Padre Pio Devotees - Thread 3

[mariz11]

Mga sis ano ba itsura ni mang ramon?

http://saintpiocenter.com/stpio_wpsite/2013/08/01/about-our-organization/

try this link Sana matapatan ko na siya kapag annointing ng oil. And hopefully kung ano man ang sabihin niya sa akin sana ready and matanggap ng heart ko Nagsimba ako kanina for his Feast day. Naiyak na naman ako when I touched his relic. Kasi when I last visited his church sa Libis hindi ko na maramdaman yung overwhelming feeling na nakakaiyak. (Siguro kasi magulo utak ko?). I prayed for my parents health and for the love one's parent's health as well. and all my other loved ones. And friends na rin. Kahit sumabog na mascarra hala sige. Ang sarap umiyak e. SAna later meron ulit sa Greenbelt. Excited na ako! Nakakatuwa kasi Kaninang umaga I feel so sad, hopeless. I am praying for that one thing na ang tagal2 na rin. Pero I always fail sa test of patience ko. So I asked God to help me. Kasi sobrang lungkot talaga knowing na impossible na lalo yung dinadasal ko. I surrendered na pero parang may fear sa puso ko. So balik na naman ako sa frustrations ko. And then ayun nga biglang may relic si Padre Pio and I feel ok. Walang takot. Walang worries. Walang doubts. Nakakatuwa! And I was reminded that God answers our prayer's in his Perfect time. So back to the old mantra ulit "Nothing is impossible to God". "Ask and you shall receive and BELIEVER that you have received it". (Yun yata kasi kulang sa akin. yung faith.) . Saka yung kay Padre Pio na "Pray, hope and don't worry. Worry is useless. God is merciful and will hear your prayers."

I hope and pray that God gives us our hearts desires... In His own perfect time. Ang sweet Sana ready na tayo lahat! God bless sa atin mga sis! Simba tayo to give thanks to God for giving us Padre Pio

[quennna]

^honey..

eto sya... yung may green
http://1.bp.blogspot.com/-Qyb-iBa1HKc/UGUPcYTOrpI/AAAAAAAAEBw/JeHo2TUpRhE/s1600/DSC08649.JPG

[quennna]

mariz

nandun kami with gt sisses.. ako, di ko na nga naabutan yung 7pm mass huhuhu
pero nakausap ko naman si mrs roxas one of the pioneers dun
share nya na.. sya, di pa announce as saint si padre pio, nagpakita sa kanya.. swerte naman nya..

[mariz11]

sis quenna

Pero nakaabot ka sa relic? Kasi ako hindi na Inisip ko na lang na mas may kailangan maka-hawak sa relic niya. Nakahawak naman na ako nung nagsimba ako nung lunch. (baka lumagpas na ako sa langit kakasimba!) Last na kasi kami sa pila nung 5:45pm mass. And then sabi kasi 'til 10pm naman daw yung relic sa chapel. Pagbalik namin around 930 siguro wala na yung relic.

Wow! Madami din akong nabasa na nagpapakita si Padre Pio sa kanila. Matindi ang kanilang devotion at faith talaga kung ganun. BUti pa sila. Sana ako din tumindi na yung faith ko. Kasi I tend to change mind from time to time. Kumbaga "Sige na surrender mo na"... Tapos maya-maya ito na naman ako panic attack and then pray "Papa God sana ibigay mo na." instead of "Papa God strengthen my faith. Calm my soul and spirit."

[purple.strawberry]

First time to go there with quenna and another gt sis. Maganda yung vibes nung place, nakakagaan ng loob to bow down and pray.

[quennna]

sis quenna

Wow! Madami din akong nabasa na nagpapakita si Padre Pio sa kanila. Matindi ang kanilang devotion at faith talaga kung ganun.

sis, ako, nagkita na kami ni padre pio sa dreams ko..
nag bless sya ng mga unborn babies (aborted babies, i guess)
then bigla syang nag smile sa akin..

di na ako nakaabot sa relic.. meron din kami relic dito sa pasig cathedral..

keep the faith, sis.. in time, God will answer your prayers..

[mariz11]

^That's nice sis. In God's time makikita ko rin si St. Pio, in person or in dreams. Pero alam mo dun sa pinagsisimbahan ko hindi ko inexpect na may image dun ni St. Pio. Sa St. Jude din at sa Greenbelt. Nitong daily na ako magsimba dun ko lang napansin na sa 3 na madalas ko simbahan andun siya. Siguro yun na yun? I don't know.

Pero iba talaga nagawa niya sa akin ever since I got to know him. Mas lalo na nung feast day niya and I got to touch his relic. I have this peace and calmness in me na never ko naramdaman in the past 4months. I tend to panic when I think I do not pray enough or I miss a novena. Pero now kalmado na. And then I also learned to call on him kapag nag-pa-panic na ako. Positive thoughts and prayers. Lagi nga ako nagpapasalamat kay papa God for giving us St. Pio. Sa kanya lang ako naiiyak kapag nakakabasa ako ng testimonials. And I feel connected to him as if he is still alive. Nagkaka-hope ako na no matter how impossible my prayer requests are they will be heard and will be granted. Hopefully. Patience and faith. In God's perfect time

[quennna]

yes may relic din sya sa greenbelt..
try mo rin panoorin yung documentary about him..
youtube ata meron nun..

[mariz11]

Pumunta ako last Saturday. Di ko inexpect na mahahawa ako kay baby girl na iyak nang iyak. I was crying from the start ng communion hanggang sa matapos yung mass. Siguro kasi I said " sana ako na lang yung iyak nang iyak instead na si baby girl kasi nahihirapan na siya umiyak." Pero nakakatuwa because I was able to pour my heart out this time talaga. Di ako nakaabot ng mass pero nakaabot ako sa anointing of oil at veneration of relic at yung sa image ni Padre Pio. Sa anointing nagkamali ako ng pila. Sa right side ako pumila so lesser chance na matapat kay Bro. Ramon. But what made me cry more was when the lay minister (na medyo hawig ni Bro. Ramon) I was assigned to looked me straight in the eye and told me "Through Mama Mary and Padre Pio, darating din yan lahat ng prayer requests mo. Kasi yung sa akin dumating. Pray ka lang. Darating din yan. God bless." Then he proceeded to anoint me with oil putting a cross on my hands and held it together and prayed for me. I thought he'll only pray for me and wasn't even expecting him to talk to me. But he did. And it made me hopeful and thankful. Sa gloves ni Padre Pio naman siyempre iyak pa rin. Nilapat ko yung kamay ko with the couple ring I still wear to this day. I prayed for healing and reconciliation and restoration for us(the one who must not be named) and yung mga parents ko at parents niya. Pati yung mga kilala ko na may sakit. Ang saya! Same prayers as well pagdating sa image ni Padre Pio na may halo... Then pagpunta ko sa prayer room may isa pang surprise sa akin: yung hiningi kong sign kay St. Therese (sorry OT) na bouquet ng white roses nakita ko in between St. Joseph and Mama Mary! Sa Power couple pa talaga! Kung ano mismo yung naisip ko na arrangement ng bouquet yun mismo yung nakita ko. This time di na ako naiyak but I am very happy. From church hanggang sa makauwi ako sa bahay wala akong ibang bukang bibig kung hindi "Thank you papa God. Thank you for hearing my prayers. Thank you for granting my prayers. I am really claiming this one. Thank you!" Ito nga siguro yung faith. Ito nga siguro yung "believe that you have received it." Hindi ako natatakot. Hindi ako nalulungkot. Pero I have this feeling na babalik siya. In God's time. Mababaw lang yung hiling ko pero mukhang impossible. But I will never lose the hope na diringgin ni papa God yun. Kapit lang. Kahit sinasabi nila umaasa ako sa wala.

Bumalik ako the next day, SUnday. Pero nagsindi na lang ako ng kandila saka nagdasal. Matagal pa kasi yung mass, nakasimba na rin naman ako nung umaga sa The Feast. Bumili na lang ako ng prayer booklet niya yung tig-150. Next time yung figurine naman. No more budget na e. Pero ang saya talaga Thank you St. Pio for interceding. Claim ko talaga ito kahit wala pa.

Medyo natatakot lang ako kanina baka nasa isip ko lang na ibibigay talaga ni papa God yung hiling ko. Alam ko naman kasi sa sarili ko na imposible yun. Saka baka pinapaasa ko lang sarili ko. Pero nag-pray na lang ako na alisin yung takot at doubt ko. Saka di na lang ako mag-i-isip masyado. Ok naman ngayon. Ahehe. Basta keep the faith lang.

Yung sa cr pala sa loob ng church may pic nung kay Pope John Paul II na akay siya ni Mama Mary nung nabaril siya. Grabe napaka-holy niya!

[quennna]

^...

sis, thanks for sharing.. Galing ano.. happy ako for you..
sana makaencounter din yung iba natin sisses dito.
God bless everyone..

[strandedsoul]

Hi!

Just a question, what if you missed a day of the 9 days novena for some reason? SHould you re-start the 9 days or pwede extend lang?

Thanks!

[slickchick]

^ ako sis, i just continue/extend but i really apologize kay Padre Pio.. sa akin din kasi usually if i have a very important petition, tuloy tuloy yung pagno-novena ko nun -- tuloy tuloy meaning, once i'm done with the 9-day novena, pahinga lang ako ng 1 or 2days then start again.. tried this several times before, and so far those urgent/important petitions were granted. baka nakulitan na sa akin si Padre Pio sa kaka-ulit ulit ko ng novena, kaya ibinigay na din yung request ko.. 

[quennna]

ako kasi pag 1 day missed lang ..
back to day 1 ulet..
nagu guilty ko icontinue feeling ko, cheating yun.. or justification..

[mariz11]

^hala... ako kasi... like kagabi... Nasa Prayer for Grace na ako where you will say your petition... Pagdilat ko umaga na. Tinuloy ko na lang. 2nd day ko today. Mamayang gabi I'll pray the 3rd day of the novena... daya ko pala. Halaaa Same with my St. jude novena pero yun naman pinagsasabay ko na yung epistle that I missed and the epistle for the day.

Note to self: Bawal humiga kapag nag-pray kasi dumidiretso sa pagtulog. Tsktsk. Naku papa God, Padre Pio and St. Jude sorry

[slickchick]

^ sis, natawa naman ako dun sa "Note to Self" mo...  ako kasi, i personally believe lang naman, na Jesus, Mama Mary, and Padre Pio (and practically all the saints) will not be too "technical" kung itutuloy mo ba yung naputol mong novena or you have to start again from day1. if in all honesty and sincerity, you missed a day because of valid reasons (i.e. sick ka or you have to attend to a family emergency), i think Jesus, Mama Mary, and Padre Pio (and practically the saints) will be compassionate enough to understand what happened. syempre it will be a different story if you habitually miss out on your novena because nag-gimik ka lang or gumala ka lang. i think and i believe in the end it all boils down to the person's faith and how fervently the person prays for the petition. just my opinion sis.. 

[mariz11]

^Naku sis lately kasi lagi akong nakakatulog sa pag-no-novena. Pero lately nakakatuwa nagigising na ako kapag di ko pa tapos novena. Usually sa petition part ako nakakatulog kasi pumipikit talaga ako kapag sinasabi ko na request ko para feel na feel. Ayun. Siguro ginigising nila ako para sabihin: "Huy tapusin mo na petition mo. Wag ka matulog. Paano ka maririnig niyan?" ahehe although alam ko naman na alam na nila kung ano hinihiling ko kasi for the past 5months yun at yun din naman dinadasal ko. Saka bago pa natin sabihin mga requests natin alam na rin nila yun.

Sana matapos na ang test of faith ko kasi sobrang tagal na e. Naiinip na rin ako. Sinasabi ko na nga din kung kailan ko sana pwede ma-receive yung dinadasal ko. Para lang super detailed. Baka pagbigyan. Ahehe Pero keribels lang kung kailan nila ibigay, I will still wait pa rin naman. Yun nga lang di ko maiwasan minsan mainip. Pero sige lang. Lagi ko na lang sinasabi na "Lord hindi po ako mawawalan ng pag-asa na maaayos pa ito. Kakapit ako sa iyo, Ayoko mawalan ng pag-asa." sabay sabi ng "St. Pio sige na pray pa." ahehe! Kulit lang.

[quennna]

mariz...

push yan, sis..
mabubuo mo rin yan.. pag natapos mo yan.. para kang nanalo sa lotto... hehe

[engr_neechee]

Dear Padre Pio,

I know isa po ako sa pinaka-inspiring ang kwento sa thread na ito.  Yung happiness na dala ng lovelife na ilang taon ko pong hinintay sa buhay ko eh dumating na parang Cloud 9 sa tulong ninyo.  Mula po noon, hindi ko na po tinigilan ang pagnonovena sa inyo.  Sa loob ng isang taon, nakasal kami ng lalaking ipinagkaloob ng Diyos sa akin.

Kaso po feeling ko ngayon, ang hina ko po kay God.  Last year pa po ako humihiling ng better paying job.  Kasi po maliit na po ang sweldo ko para sa nagsisimula naming pamilya.  Come March and April, apply pa ako nang apply.  Nung nakita ko yung bulaklak ng La Suerte sa garden ko, akala ko darating na yung hinihintay ko.  Mali po pala.  Nagpositive ang pregnancy test ko.  Hindi po ako makapaniwala.  Bilang ako nang bilang paatras ng mga araw dahil hindi ko po maintindihan pano kami nakabuo na mag-asawa kung nagcocontrol kami.  Dagdag nyo pa po na nagpagawa kami ng bahay at inabot ng halaga ng Vios ang mga pagawain.  May utang pa po kaming half M sa parents ko na unti-unti naming huhulugan sa loob ng limang taon.

Hindi ko po alam kung ano ang dahilan ni Papa God.  Sabi nga nila, ang daming humihiling ng baby pero hindi binibigyan, samantalang ako na hindi humiling eh binigyan ng kusa.  Inisip ko rin, dati akong may endometriosis at PCOS kaya si God na ang nagdecide na nararapat nang magkababy kami.  Wala pa sana kaming balak dahil sasandali lang kaming naging mgbf at gf.  Ang due date ko po ay ang aking 30th birthday.  Sabi nila, tama lang na humabol ako sa 30th birthday ko. 

Pano po to Padre Pio?  Binisita ko kayo ilang beses bago ako napirmi sa bahay sa buong pagbubuntis ko.  Hindi ko po alam kung paano naming malalampasan ang financial problem namin.  Nung nagsisimula po kaming mag-asawa, apat ang pinagkukuhanan namin ng kita – tig-isa kami ng regular job at may dalawang consuating si hubby.  Kinailangan naming bitawan ang dalawa niyang consulting para magkaroon ng panahon para sa isa’t isa at para na rin bigyang pansin ang kanyang kalusugan.  Hindi po kasi lahat eh natutumbasan ng pera. 

Ang alam ko po malakas po ako sa inyo at hindi ninyo ako natitiis ni Lord.  Pero para pong napakahina ko sa pagkatok sa kalangitan ngayon.  Hindi naman po ako nakalimot magpasalamat sa napakaraming biyaya na hindi ko hiningi pero kusang ibinigay.  Nung hindi ko man po nakuha ang job na gusto ko, pinromote niyo naman po ako at binigyan ng sari-saring biyaya sa kasalukuyan kong pinapasukang kumpanya.  Hindi naman po ako nagmintis ng kahit isang Sunday Mass mula pa noong 1995. 

Padre Pio, paulit-ulit kong pinanood ang pelikula ninyo para hindi ako mawalan ng pag-asa.  Alam nyo pong araw-araw akong nagbabasa ng daily scripture.  Mabuti naman po akong anak, kapatid at asawa.  Siguro bilang manugang hindi po, pero alam ko pong naiintindihan niyo ang sitwasyon.

Patuloy po akong naghihintay ng sagot sa aking mga panalangin. At umaasa pa rin po ako na hindi nyo po ako pinababayaan. 

Iparamdam nyo po sana sa akin ang inyong mahigpit na yakap – kayo ni Lord at ni Mama Mary.  Kasi po, medyo nawawalan na po ako ng pag-asa.  Malapit na rin po akong manganak pero marami pa pong ibang gastusin.

Ora pronobis.

[slickchick]

^ hi sis.. sorry to interrupt your prayer to Padre Pio ah. i think there is a reason kung bakit nangyayari yung mga bagay. take the case of you having a baby. hindi ba isang blessing sya na despite of your health condition (PCOS and endometriosis) Padre Pio blessed you and your hubby a child. sabi mo nga sis sandali lang kayo naging mag-bf/gf. perhaps, the baby would be the glue that would bring you and your hubby closer to each other, and perhaps the baby would serve as the inspiration para mas mag-strive kayo mag-asawa. and minsan sis, if i may just add, minsan akala natin ayaw lang ibigay ni God or ni Padre Pio yung request natin or ipinagkaitan tayo.. yun pala, may mas magandang blessing na parating. personally sis, nangyari sa akin 'to. just to share, i got retrenched from my previous work (in taguig). i was devastated kasi i badly need the income kasi single mom ako. i prayed hard but i did not question God and Padre's Pio's purpose for letting that thing happen. after several weeks of praying and job hunting, I landed in a job somewhere in libis, in the company i dreamed of ever since i graduated from college. super blessing yun for me, kasi it was nearer my home (qc) and the company was much more stable, plus the fact na mas malapit pa ako kay Padre Pio... so do not lose faith and hope sis.. baka hinahanda pa ni Padre Pio yung blessing na mas angkop sa inyo ng husband mo.. just keep praying sis and keep the faith.. God bless sis.. 

[engr_neechee]

^salamat sis sa words of encouragement...

Sabi nga ng nanay ko, "nakawork from home ka ngayong buntis ka.  Sa tingin mo ba, uubra yan sa ibang kumpanya? Hindi diba?"

[textspeak!] mga matatanda dito, tuwang-tuwa na magkakababy na ako.  They feel like it's long overdue.

Unfair kay baby ko, kasi hindi naman niya kasalanan, tapos super in denial ako my whole first trimester.  Nagtitiwala pa rin ako na things will work out for the better.  There are just times na ganito, feeling ko hopeless na hopeless ako.