When the Love fades... :(

[chelle212121]

Masaya namn kami before, but nung nagwork sya sa sales nagbago na ang lahat.. - ayaw nya ng tawag ng tawag ako, even pag tinetxt ko sya di sya agad nagrereply, late narin sya umuwi, may mga ka [textspeak!] din syang girls na minsan mama, mami etc. ang tawagan nila.. Sabi nya ganun lang daw yun.. madalas din sya uminom kaya late madalas uwi nya,.. everything's changed... I feel it.. Kaya madalas na din ang away namin, sinabi nya saken sinasakal ko sya which is hindi naman, gusto ko lang magtxt o tumawag man lang sya.. Last time nag away kami, sinaktan nya ko, and the hurt still remained... Actually hindi lang once nya ko sinaktan, everytime na may big fight kami,,. hanggang ngayon cold treatment pa din kami sa isa't isa.. Di sya magtxt o tumawag habang nasa work sya.. Nasasaktan ako... Sabi nya walang iba, and napatunayan ko naman na walang iba.. But why he sudden changed? Hindi na sya yung dati kong minahal na mabait... Parang monster na sya sa paningin ko minsan.. We decided to separate pero bigla ko syang pinigil because of our son na 6months palang,.. Bigla akong naawa sa anak ko.. I know kinalaki ng ulo nya ang pagpigil ko, ok na ako dahil nagbati na kami.. Pero iba na sya. Ang lamig lamig nya saken.. Parang nawawalan na din ako ng gana.. Dumalas ang pag aaway namin.. Should i let go? Or hold on? Ang hirap kasi ilang beses na din kami muntik maghiwalay and i know maybe this is our last chance na.. gusto ko ng makipaghiwalay pero pag naiisip ko anak namin naaawa ako, aside from that SAHM ako, wala din akong enough money to shoulder all finances... Pag naghiwalay kami, i know di nya susuportahan anak nya... Ang sakit sakit sa dibdib na binabale wala nya ko.. Ang sakit isipin na nagbago na lahat..

hi sis...  same din tayo, palagi ko tinatanong kung bakit biglang nagbago ang asawa ko... hindi na siya yung minahal ko nung una.. naisip ko din makipag hiwalay pero sa tuwing nakikita ko ang anak namin, naaawa ako... ayoko maging broken family kami, kaya kailangan kong intindihin siya... ang iniisip ko na lang sooner or later ma rerealize niya din yung ginagawa niya... kahit masakit tatanggapin ko para sa kapakanan ng anak namin... ang gingawa ko na lang ngsasabi ako sa mga kaibigan ko na ganito ngyayari samin, para kahit papano maibsan yung sakit sa dibdib ko..

be strong... kaya natin yan... =)

[glamorosa_09]

  sa tuwing nakikita ko ang anak namin naaawa ako... ayoko maging broken family kami, kaya kailangan kong intindihin siya...

In one seminar I attended about breaking a negative habit, one man shared that he's a womanizer and that's the habit he wants to break. Where did he get it? Sa clan daw nya, from his father, to uncles of both sides of his parents.  Yun yung kinalakihan nya, so he thought it's normal. At dahil panganay sya, sumunod din ang mga kapatid. Good thing for him, nagkaron sya ng self-awareness.

Kids learn much through observation, so we have to weigh our choices between staying or leaving. Ano ba ang mas makakabuti sa anak na dadalhin nya hanggang pagtanda? May tatay nga pero pangit na ehemplo? O walang tatay pero palalakihin mo ng maayos mag-isa? Kung babae naman ang anak, there's a possiblity for homing instinct, wherein maaattract sya sa kapareho ng tatay nya. Kaya nga there are some battered wives who have fathers na batterer din.

I don't know your story, pero kung hindi maganda ang nakikita ng bata sa isa sa magulang nya, eh pwede nyang makagawian. Wag nang hintaying maging pattern sa generations to come.

ang iniisip ko na lang sooner or later ma rerealize niya din yung ginagawa niya...

Mahirap, pero minsan one has to set a time frame kung hanggang kelan ka aasa. Baka mamaya, 50 years later ganun pa rin ang istorya ng buhay nyo. Ang anak nyo, may family na at baka ganun din ang klase ng pamilyang nabuo.

[Girltalker2]

^ I agree. Kung kalalakihan din nya ang tatay na manloloko, malamang gagayahin nya ito. Worse, is kung babae ang anak nyo, she would think it is normal na loko-lokohin lang ng kahit sinong lalaki.

And the thing about this, boy or girl man maging anak ninyo, natural na first 7 yrs na formative years niyan, ang kasama most often yung nanay.  And if she/he sees na walang self respect ang nanay na tinatapak-tapakan lang ng tatay, they would think that it is ok. BUT it is NOT OK.

[chelle212121]

thanks to glamorosa_09...

[Scubadoobidoo]

Your marriage is already dead. Its time for you to move on with your life. He doesnt love you anymore and i can virtually guarantee he has another girl na. Time for you to face the facts.

[rjaye_2000]

Just want to share. Ever since my husband lost his job he started to become a stranger. Dumating sa point na naging tamad siya at laging dinadahilan ang baby namin kaya di siya makahanap ng work. Right now ako ang bread winner. Gusto ko na talagang hiwalayan siya dahil sa mga ugali niyang di maganda at ayoko ng naririnig pa ng anak namin ang mga away namin. Magtwo two years pa lang kaming kasal at ganito na nararanasan ko sa piling niya. Minsan di ko na talaga alam gagawin ko... 

[mommy_me]

sis yummy05, alam mo nung nagwo-work ako hindi ako mahilig magreply sa text ni bf (now hubby). kahit nung naging mag-asawa na kami, kung hindi niya sasabihin na "magreply ka" sa text, di ako sasagot. di rin ako tumatawag sa bahay namin kahit may landline sa desk ko sa office...kasi i am working, andun yung focus ko. kahit lunch time, i don't call or text him, instead natutulog ako.

are you a stay at home mom? if you are, what do you do sa spare time mo? nasabi na ito before sa mga ibang threads, wag natin paikutin ang buhay natin sa hubby or bf natin.

if you miss hubby, pwede naman kasi na mag-spend ka ng quality time with him pag uwi niya. halimbawa habang dinner, magpakwento ko ano yung mga ginawa niya that day sa office, ikuwento niya mga friends & clients niya.

baka adjustment period lang between the two of you kasi first time niya mag-work? although mali talaga na saktan ka niya...naging makulit ka ba? for me once or twice a week na paglabas to drink with friends is ok para sa pamilyado na, pero not everyday.

sa experience ko sa office, ang mga sales people talaga ang hihilig gumimik. chaka may mga tinatawag talaga sa office na "mommy" mga mother-figures or mga supervisors nila.

kailangan sabay kayo mag-grow ng hubby mo. kung dati lagi kayo magkasama/magkausap or umiikot ang mundo sa isa't-isa, tapos now nagwowork siya, mag-adjust ka rin. find something new for yourself also.

Wow sis nice naman ng advice

[chubby_kim]

18 years na kami ni hub, wala pa kami 2 years nag luko na sya, since then, pinilit ko pa rin magbabago sya, now, alam ko napipilitan pa rin kami, he decided to work abroad, sabi ko sguro mas ok yun sakali ma miss nya ko pero hindi, once a month lang kami mag usap, mapapagalitan pa ko, or paparamdam nya napaka useless ko, wala kasi akong work for almost 5 years. umabot na ko sa age ko na hirap na ko kumuha ng work.

noong andito sya sa pinas, d na kami halos nag uusap, pag wala in laws ko, magkahiwalay na kami ng room. super late na uuwi.  ramdam ko naman may iba uli, takot lang ako may malaman pa uli. and pag tinanong syempre sya pa magagalit.

[Girltalker2]

^ This is what I feared the most -  to be trapped in a marriage that is dead already and no way out kasi I am financially dependent on him.  The worse thing that can happen to a cheated/abused wife is to stay in a marriage na hindi nagbago ang asawa, endure the agony and feel trapped because one is not financially independent. 

Sis chubby_kim, tingin ko hindi nagkakalayo ang age natin.  kaya ngayon wala ako sa pinas because natatakot ako walang makuhang work once lampas ka na ng 35yo.

Sometimes hindi sa purkit na experience ko rin ang hirap ng maging asawa ng isang cheater, lagi ko sinu-suggest sa mga naloloko na asawa is to leave the marriage.  Pero una sana maayos through counselling kung puede pa ma-salvage ang marriage.  Kaso kung wala talaga eh, ano ang magagawa ng isang wife but to leave.

And time is against us.  Kaya dapat may timeframe ka ibigay sa sarili mo.  Kasi tulad nyan, ako nag antay ako ng 10 years at wala narin ako sa kalendaryo. Kung nagawa ko sana nang mas maaga baka mas maraming options pa ang available sakin - not only financially but also in terms of my lovelife.

And regarding sa natatakot na may malaman na new info. normal lang yun. And if you think about it, it will be lifelong.  So brace yourself that there is more to come IF you choose not to leave.  It is either you endure it, or you have to go.  Do you really want to live a life like this?  I don't think anyone does.  During my time nung hindi ko pa maiwan ang asawa ko, nagdadasal nanga lang ako kasi akala ko wala akong magagawa na at nagawa ko na lahat, Diyos nalang or a miracle can address my issue.  Pero hindi pala. Nasa tao ang gawa nasa Dyos ang awa. Kung hindi tayo kikilos sa gusto natin maging buhay, we will forever be stuck in this rut.

sis, pray ka nalang muna and sana ma enlighten ka to do the right thing, whatever that is right for you.

[paulapau]

ladies, try to read "why men love bitches." you may find the answers there. god bless us all

[ashley_afiah]

I just want to share my married life i got pregnant and got married at an early age (20)...The first 10 years of my married life is like a hell...Its really hard we live in a separate house so kahit magbubuggan kme wala makikialam ...I can say I'm a battered wife, wala atang araw dati na magkasundo kme sigawan bugbugan 2x ako nagkablackeye..I dont feel that I am loved lagi siya nasa barkada puro gimik, ang hirap never kame nagsabi ng I love u din ang fb , bank account , cp lahat yan diko alam password....lage ko iniisip should i stay or move on? Naiinggit nga ako sa iba na happy talaga lalo na pag bago...then nung sobra na bugbugan namin i decided to go at my moms house...Separated kami for 3 mos. nabago na lahat after that wala ng away as in nagtataka yung iba bakit di na kame nagaaway but the sad thing is I think ako na nagbago eh parang barkada na lang tingin ko sa kanya wala na din ako pakialam sa kanya ...hindi ko nga inaalam kung ano ginagawa niya pag nasa work ako ....i really dont know if i still love him or nagfade na talaga...now i really dont know kung tama ba na nagkabalikan pa kame...mahirap lang kase puro girls anak namin kung maghiwalay kme maapektuhan talaga dahil malayo bahay ng parents ko yun lang talaga iniisip ko kaya nakipagbalikan ako...mahirap din pala na kahit ok na kayo walang away pero parang wala ng love ...i dont know im looking for something, something is missing talaga. Kahit akala ng iba happy kame kase puro pasyal at di nagaaway and we're now turning 15 yrs.

[Scubadoobidoo]

Let this be a lesson for you girls....learn to be financially independent. Thats what i always teach my wife. Mahirap to be trapped in a marriage thats dead na with no way out.

[zee87]

@ ashley_afiah you may want to read the book "the fascinating womanhood".
It wont hurt naman if you will try to follow the book.
As for me, some part it not applicable for me such as this book is for the wives to stop working and to stay home and just be a housewife.
Pero the part where i have to praise the man of the house, be pretty for your man, etc, i think those work for me. Early this year, i felt so distant from him so i started reading the book as suggested by our sissies here.

You may want to try, wala naman mawawala.

[euwie]

^^bro why do you teach your wife to be financially independent? For what reason/s? I just find it weird coming from a husband, lalo na dito pa sa thread na to nimention. Ang dating kasi sa akin, you're teaching that to your wife just in case magloko ka. Pero i agree na dapat financially independent talaga just in case, God forbid, mawala na si hubby and for other reasons rin.

[Scubadoobidoo]

My point exactly. If nawala ako di gutom ang wife ko. I always stress that point to my wife. In addition to her career i show her the ropes of all my businesses para just in case something happens hindi magugutom ang family ko. And i dont see the point of holding back the earning potential of my wife...if she can earn big she has my support. Nothing wrong with that. 

[euwie]

^ah ok yun pala point mo, same sa point ko. Practical nga naman, sa hirap ba naman ng buhay ngayon e. Naweirduhan lang ako nung una kasi nasa ganitong thread tayo.

[Scubadoobidoo]

When i read the posts here kasi dami parang takot na maiwan kasi they cant support themselves. Im a firm believer in the equality between the sexes. And ang hirap ng ganyan na feeling...parang trapped ka with no way out. Im a guy but i can relate to some of the posts here. 

[snowberry]

I always tell my daughters not to give up their job kung mag aasawa.  Actually, I was recently separated with my husband. Yes, it's lonely, but I don't fear for me and my kids' future because I am financially independent.  On the contrary, Siya ang dependent sa akin  and that's one of the many reasons why we separated.

[Girltalker2]

^ yes, it's lonely at times. but money can be your bestfriend and your armor.

Money makes you independent, kahit hindi na kayo magkita ever ng ex hubby mo, you can survive. Puede ka pa magshopping at lalong magpaganda. Magpa parlor at magpa spa.    Tapos wala ka pang iniisip na lalaki na kelangan mong i-please in terms of dinner sa bahay or schedules.  Ang sarap nga makawala from a failed marriage, especially if you are financially independent.

[ashley_afiah]

@zee87-thank you i'm going to buy that book nga looks interesting....but you know what I tried to be a stay at home mom for 3 years but dun naging worst ang married life namin maybe bec namomonitor ko lahat ng kilos ng hubby ko which is not right i believe dapat may space kayo pareho that is the reason why i'm working ayaw ko din umasa sa asawa i believe dapat ready ako for the worst mahirap eh pano kung maghiwalay bigla kahit di na kame nagaaway ngayon at tumutulong din ako sa gastos sa bahay kahit diko nakikita bank account niya i dont care na...ayaw ko lang ng away nakakapagod eh ...i also did my best for our marriage to work i take care of myself salon/spa ako sakin gastos yun walang hingi sa hubby para mawala stress ko s bahay at office, every rest day ko inaaya ko hubby ko gimik sa labas then the next day with the kids naman pero sabi ko something is missing maybe diko makalimutan lahat pinagdaanan ko sa married life ko....there is no perfect marriage talaga but every couple should try to make it a good one.