^map la pa pala deng hosana, magsabog lang flowers. ini mag umpisa ne nanaman, magsabog yang lagim.
wa, daramdaman ng jay yan siyempre. oneng keber ya, as usual. yaku mu talaga ing sensitive kareng makanyan a pahaging.
o diba, sa sinabi niya na yun, parang sinasabi niya na hindi ako naglilinis dito sa bahay. kapalmuks lang. atin ya talagang ugaling makanyan.
pag maragul ne pamo ketang tao, marinat kanu ing bale uling ali ya magstay keni. pero sinabi niya na kami ang naiiwan dito sa bahay. balamu naman binabi kung tao neh.
sa totoo lang, pag wala sila, kahit san ka lumingon dito sa bahay, malinis, maayos, pwera sa kwarto nila dahil hindi ako pumapasok dun. pero pag andyan na sila, makalat na. hindi ko naman sila pwede palayasin.
dati yung kitchen, hindi mo maintindihan ang itsura. nung nagsilayas sila, inumpisahan kong ayusin yung mga cabinet. naglabasan yung mga gamit na hinahanap niya na akala niya e ninakaw na kaya nawawala. kaybat ng dinatang ya keni, dyang malinis, pilit neng kukuskusan ing kusina. yung mga ganyang style niya, dahil wala siyang maireklamo sakin.
tapos kanina, inaayos ko yung mga gamit ko pangbake sa kusina habang naglalaba ako. lumabas siya, sabi niya: "anak wag mo na linisin yung kusina, yung kinuha ko nalang ang maglilinis. eme agyu yan nang."
sabihin ko sana, ayba. ot linisan ke ing kusina e malinis naman, pwera sa kisame na tinuturo niyang madumi. as if naman na dahil nadinig kong magpapalinis siya e magpapakitang gilas ako na magpiprisintang maglinis ng bahay. sinabi ko nalang, "inaayos ko lang po yung mga pangbake ko (at baka ipatapon mo pag nagpalinis ka, hehe).
hay, lunes santo.
