nya, maliban siguro sa posture na natutunan nya sa bayaw ko. At alam ng mga kapitbahay nila na adopted yung bata. Ngayon, 8 years old na yung bata. Hindi pa rin open yung kapatid at bayaw ko na malaman nung bata na adopted sya. Hindi ko rin alam kung dapat na ba nilang sabihin yun kasi masakit sa kanila yun, at sa akin din, sa amin ng family namin, na malaman ng bata na hindi namin talaga sya kadugo. Makikita rin kasi yun sa itsura nya na iba sya kaya natutuwa ako sa tuwing may nagsasabing kahawig ko sya. Mahal naming lahat yung batang yun, at sa lahat ng pamangkin ko, sya yung isa sa mga paborito ko. Hindi ko alam kung anong dapat gawin namin at ng adoptive parents nya, para hindi mahirapan/masaktan/magrebelde yung bata. Gusto lang naman namin mapabuti sya. At sa part ko naman, gusto ko sana wag nya iwan yung mga nag-ampon sa kanya at ma-realize nya na hulog ng langit yung adoptive parents nya sa buhay nya. Undernourished kasi sya nung nasa sinapupunan ng biological mom nyang basurera. At sobrang unwanted child sya dahil anak sya sa ibang lalake. Merong butas ang puso nya at ADHD pero kinalinga talaga sya. Hindi naman sa panunumbat yun pero sana, wag nya makalimutan na hindi namin sya itinuring na iba. At syempre, kasi mahal namin sya at gusto sana namin na sa amin pa rin sya at hindi nya kami iiwan kahit malaman nya ang totoo. Pero may magagawa ba kami. Nakakaiyak lang isipin.

Nangangamba nga ako dahil sa school, may subject na genetics. Yung ilalagay  sa bond paper yung pic ng parents mo tapos ililist mo kung alin ang namana mo. Kulot sya, lahat kami tuwid ang buhok at madami pang iba. Naiinis ako sa subject na yun kasi baka dun pa sa school malaman ng bata na adopted sya.

May nabasa ako dito na dapat daw 7-8 years old eh malaman na ng bata. Ibig sabihin ito na yung tamang oras? Feeling ko wala pang ready magsabi nun. Sa part ng mga adopted, paano ba ang dapat gawin para hindi maging negative ang impact sa bata yung katotohanan?

[annieq]

I guess that would depend sa kung paano ako pinalaki ng parents na nag-adopt sa akin. In my case, with my loving and supportive parents, I would not be bothered at all kung adopted man ako.

[j.adore]

I'd be surprised because I'm my mom's mini me lol.

When I was a kid, di ba uso yung tuksuhin ka na ampon, I decided I'll thank my parents if I was adopted pala.

I have a cousin who is adopted but we don't know if aware na siya. Teen na pero intellectually delayed so di namin sure pano.. Pero hindi halata kasi kamukha at di niya feel na iba treatment.

[hail2dgoddess]

Masasaktan ako syempre. Pero kung maayos naman akong napalaki and sobrang minahal at hindi itinuring na iba specially ng mga kapatid ko..mas magpapasalamat ako. And about them telling me the details.. ill spare my parents dun, kung nahihirapan silang sabihin hahayaan ko na lang. Siguro sa tamang panahon masasabi din nila,and siguro kaya lang nilahindi masabi kasi ayaw nila akong masaktan..

[cheloucustodio]

Di ako magagalit wala akong karapatan to get mad mag papasalamat pa ako dahil binuhay nila ako at minahal nila ako kahit hindi ako yung totoong anak nila,

[chelgeneroso]

Hi! sis schogetten - i will try to answer your question, hope this will help.

Actually, puzzled kami ng asawa ko kung dapat ba namin sabihin? - YES

kung anong dapat age dapat ba niya malaman? - Before sya dapat mag 8 years old dahil ito yung age na  maluwag nyang matataganggap ang truth na hindi sya mag-rerebelde. Ito yung age na bata pa pero nakakaintindi na pero nasa bracket pa rin ng innocence.

Paano pag nalaman naman niya sa ibang tao? hindi rin naman natin puwede na ipagsantabi yun bagay na yun.  - Mas mabuti na rin na mauna kayong mag sabi kesa malaman nya sa iba.

My son is already 4 years old. Then i gave birth last year via CS. Nakikita nya yung tahi sa tummy ko. hinahawakan nya yun at sinasabi nya sa akin na galing din sya sa tummy ni mommy. Hingang malalim at sabi ko hindi. Hindi ka galing sa tummy ni mommy dahil ikaw ay special gift ni God sa amin ni Dad, nag pray ng nag pray si Mommy kay God tapos binigay ka na ni God sa amin, kaya hindi ka galing sa tummy ni Mommy, galing ka sa heart ni mommy kasi kapag nagpe-pray si mommy ganito, pinakita ko sa kanya yung clasped hands ko in a praying position. alam ko hindi nya pa ako naiintindihan, in the near future, im sure he will. tapos pinapanood ko sa kanya yung mga movies about adoption like Kung Fu Panda, Meet the Robinsons, Despicable Me, Mr. Peabody . . .  Nung ang-attend kami ng seminar sa DSWD, meron silang pinapanood sa amin, you can find it in you tube "I Love You Anak".

My family loves my son so much, maraming-maraming pondo ng love para kapag dumating yung time, hindi nya maramdaman na iba sya.

[NiceWife]

Pa join mga sis! 

Dati nung bata palang ako may nag sabi na sa akin ampon daw ako, kalaro ko sya ang sinasabi ko noon "oo inampon ako ni mamu (tita ko, dun kasi ako nakatira)" then nung nag dalaga ako may nag sabi sa akin na matanda na wala daw anak na babae yung nanay ko at inampon lang ako, super ang iyak ko noon nagalit ako pero wala akong pinag sabihan kahit sino kasi natatakot ako na baka nga totoo.

Then nitong nag asawa na ko, my husband ask me If alam ko na daw ba yung totoo, so puzzled ako kasi wala akong idea sa sinasabi nya. Sabi ko ano yon, sabi nya na ampon nga daw ako. Yung mother ko daw is katulong ng tita ko, iniwan daw ako after manganak, I ask him kung alam nya ba yung name kasi isesearch ko sa fb kaso hindi daw sinabi sa kanya nung kapitbahay namin.

I am thankful and blessed kasi pinag-aral ako ng mga umampon saken, itinuring akong tunay na kapamilya at hanggang ngayon hindi nila alam na alam ko na ampon ako at wala na akong planong sabihin yun sa kanila kasi mahal na mahal nila ako. Wala na nga lang akong planong hanapin yung tunay na magulang ko, bahala na sila napa buti naman yung ginawa nila eh. 

[stylus]

Kung ampon man ako, ang bongga bongga kong ampon. Walang magbabago sa love ko para sa parents ko at di ko na hahanapin kung may iba man akong totoong magulang.

[sassy_gal18]

For me it depends. Kung ok pakikitungo saken at pagpapalaki saken ng mga umampon saken who am i to get mad at them diba. total stranger ako pero they treat me like their own.

Pero somehow andun yung feeling na gusto mong malaman kung sino [textspeak!] biological parents mo diba kasi parang may kulang sa pagkatao mo if hindi mo sila makikita or makikilala man lang. But i wont get mad naman sa kanila there must be a good good reason bat ginawa nila yun.