eldest child ginagawang breadwinner

[abalon95]

^Gusto ko rin sana sabihin to sa mother ko. 4 kaming magkakapatid, then I have a 10-year age gap ng sumunod sa kin. And then 5-years naman sila ng bunso. Dati, naisip ko [textspeak!] sinabi ng ate ko, na sana hindi na lang dinagdagan since naghirap nga kami kasi naalis na sa Navy father ko(hindi na sya naghanap ng work ever since, well once pala pero 1 month lang sya. Nagstay na lang sya sa bahay. Bumili lang ng trike kaya nagkaron ulit sya ng pinagkakaabalahan, pero tamad pa rin). Sabi ng ate ko, kung wala sila, edi mas ok sana buhay namin, lesser bills, lesser stress. Naisip ko, ang sama ng ugali nya kasi blessing yan. Pero ngayon, naiisip ko, kung wala siguro sila, mas ok nga naman. My mother can stay at home in a few years pag nakaipon na kami to buy a new house.  Wala akong babayarang tuition fee ng high schooler na tamad mag-aral. Tapos, abusado pa sila. Di ko na kayang tumagal sa ganung environment kaya magbboard na ko next year. Ako pa rin magbabayad ng ibang gastusin sa bahay pero at least, hindi sila mang-aabuso na "Pabili nito, pabili ganyan, parinig dito, parinig dyan"

[mysterioza_me]

^Eldest ako and almost 10yrs age gap namin ng bunso. Malaki inambag ko sa pagschool ng mga kapatid ko lalo na yung bunso and syempre may mga bills/utang din kami na binabayaran kasabay ng pagschool nila. Nai-stress ako pero mas gusto ko na makapag-aral sila kasi kawawa naman mga kapatid ko kung di makakatapos. Ang hirap nung time na yun pero never ko inisip na sana wala sila kasi masarap ang may kapatid. Naka-graduate na bunso namin and nagwowork na din abroad. Masarap sa pakiramdam bilang ate na alam ko may magandang kinabukasan kapatid ko.

Hindi naman palaging mahirap ang buhay, matatapos din yan.

[cosmochick]

It's fulfiling to help your family financially if they appreciate it.

Pero like in my case, after giving them everything then makita mo ikaw pa niloloko and pinapalabas na masama, I don't think its right na.

Looking back, they never really cared about me. They were never there when I was the one who needed their help. Now that I am financially ok,  They look at me like an ATM lang. Sad, right?

I think Ive helped them enough. Napatapos ko na ng college ang 2 half brothers ko.

Sometimes you have to know when enough is enough. And kahit masakit on my part coz I love my mom pero it hurts more pag niloloko ka lang palagi and di naman anak trato sayo.

[mysterioza_me]

^Nakaka-sad naman sis kasi kapamilya mo mismo. Maswerte na lang din ako kasi masisipag naman mga kapatid ko and even my parents masipag din naman nagkataon lang talaga na dumating yung time na nagipit kami kaya inasahan ako na tumulong. Yang dinanas mo sis na-experience namin yan sa mga kamag-anak at mga family friends. Somehow nagalit ako sa mom ko kasi masyado siyang naging mapagbigay, nung kami tuloy ang mangailangan kami ang walang-wala habang yung mga natulungan niya umalwan na ang buhay. Imbes na tulungan kami that time pinagchismisan pa kasi pabagsak na kabuhayan namin.

Kung may natutunan man ako yun e magtira ka para sa sarili mo, hindi masama na unahin ang sarili bago iba. Ayaw ko tumulad sa mom ko na enabler. Saka isa pang importanteng lesson ay nakilala namin kung sino ang totoo namin kamag-anak at kaibigan. Ngayon na ok na kami naglabasan na naman yung mga taong tingin sa amin ATM samantalang hiatus sila nung alam nila na kami ang pangangailangan.