what's your unforgettable childhood memory??? :)

[lilstar]

Ako laki sa hirap.. lol

gustong gusto ko yung magic spring noon. Yung rainbow colors.. super wala daw kami pambili that time.

Pag gising ko, naalala ko pa may kulambo pa kami noon at sa bahay kubo nakatira, na-surprise ako ng nakita ko yung magic spring sa tabi ng pillow ko.

Super natouch ako noon kasi aware naman akong wala kaming pera para sa mga extra expenses kaya sobrang saya ko noon. hanggang ngayon pag naalala ko, naluluha na lang ako.. hehe,,

[dropdeadgorgeous]

gradeschool days, naalala ko na kapag nagffield trip sa school, palagi pinapabaon ni mama ko sa amin ay nilagang kamote at itlog. naiinggit nga ako sa mga classmates ko na pringles at junk foods and bitbit, pero mas masustansiya nga naman pala yung pinabaon ni mama. hehe...

[green-aholic]

di ko makakalimutan during my childhood days yung palage kameng naglalaro ng mga pinsan ko ng habulan, taguan, barbie, mutu-multuhan at kung [textspeak!] [textspeak!] pa. ang saya talaga noon! pagising sa umaga kakain lang ng breakfast tas aalis na ng bahay maghahabulan kami sa araruhan! uuwi lang pag kakain ng tanghalian at sa hapon na uli ang uwi. kakatuwa noon, ang saya! haay... sarap maging bata!

[pinkk]

its the time when my father took his time off work  and bought tickets to watch disney on Ice at Araneta Coliseum with all of his kids.

[ravena]

unforgettable memory? madami eh. masaya ang kabataan ko dahil madaming childhood friends. halos lahat sa village magkakakilala dahil childhood friends kami. naalala ko pag dating sa bahay pagkatapos gawin ang mga assignments diretso agad sa mga kaibigan. hindi cartoons/teleserye ang iniisip ko. unlike today, napansin ko mga bata ngayon pagdating sa bahay homework tapos tv, computer na kaharap o kaya ang mobile phone. hindi sila lumalabas ng bahay nila tapos sobrang strict pa ng mga parents. nakakalungkot kasi walang nagiging kaibigan.

pero one memory i remember Preschool pa ako kapag uwian na (magulo kami) ginagawang swimming pool yung tapakan ng bus.

[thepinkgurl]

it was my 5th birthday, naginvite talaga ko ng mga friends ko, pag dating nila sa bahay, nye...wala pala kong handa.. nagtitipid pala family ko nung mga panahong yun..ayun, napabili tuloy sila ng cake and nagluto ng pancit..so much of being friendly hahah

[kewlchix]

it was my 5th birthday, naginvite talaga ko ng mga friends ko, pag dating nila sa bahay, nye...wala pala kong handa.. nagtitipid pala family ko nung mga panahong yun..ayun, napabili tuloy sila ng cake and nagluto ng pancit..so much of being friendly hahah

hahaha! yup sis naalala ko rin dati, kase since bunso ako tas 2 lang kami magkapatid, every birthday ko naghahanda ako from age 1 to 7...tas nung 8th bday ko kinuwento ng mama ko na umiyak daw ako kase wala akong handa, pancit lang ata...lagpas na raw kase ako ng 7 kaya ayon, simula nun hindi nako nag-expect ng handa pag magbibirthday ako.

[lablab002]

my childhood years were unforgettable
every weekend, we visit lolo and lola.and during weekdays after school, we play sa house.since i am an only girl sa family, boys lahat playmates  ko.so sobrang saya at kulitan

[jaded1025]

Naalala ko nung bata ako every summer umuuwi kami ng Bohol. Parang isang baranggay ang mga kamag-anak namin doon. so every afternoon dahil mahilig kami sa buko iniisa-isa namin mga bahay ng mga tita namin at doon kami nagmemeryenda! haha!

 Mga 2 weeks every summer kami doon na magpipinsan, so sa 2 weeks na yun lahat ng tita namin napasubo na pakainin kami ng meryenda..

[runawaywithyou]

hindi ako naglalalabas ng bahay nung maliit pa ako.  pero nung 8yrs old ako, pinahanap ni mommy si kuya sa akin sa labas.  ayun, hinabol ako ng aso.  swerte ko dahil nakasampa ako sa likod ng kuya ko.  kaso malas pa din, nakagat pa din ako ng aso sa pwet 

[pinkk]

my first train ride with my mother when i was 10years old, going to the north,attending a wedding, luma pa at walang aircon,tapos kakalog-kalog ang pnr train,butas ang seats! it was fun din!may ambulant vendors selling quail eggs,chicharon,tubig sa tren.

[pinkberries]

unforgettable? marami eh... may masaya at malungkot. 

pero the most unforgettable one was the feeling/memory of being abandoned.  at 6 years (1985), i was in the hospital for almost 1 month due to dengue and my parents chose not to visit me there, in fears that they might be carriers of other illness to my sister.  she had heart problem kaya kahit konting sakit may mean terminal to her condition.    so a yaya took care of me.  but still, it was dengue, i could die then.  matakaw kasi ako kaya kahit walang gana ako kumain ng meals, kumakain ako ng siopao, chocolates, junkfood, and softddrinks kapag meron dala ang bf ng yaya ko.  siguro dahil dun, tumataas pa din gradually ang platelet count ko.  naalala ko how acquainted i was of the pain due to some series of blood tests.  ako pa pipili kung saang daliri pwede magextract ng blood.   there was one time i was ready to checkout, nagbihis na ako, handa na yaya ko sa mga gamit namin.   but the nurse said hindi pa pala pwede kasi bumaba ulit ang platelet count ko. my yaya said, "dito na lang tayo tumira, ang tagal mo naman gumaling."   kaya alam ko, it was almost a month.  sa sobrang tagal na naka dextrose ako, when it was removed, namanhid ang kamay ko, i couldn't even lift few coins to make a call to my parents. 


when my mom had dengue around 2001, she was admitted in the same hospital i was in.  naalala ko how worried she was because she needed blood transfusion nun, she told our relatives and even my dad na mamamatay na daw sya.  i find it so madrama kaya i said it heartlessly, "di ka mamamatay. insulto yan sa doctor kung mamamatay ka.  ako nga eh, hindi namatay when i had dengue at 6 years old and was admitted here for almost a month, ni hindi nyo nga nakita na nagpanic ako or nagpanic kayo."  tumahimik ang mom ko.


it may sound sad and cold... but everytime i remember that, it made me think that i have no one to rely on but myself.  that i have to strive harder to prove to myself and even to anyone that i can survive in whatever trials i encounter.  hindi ako galit sa parents ko.. hehe.  that experience just made me less emphatic i must say, especially tungkol sa sakit.   that kind of mentality. hindi ako yong tipong uuwi ng maaga kasi maysakit si ganito, si ganyan.   kung may sakit ka, ito gamot, inumin mo.  you wouldn't see me nagpupuyat to take care of a sickly person.  lagi ko maalala na ako nga eh, nakayanan ko ang dengue at 6 years old, kayo pa kayang tatanda nyo na flu lang yan.   

[Paintings Galore]

When my mom left us. .  Sad. Pero it made me a strong person. Everytime na ikkwento ko sa tao kung panu nya kmi iniwan. naiiyak padin ako. It's been 17 years since she left us.  Still she visits us twice or thrice a month.

[sophistique]

hmm. madami. haha.

playing barbie dolls with my little brother. lol. tapos favorite ko gupitan yung mga dolls kasi feeling ko talaga nun tutubo yung hair nila after quite some time.

meron din yung inencourage ko yung dalawang female cousins ko (same ages as mine) na maglaro ng beauty shop kunwari. so ayun, feel na feel ko ang paglagay ng powder tsaka paggupit sa hair ng mga pinsan ko tapos lotion din pala for "facial". ganun din ginawa nila sakin. kaya nung dumating yung tita ko, she was left with no choice but to chop our hair and leave us bald. 

last, ako lang yata yung batang excited matulog after lunch. kasi yun din yung time para sa "naptime stories" ko. 

[carmichael18]

favorite ko nun ang weekend kasi maggrocery kami ng mama ko at little sister ko sa uniwide.. tapos bibilhan ako ni mama ng coloring book ng My little Pony.. hehe or biscuits na presto..

but maaga rin nawala mama ko, 8 years old lang ako when she died of cancer.. naalala ko, field day sa school nun, sumayaw kami ng"How Gee" tapos paguwi ko sa bahay, nakaupo sa veranda namin yung younger sister ko, she was only 6 then.. umiiyak siya kasi patay na daw si mama... 

lumaki kami magkakasama sa isang bahay ng mga pinsan ko.. mga 10 or 12 yata kami.. kaya super saya.. nakakatuwa pag late ka nagising, aakyat ang mga kuya ko at ate na may dalang kaldero at kakalampagin para magising ka.. hehe... tapos dahil nga marami kami, nag-games kami dati.. parang ready get set go nila eric quizon at myla gumila dati.. hehe nilulublob kami sa drum ng kuya ko!!! haha

[carmichael18]

senxa ang dami.. nakaktuwa magreminisce

- my dad and kuya at disciplinarians.. as in! hindi ko na mabilang kung ilang beses kasi napalo at nahampas ng walis dahil sa kakulitan namin ng little sister ko.. naalala ko nun, after my mom died, there was a time na naglalaro kami ng sister ko sa kwarto nila mama.. talon talon kami, tapos pagtalon ng sister ko, muntik mahulog yung picture ng mama ko sa wall ng room, nakita ng kuya ko..kaya ayun pinarusahan kami, pinatalon niya magdamag.. nung una tawa pa kami ng tawa kasi naenjoy namin.. nung mga 30 mins na kaming walang humpay na tumatalon, naiiyak na kami.. pero hindi kami pinatigil.. mga 2 hours din bago kami pinatigil ng kuya ko..

tapos nung graduation naman ng friend namin (elem) pumunta kami, kinuha namin yung camera namin ng walang paalam.. (kami ulit ng little sis ko..) tapos nasira yung cam kaya eto na naman kuya and his weird punishments! haha! sabi ng kuya ko gayahin daw namin yung mga friends namin na pababa ng stage.. so pwesto kami sa hagdan.. tapos ayun hindi na kami pinaupo.. as in magdamag.. mga 5am na kami pinatulog ng kuya ko.. hehe

btw, yung stories na yan, narinig ng younger sister ko sa radio while she was driving..tawa siya ng tawa!!! tinext niya agad ako baka raw kasi may friend akong nagtext nun.. sa morning rush yata yun..

[chichigurl]

when i was young, my dad used to carry me to bed whenever i fall asleep in the sala while watching tv... for me, ang saya ng memory na yun kasi my dad is not showy / malambing.. kaya kahit hug ay nahihiya kaming magkakapatid maghug sa knya.. i remember, i used to pretend i was asleep pra lang makarga nya pro kahit ganun ang dad ko, he's a good dad nman, very supportive and also a good provider.

[violet_dmd_75]

Ako naaalala ko yung tatay ko na pag aalis na to deliver patis eh sisigaw kami sa pintuan ng "tay uwian mo kami ng chocolate." Pagdating nya sa hapon may uwi na siyang serg's chocolate bar or curly tops. Di pa uso nun ang mga px goods eh. Pati yung kuya ko inuuwian nya ako ng "daisy" choo milk drink after school. Para syang chocolait. Hehe. I was so happy then...

[ms.messed_up*]

my story is hilarious. bata pa lang ako i was on the plump side na..lol playmates ko before were boys..my brother and his friends. one afternoon,we were playing at our neighbor's house,at dahil boys ang playmates ko,so takbuhan kame. Etong isang kalaro namin dun pumunta and tumakbo sa bubong nila,so natural sumunod kame running..ako yung nahuhuli sa takbuhan,then bigla na lang nag shoot ako sa plastic roof! e dun din dumaan sila,nakigaya lang ako.. as in hindi ako nakaya ng plastic roof,buti na lang lower half ang nag-shoot,and na-support ko pa yung upper half!LOL nagsisigaw yung owner ng house,nasa kitchen siya,nagluluto then bigla na lang may legs dangling sa harap niya!LOL dali dali pumunta mama ko to pull me up.. dinamitan niya pa ako ng pjs and longsleeves para hindi makita ng lola and tatay ko scratches ko kasi yari kame.LOL natatawa pa din ako til now kapag naalala ko.;P

[sistah_mom]

ang mahulog sa canal dahil sa kakulitan ko! LOL