for the meantime, ill share muna yung sa firstborn ko (2006), copied from my blog

----------------------------------------
My Labor Experience
here's my kwento na...
expected date of delivery: August 11, 2006
Saturday, July 29 - checkup, my OB performed IE on me for the first time. malayo pa daw, posterior pa. advised me to walk, she and her secretary even suggested me to stroll in Mall of Asia, or the newly opened The Block in SM North. So that's what I and marlowe did, that afternoon we went to MOA, then the following day sa SM North.
Saturday ulit, August 5 - early morning, bebi brought me to Luneta para dun maglakad-lakad. Around 11am, checkup, so, IE again, malayo pa daw! we felt very frustrated, not even 1cm! My OB worried na baka lumagpas pko ng due date ko, she instructed me to have another Biophysical utz by Aug. 11 kpag wala pa din.
We went to SM North again to stroll. Tapos inaya ko si bebi na manuod ng movie: SUKOB! hehe..bka sakaling matakot ako at bigla ako mag-labor. haha!
When we got home, bebi asked me with frustration "
[textspeak!] ka pa bang nararamdamang kahit anong masakit sa tyan mo?" sabi ko, wala pa. But just before going to sleep, may nafeel nkong kakaiba...parang najejebs ako! pero hindi naman. na-excite ako, sabi ko eto na yon! so i timed the contractions, 10 minutes apart, but very tolerable parang mild dysmennoreha
[textspeak!] feeling. i was able to sleep pero hindi tuloy tuloy kasi nagigising ako pag humihilab.
Sunday, August 6 - tuloy pa din yung contractions, though that day, masnafi-feel ko na yung sakit. pero tinitiis ko pa din, kasi baka kaya lang ako nasasaktan kasi finifeel ko tlaga eh! haha! tagal naming hinintay na may mafeel akong labor pains so hindi ako nagrereklamo nung naramdaman ko na. hindi na kmi nagpunta sa mall that day, nagpunta na lang kme sa house ng parents ko, i just walked a little sa treadmill, then we walked Bruno and Clover around the village.
around 6 pm - i texted my Ob just to inform her that Im feeling something already, but i said it's tolerable pa naman. she told me to visit her the following day baka daw kasi "early labor" na yun. for some reason, i didnt like the term early labor, parang ibig sabihin ata nun, matatagalan ang pagla-labor ko..hmmm..?
around 8pm - I noticed the contractions becoming more frequent, checked the time..5 minutes apart..
around 10pm - parang 4 minutes apart na lang..i was sure that I won't be able to go to sleep that night..i tried pa din, pero hindi
[textspeak!] ako makatulog kasi maya't maya sumasakit. tinitiis ko lang. i just watched Tv to divert my attention.
Monday, August 7
1am - gising pa din ako, si bebi tulog na tulog na. i noticed that it felt more uncomfortable if im on the bed lying down, so i kept moving, grabbed my pregnancy book which had instructions on what to do to ease labor pains (walk, squat, indian sit, breathing exercises, concentration, visualization,etc.). Did all what the book says! totoo nga, i felt better, kept doing those until 3am!
3am - hindi na nagwowork sa akin yung concentration and visualization technique napapa-aray nko..nagising si bebi. nakakainis pa, kasi he kept on asking kung masakit ba, kung manganganak na daw ba ako, kung dalin nya daw ba ko sa hospital, sigurado na daw ba ako, baka daw pagdating hospital false alarm pa. Hello!? hindi ko din alam..first time ko lang din na-feel yun, and actually, ayoko pa din pumunta hospital hanggat natotolerate ko pa coz i knew na pag nagpa-admit nko, hndi nman mawawala yung sakit, alam ko na hahayaan lang ako mag-labor dun, baka pahigain lang ako sa kama. eh gusto ko nga gumalaw-galaw ako eh. and besides, i was waiting for the other signs na manganganak nko like, bursting of the waterbag, bloody show, etc. eh
[textspeak!] namang ganun na nangyayari.
i just texted my OB and told her na hindi ako nakatulog dahil sa contractions and it's already 2-3 minutes apart. reply nya, punta na daw ako hospital. pero hindi kami agad nag-ready ni hubby, ni-try ko pa din tiisin.
etong si Marlowe di
[textspeak!] nkakatulong sa pagla-labor ko, kainis, ang ginawa ba naman, sinalang sa dvd player yung MTV *censored* para daw matawa ako..eh lalu kaya nkakasakit yun kasi puro painful stunts mapapanuod mo! grrr..pinasalang ko na lang yung movie na After the Sunset (starring Pierce Brosnan and Salma Hayek), shot in Bahamas yun..hehe..to help me relax. Pero yung effect sakin, parang nainitan ako at nag-crave magswim sa beach! so I went to the bathroom, nagshower na lang ako! can u imagine, nakuha ko pa magshower kahit nagla-labor nko! haha! then nanotice ko dun sa hinubad kong panty na may bloody show na! yipeeee! told bebi, "tara na! punta na tyo hospital"
we left the house around 3:45am. 5-10 minutes drive lang kasi
[textspeak!] hospital from where we live kaya di kme nagpapanic.
4am - i was admitted into the labor room, pinahiga ako, kinabitan ng baby monitor (
[textspeak!] parang belt), ininterview ako nung attending doctor/midwife. she asked a lot of questions! i told her my last IE was just the previous day, and my ob said malayo pa. so, interview pa nya ko dami
[textspeak!] questions from family's illness history to antibiotics i took, etc., kapag humihilab nagt-time out ako para magmoan at umaray, then balik sa interview. hehe.
4:30am - another resident doctor inside the labor room heard me moaning in pain, she asked my "interviewer" to perform IE on me kasi parang iba na daw
[textspeak!] pag-moan ko. to our surprise...i was already 8cm dilated! haha! na-alerto na sila lahat sa labor room, shempre pati ako, parang maslalo ko nafeel yung paghilab at nilakasan ko na yung pag-aray ko, i didnt care anymore, may karapatan na akong mag-ingay dun dahil lalabas na baby ko! i said to myself, "this is it!"
naririnig ko sila habang ng-m-moan ako.."tawagin nyo na si Doctora (my ob), bihisan na yan (di pa ko nka hospital gown eh), kabitan na ng IV, i-full mo na (yung anesthesia ata?)"
bumangon pa ako para hubarin yung damit ko, sabi nung midwife na magbibihis sakin "higa ka na lang pwede naman kita bihisan ng nakahiga eh" haha!
kinabitan nko IV, grabe ang bilis na ng pangyayari..i asked the person na nagkabit, kung may anesthesia na yun, tumango lang sya, tapos may naririnig ako nagsasabi "aantukin na yan" tapos ayun na nga nagiging groggy na ko..lumapit sakin yung "interviewer" ko..sabi nya "ang galing mo, nakaksagot ka pa sa mga questions ko kanina, eh 8cm ka na pala" haha!
then everything went really blurry na..basta nararamdaman ko nililipat ako ng bed, naramdaman ko rin pala na nagburst waterbag ko, parang nagwiwiwi ako ng madami. tapos may kumakausap sakin sabi pag humilab daw i-push ko na. ask ko pa panung push? sabi nila
[textspeak!] parang najejebs daw! ok, i pushed, i think sa 2nd push ko nafeel ko lumabas si baby, sarap! ang ginhawa ng feeling..then, shut down! nakatulog ako!
waaaahhh! i missed the dramatic part wherein my baby would be put on to my chest then magiging teary-eyed ako. wala eh, nakatulog na ko
[textspeak!]! haha!
i woke up 9am sa recovery room, kinapa ko pa yung tyan ko kasi akala ko hindi pa ko nanganganak, parang dream lang kasi talaga yung nangyari. haha! i asked the nurse kung kamusta baby ko, ayun 5:59am daw lumabas, 6.6. lbs.
my OB checked on me, she told me na may cord coil daw nung lumabas si baby pero umiyak daw naman agad paglabas, pinacheek to cheek nya daw sakin paglabas pero tulog nko nun. haha!
hayyy....im just so happy and proud na hindi ako mashado nahirapan manganak in fairness...ang taas ng tolerance ko sa pain ha! hehe.
-------------------------------