Next story... this is the highlight and my favorite,. hehe,... gusto ko sana save the best for last kaso, i think this should be the last time i'll post,. having a hard time sleeping na naman kase at nag iiba na naman ang hangin samin,.
6am na nun, nagising ako but im still in bed alam ko yung oras coz i positioned the clock na kita ko pagbukas ng mata ko since minomonitor ko na nga yung mga "activity" ko, dumating yung 3,. usually pag dumadating sila naninigas ang katawan ko hindi makakilos and mabigat..
and they told me "ipapakita ko sayo ang impyerno,. all of a sudden, nag dilim ang paligid ko umapoy ang kama ko until nasa totally different place na ako, i saw people shouting and crying, napakainit ng lugar, its a sea of fire, they're like niluluto dun pero hindi sila nasusunog,. sabi sakin "pagmasdan mo ang paligid mo, habang buhay na silang masusunog dito subalit hindi sila mamamatay. I looked further i saw parang mountain,. mataas, talampas yata yun yung flat ang ibabaw and steep,. maliwanag sa itaas at mukhang masaya ang mga tinig na galing dun. ang they say " yan ang langit, pilit nilang inaabot at inaakyat ngunit hindi na nila magagawa pa yan"..
unti-unti akong nkaramdam ng panghihina at uhaw,. i saw myself lying amidst the fire. then unt-unti humihiwalay ang spirit ko from my body. sa paa ang start. pinipigilan kong umaangat ng husto. then nagtawanan sila they say "pilitin mong makabalik sa mundo mo kundi hindi ka na makakaalis dito"
there i started striving, I was praying hard at the same time pinipigil ko humiwalay ang spirit ko, parang may humahatak.. they were just laughing and im hearing the cry of other spirits there. matagal din yun, then slowly nagkakaliwanag na ang paligid ko i was back to my bed pero parang dreamy padin ang dating.. hindi padin ako makagalaw i was being lulled to sleep,. and they say "hindi pa tayo tapos pigilin mo makatulog kundi amin ka na".. i checked the clock its 9am,.. my eyes were shutting, and so i fight, im forcing myself na bumangon sa kama, pinipilit ko magalaw manlang ang paa or kamay ko. and i was still praying.. it was a long and hard fight din, parang mababali ang ulo ko coz i wa moving it sideways to force myself out of bed.. i checked the clock its 11am,.
wala ng lakas ang katawan ko, and i was crying already,.. half conscious nalang ako, its starting to get dark na naman, I heard the laughters and nagfflashback na sa utak ko ang mga bad experiences ko with the dark-ones, as if telling me its not worth fighting for my life anyway..
I was gasping for my breath and so for my final prayer, on my mind i shouted "Lord, hindi ko na kaya, kung ito talaga ang gusto mo para sa akin, so be it"..
then biglang nagkaron ng ulap na maliwanag, i saw God's face. and with his soothing and comforting voice he said, "anak mahal kita, lumaban ka".. with that as if i gained back my strength,. i struggled again,. i was back in my bed and was fighting the sleepiness..
almost 1pm, papa went to my room and he said "bumangon k na nga tanghali na",. i paused, and with all that i have i jumped out of bed, literally,. tumalon ako... i went out of my room,. i was so tired, so thirsty,. ang una kong ginawa, uminom ng malamig na tubig,.. i was thankful,.. papa approched me,. sabi nya bat ganun ka matulog, nakatirik ang mata mo,. lying flat prang patay tapos galaw ng galaw yung ulo,.. at bakit daw ako nagulat nung tinawag nya ako.. hindi na ako nagkwento,. but i wanted to cry,..
i think he sensed it and he said, magdasal ka kase bago ka matulog,..on my mind i say, i do pray, perhaps harder than anyone,.