Hay.. Gusto ko lang magkwento. Hehe. Wala kasi ako makausap.
Okay, I had a bf, too bad kasi naka-2months lang kami (
yeah, suki ako ng short term relationships).

Halos mag-2weeks na kaming break.
Nag-away lang kami. Inaway ko sya, maliit na bagay lang. Pero halos nadadalas din kasi.
Tapos magmonthsary pa kami nung last na inaway ko sya. Simula nun pinaparamdam na nya saken na wala sya sa mood. 2days na ganun. Pero nagkita kami after 2days ng away, he said okay na sya pero paguwi nya wala eh, balik pa rin sa dating matumal na text. Kaya nagsuggest ako na sabi ko tama na, pahinga muna tayo. Kasi nahihirapan din naman ako diba. Hindi ko na sya makausap ng ayos, tulad nung dati. Although kasalanan ko, pero hello? Hanggang kelan ba nya balak pahupa-in yung sama ng loob nya, diba?
Wala na kong balita sa kanya ngaun. Kasi hindi na sya nagpaparamdam, kahit kamusta man lang wala e. Gustong-gustong-gusto ko makipag-usap sa kanya ng personal, kahit sabihin na naten na last usap na namin yun, basta gusto ko magkita kami ulit. Magkabalikan man o hinde. Kasi gusto ko tignan sya sa mga mata nya, feeling ko dun ko malalaman kung talaga bang hindi na nya ko mahal at kung talaga bang wala nang pag-asa.
Pero siguro hindi na kelangan, kasi obvious naman na eh.
Hindi nya ko pinigilan nung time na nagdrama at nagpaalam na ko sa kanya. Thru text pa din kasi hindi naman nya sinasagot calls ko nung gabing yun. Kinabukasan na sya nagreply, tulog na daw sya nun at nawalan ng load. Ewan ko kung totoo or alibi.
I mean, ang point ko lang kung mahal nya talaga ko, hindi naman sya agad-agad aayaw kung sakali mang nakita nya yung "bratt side" ko.
Nung time na pinapakita ko sa kanya na gusto ko pang maayos.. Sabi nya pati din daw sya hindi nya maintindihan sarili nya. Feeling daw nya hindi na kami magiging masaya pag naging kami ulit.
Magkikita pa rin naman daw kami and pupuntahan parin nya ko, we can be bestfriends daw. (KALOKOHAN!)
Pero ang hindi ko lang talaga maintindihan bakit biglaan? Samantalang ramdam ko naman na mahal na mahal nya ko before kami mag-away. Actually inaamo na nga nya ko nun eh, kasi ayaw na nya palakihin. Ganun sya everytime. Pero ako lang tong matigas at gusto pa rin makipag away, siguro nakukulangan lang din ako sa lambing nya.
Sya lang yung lalaking nagbigay ng ganung affection saken. Sya lang yung lalaking iniyakan ko ng ganto. Siguro nga talagang na-fall out of love nalang sya saken. Hay, ang bilis ng pangyayari. Kung kaya ko lang ibalik, sana hindi ko na sya inaway nun. De sana nakapagcelebrate pa kami ng 2nd monthsary namin together!
Gusto ko pa rin sya

Kasi madami akong pinagsisisihan simula nung naghiwalay kami.
Parang wala akong nagawa para sa kanya. Parang puro sya na lang.

Sobrang nanghihinayang ako kasi okay na kami sa family ng isa't isa. In fact yung sister nya nga nagtext pa nung isang araw kasi gusto daw nyang magkaayos pa kami, kasi gusto ako ng family nya.
First time ko din magpakilala ng BF sa dad ko, and thank God coz it turned out okay. Kaya sobrang hinayang talaga nararamdaman ko. First time ko din nasabi sa sarili ko na "I think it's gonna last." Kasi puro short term nga lang naging ex's ko diba.
Good catch na kasi sya eh

Boyfriend material talaga. Kaya lagi ko sinasabi kay GOD na sana bigyan nya pa ko ng 2nd chance to be with this guy, and I promise to be good na. I promise to let him be the center of our relationship para everything will fall into their right places.
Sana anytime soon, contact-in nya ko.

Yun lang happy na ko..