Hi mga sis...dati sa thread ako ng mga due date ng panganganak nagpospost.. ngayon sa ganitong thread na. It's been more than 2 months na, since my husband left me. Grabe yun pain na naramdaman ko. Tapos may anak pa kami at maliliit pa. The reason why he left me kasi daw, he fall out of love, and syempre ang dami nya pang dahilan, pati yun [textspeak!] ko na naalagaan yun sarili ko, im not super taba, pero maybe, hindi ako fit para sa qualification nya. Pero above all these, naawa ako sa mga bata, lalo na panganay ko, kasi very ideal sa kanya ang complete ang family. Para na nga rin ako t**** kasi i kept saying to him na i still love him, i'll do everything. Kaya lang lagi nya sinsabi, im not happy anymore. Minsan akala ko move on na ko, pere there were times kapag nag-iisa ako, cant help but cry and reminisce, if i could just turn back time and remove all those negative that happened to us. I'm glad i have with me my friends, malaking tulong sila for moving on, wala kasi parents ko dito sa Pinas, so i have no one else to cry on and confide everything, though they already know that my husband and I were already separated. Pero ang hirap ng ganitong feeling mga sis, ang hirap mag-move on.. kasi parang hanggang nyaon hindi ko matanggap na nangyari ito sakin. For 8 years kami, akala ko masaya kami, yun pala, ako na lang pala ang masaya. Pero he never told me na hindi sya masaya. Sinisisi nya pa ang pagdating ng anak namin na dahilan ng pakasira ng mga pangarap daw namin. Sana talaga maka-move on na ko. I know matagal ang healing process, just like other couples who have been separated as well, but they managed to move on with their lives.