Hi sissies, 2 months plang kaming married but it seens like were tearing it apart.
--more than 2 tears kami mag bf/gf, then i got pregnant. We had a 10 month old child. We got married 2 months ago. From the start of our relationship, we gad arguement, couple of fights, i was the the one who usually says "ayoko na, break na tyo, were going nowhere" but he's the one who stays and says na "we will make it, i wont go anywhere". Kahit sya or ako ang may kasalanan. Looking back , 2 months palang ng relationship namin, i got pregnant and lose it. We both cried hard, though were not yet ready, bubuhayin namin ang bata. But We, i lose it. 2 years after, i got pregnant again, and this time, nakuha
Namin sya turning 10months na sya. :-) we love her so much! Preparation of our marriage, things became worse, big fight that came to a point of deciding not to push the wedding. Ako parin to. Hindi sya nagsasalita kung gusto pa o ayaw na. There came a point twice ngkasakitan na kami. I admit, ako lagi nagsisimula, once, twice, he never fought back. But third, fourth, he did. Sabi nga namin, pag di kami nag aaway, parang ang saya naman namin, pero pag nangyari na yun, para na kaming mga demonyo na di na kilala ang isa't-isa. Verbal and emotional abuse :-( but since we had a child and we love each other naman, the wedding happened. Medyo okay naman ng konti nung una, pero ngayon lumalala nanaman. Once again, i hurt him verbally and physically, e did not fought back. I cant control myself pag sobrang gigil na gigil
Na ako na sinasabi ko yung nararamdaman ko, na nasasaktan ako, pero imbes na unawain at pakinggan ako, hindi nagsasalita or kokontrahin yung mga sinasabi ko kaya sobrang lumalaki yung galit ko. Madalas ang pinagmumulan ng away namin, kapag nag vent out ako ng feelings ko, umiiyak pa ako, sinasabi ko na nasasaktan ako kasi pakiramdam ko ganito, ganyan...... Gusto ko lang naman pakinggan ako, unawain, and made me feel na everything is alright and he will do something about it. But everytime naglalabas ako sakanya ng nararamdaman ko, either wala syang reaksyon, kontrahin yung mga sinasabi ko, sabihin umaarte lang ako, O.A ako, ako ang hindi makaintindi o mali o wala akong dahilan para masaktan. Kaya pag nangyayari yun, sobrang lalong sumasama ang loob ko, sumasabog ako. All i want is for him to understand and make me feel na im his wife and bibigyang halaga nya yung nararamdaman ko. But then, hindi. If you will going to ask me bakit hindi ko ipaliwanag na intindihin nya yung nararamdaman ko, i did, many times, but will turn into an arguement, kasi nga for him, petty things lang yun or ako ang hindi makaunawa. Last night, i told him again crying na i feel this way (another issue) but wala syang reaksyon, sabi ko sumagot ka naman, sabi nya sumagot daw sya, pero hindi. Nung inulit ko, sabi nya baka sarili lang daw nya kausap nya coz many things running through his mind akala nya nasabi nya. Sabi ko, baliw ka ba, alam mo kung may lumabas sa bibig mo o wala. Sagot nya, pwede, baka, siguro. So ayun blah blah blah, sabi nya "wag ka sanang magsisi pag dumating ang araw na wala na kong maramdaman" "wag ka sana magsisi kapag nawala na ako". I walked out at 2 in rge morning by myself alone, i walked in a dark street finding a taxi then i went sa gasoline station to drink. Then i realized hindi ko dapat hayaan masira marriage namin. Pag-uwi ko he was just sleeping, so yung pag aayos na inaasahan at narealize ko, hindi nangyari, sumama nanaman loob ko sabi ko, ang sarap ng tulog mo hindi mo man lang inisip kung nasan ako, kung anong nangyari sakin, na ganitong oras na natutulog ka dyan wala kang asawa na katabi? Di mo man lang inalala yun? At kahit sabihin mong i chose to went out, bilang asawa, sana nag-alala ka. Ang sagot lang nya, "hindi ko alam kung asan ka eh". Yun na nga hindi mo alan kung asan ako at di ka man lang nag-alala?. So yun. Kaya ang sama nanaman ng loob ko, he's always like that. I know marami rin akong mali. Pero ang sakit na na pakiramdam ko ni di man lang bya pinapahalagahan yung nararamdaman ko and to thing na ang sarap bg tulog nya while i was away and that happened. Ganyan sya. I told him that i was about to compromise and make things better pero sa nakita ko, hindi deserve at worth. Ang dami ko nanaman sinabi.. :-( Hay... Ano ng gagawin ko? I really need help. :-( thank you, thank you.