We use cookies to ensure you get the best experience on FemaleNetwork.com. By continued use, you agree to our privacy policy and accept our use of such cookies. Find out more here.
Remember Me
Oops! Sorry!
A message has been sent to
johnjones@gmail.com
Click on the link in the email to set a new password.
Click on the link to activate your account.
^hi sis, hindi ka nagiisa, kami ni huby we are still trying, hindi pa kami nawawalang ng pag asa. May kakilala ako nun sumuko na sila tsaka dumating. In God's perfect time darating yan sis.Adoption is ok pero sobrang laking decision, dapat with all your heart and hindi option nga lang lang.
awww hugs sis. Always keep in mind na God has perfect plans. I'll include you in my prayers.
Sis wag kang mawalan ng pag asa, naiintindihan kita anong nararamdaman mo.. rest ka muna sa ttc.. Ako nagrest ako nun nung sobrang down na ako.. kahit mga ilang buwan lang sis.. at pinaka importante sis dasal.. Huwag na huwag kang bibitaw sa faith mo sis.. Ako nun pag down na ako pupunta ako sa church.. dun ako umiiyak at Dun ko kinakausap si mama mary, jesus.. Paglabas ko ng church gumagaan na loob ko kahit pano.. kaya sis wag ka mawawalan pag asa.. ibibigay din ni Lord.. :-) :-)
*hugs sis* share ko lang sayo yung teaching ng bible study namen kagabe. Its about discouragement sa buhay. Meron kasi sa buhay naten yung hindi naman naten pwede kontrolin eh diba? na si God lang ang makakapagbigay tulad ng anak, sabe nga sa Psalm 127:3 Children are a gift from the Lord;they are a reward from him. Like you childless din kame. Ibigay mu ang lahat ng worries mu ke God for He cares for you sis. Minsan ite-test talaga ni Lord yung faith naten tru paghihintay, alam ni God kung ano ang desires ng mga puso naten but sis believe na mas maganda ang plano ni God para saten. Minsan nararamdaman ko din yan sini-set ko na nga ang mind ko na ok lang naman kahit kame lang ni hubby forever haha! pero diba aminin naten mahirap i-give up ang bagay na gusto talaga naten kaya sis kapit lang, pahinga ka if yun sa tingin mu ang kailangan mu. Hindi ka bibitawan ni God.Pray for more strength, sis.God bless!
Sana mainspire kayo sa kwento ko:Meron ako officemate sa dating pinagtrabahoan namin. That time mid 30's na yata and matagal ng may asawa pero walang anak(almost 10years). That time tanggap na yata nila na di na sila magka baby. Naging parang biro biro nalang sa mga kasamahan namin. When i resigned nalaman ko nalang buntis daw at early 40's na yata siya. At ang tsika pa kahit office hours tulog parin sa audit room. Mababait naman mga kasamahan nila kaya hinayaan nalang. Pero that time na preggy na si Ate, meron na rin sila adopted na relative lang din nila.Meron ako daughter kaya lang ang tanong ng mga nakararami, kelan daw sundan malaki na daw. Hehe. Sagot ko nalang mag drawing muna ako or paano yan di man maporma.
hi sis mrsonthego! i feel for you sis.kami nga ni hubby turning 10 years na pero still childless pa rin.nakaka-pikon din naman talaga yung pressure na kelangan mong magka-baby. na parang di kumpleto ang pagka-babae mo kung di mo kayang magbuntis at magka-anak. masakit na tawagin kang baog kahit idaan pa sa biro. minsan mismong relatives mo pa ang magsasabi sayo. pero ako personally kapag may naririning akong ganun sinasabi ko sa kanila na mas mainam pang maging baog kesa naman katulad ng ibang babae na iresponsable na pinapalaglag ang baby nila. mas ok na walang anak kesa naman maging pabayang ina. ayun tumatahimik naman ang mga nang-aasar.ou totoo na nakaka-iyak, nakakapagod, nakaka-down ng self confidence at minsan di mo maiwasan magtanong ng BAKIT? tama ang sinabi nila dito na ibigay mo kay Lord lahat ng worries mo. may mga bagay talaga na di natin makokontrol kahit anong pilit natin.ako yun ang ginagawa ko everyday. ang sabi ko "Lord kayo na po ang bahala sa lahat. Please guide me and give me strength".tapos itinuon ko ang isip ko sa mga oppurtunities na pwedeng i-excel for being childless. like learning a new skill, seeking new career, or travelling.try mo sis. malay mo may mas magandang nakalaan sa inyo other than having a child as for now.
not me but someone very close to me is struggling with this. she's been married for 4 years now and they were already told that there's a problem. so medyo malabo na for them to have children. and it hurts because no matter how happy they are in other aspects, all they can think of is this one big thing that's missing from their lives.but maybe it's a generation thing too. you should run around in my circle because most of my friends don't have children and a lot of them don't want to. on the opposite side, you have people who look down on people with kids. and that's not cool, either. but they exist. so i guess, it's just one of the things we all deal with. i always say--people always comment about your life but really, they do it because they're trying to make themselves feel better their own choices.
... sinasabi nila sa mga childless couples by choice na selfish sila dahil nga dun sa choice nila.
Do you get angry with couples who choose not to have kids?
may nakapagsabi na nga sa akin nito. i was telling a friend kasi na parang hindi ko kaya mag-alaga ng anak, yung responsibility and everything that goes with it. natatawa siya tapos sabi niya, "selfish mo naman" hindi ko na lang pinansin kasi inisip ko baka nabigla rin siya sa nasabi niya at alam ko naman na yung friend ko na yun e hindi masama ang ugali.
hello sis mrsonthego sorry late reply hindi naman nasusukat ang pagmamahal saten ni God kung anong wala tayo diba para saken sobra sobra na ang blessings ko nung binigyan Nya ako ng lalake na makakasama ko sa habang buhay. Yes! dapat lage tayong happy! *hugs*
KOrek ka sis! Actually ganito na ang mind set ko ngayon, working and focusing my energy on the positive things, kasi hindi ko talaga maipipilit ang hindi para sakin, kahit hindi ako nawawalan talaga ng hope, hindi na rin ako aasa ng sobra. Mahirap i explain pero basta enjoy life na lang ako.
