We use cookies to ensure you get the best experience on FemaleNetwork.com. By continued use, you agree to our privacy policy and accept our use of such cookies. Find out more here.
Remember Me
Oops! Sorry!
A message has been sent to
johnjones@gmail.com
Click on the link in the email to set a new password.
Click on the link to activate your account.
sis hay...ladykazuko, wala ako masabi. I'll share my story, when I also gave birth, I also felt so alone.. naiinggit ako sa may mga partners na nagsupport sa kanila all throughout their pregnancy at hanggang sa panganganak.. pero naisip ko I should be strong for myself and for my baby and I am so lucky to have my family by my side.. in my 7th month I left my ex because I decided na kaya ko 'to mag-isa and I never felt he supported me.. mahirap din kase I was also crying the whole time after that pero pinandigan ko ang decision ko. I was able to get through the pain and depression. Siguro I took all these calmly and pray that I'll get through it. I am happy seeing my son grow up, from the very day na inuwi siya sa bahay I was the one taking care of him (for 2 months), ayaw na ayaw ko umalis ng bahay although there were times that you'll miss your life before na wala kang responsibility and you just enjoy. Sad lang ngayon I only get to see him once a month, work ko kase dito sa Manila and nasa province siya.. Sis hope you will take things easy, tama si sis ecclaire, let your baby be your inspiration.. wag mo ng isipin yang ex mo, isipin mo ang baby mo and yourself. Don't worry of not getting the things that you want, in time try to find a job para ma-support mo si baby and yourself, so makukuha mo yung mga bagay na gusto mo. Slowly lift yourself up and fix your life one step at a time...pray hard and be strong for your baby. You're 22 diba? Naka-graduate ka na ba? Why don't you try finding a job pag kaya mo na... Mabuti ka pa nga you're baby is with you, ako I need to fly home to see my baby.
korek sis kawen..nalulungkot ako para ky lady Kazuko..kase sobrang sumusuko ka na..sis,please wag mong isipin na hadlang yang baby mo..once na makita mo yang little angel na yan na ngumiti,humikad and magtsup-stup sa kamay nya sobrang matutuwa ka..please wag kang maging dependent sa gamot..ang pinaka the best na gamot is your baby..alam namin na mahirap ang pinagdadaanan mo and we dont know what exactly you're feeling right now pero sis nalulungkot kami para sa iyo,pati si baby mo...mafe-feel nya na there's something wrong sa kanya..sis,oo masaya ang mapamper ang sarili mo kase nga bata ka pa..pero mas pampering yung makita mo yung mga small clothes for babies na bibilhin mo para sa anak mo...tapos bibili ka ng ibang needs nya sarap sa pkiramdam nun parang napaka responsible mo...mhirap pero nakaya mo...right si sis kawen,try looking for a job malaking tulong yun sa iyo,meet your girlfriends,go out once in a while,napaka-fulfilling maging mommy..sana makita mo yun maramdaman mo everytime nagfe-feed sayo si baby mo..nanganak din kong mag-isa ate ko lang sa tabi koakala ko hindi ko kakayanin eh sabi ko nun bahala na kaming mamatay pero nung narinig ko yung iyak nya and my OB asked me kung ano name nya sobrang wala akong mapagsilan ng tuwa...after 4-5 hours yata i need to tansfer na sa room pero i was able to walk pa din hindi na ako nag-inarte kase alam ko naman na kaya ko eh...at alam kong I'm strong,..umuwi agad kami sa bahay kase sa lying in lang naman ako nanganak eh,aroung 10pm yata i felt tenderness sa breat natakot ako akala ko may cancer na ako pero i told my ate sabi nya gatas daw yun hindi ako makatulog nun sobrang sakit at hapdi para akong sinasakl binangungot pa nga ako na sinasakal ako pero it was the weight of my breast..when i started breastfeeding sobrang sakit mag-suck si baby halos umiiyak ako pero sabi ko kaya kong tiisin kesa naman masayang para sa baby ko yun eh..after three weekes i decide to go back to work..yes wala apang isang buwan kase marami na akong gustong bilhin for him..at gusto kong makita ng iabng tao kung gaano ako kalakas at katapang para harapin yun ng mag-isa at syempre kung gaano ako kaganda...!time management lang sis,im so lucky na sa madaling araw hindi nagigising si baby para maglaro once lang yata or twice tapos yun ikinukwento ko sa kanya yung daddy nya at kung gano ko sya kamahal at gaano ako kasaya na kasama ko na sya ngayon....ako ang nag-aalaga sa kanya kase pwede naman akong makabawi ng tulog pag tulog na din sya sa umaga eh..hindi ako masyadong nag-uutos sa ate ko kase nahihiya ako eh,sobra sobra ang ginawa nya for me...(My mom already died)sis kailangan mo ng makakausap pero makikinig ka ba?magbabago ka ba?susundin mo ba ang advice nya?...
sis kasi ako from the very start wala na talaga kami ng ex ko i broke up with him since nalaman ko na niloloko niya padin pala ako ang t**** t**** ko talaga naisip ko padin na sana hindi ko nalang siya nakilala naalala ko pa nga yung day na nabuo namin si baby nakatext ko yung girl niya before nagpunta padaw yung ex ko sa kanya nun nagiintay sa house grabe sakit tapos malalaman ko nalang 3days after namin magdo dun siya natulog sa girl ayun doon nako nakipagbreak then after 3months i find out na 11weeks prego ako and i was so shock i never thought na i can get pregnant nakapagpaultrasound ako nun ako lang magisa and natuwa ako nung makita ko siya hindi ko naisip ipaabort kasi kasalanan and nung nagutom nga ako nagmamadali me pumuntang mall kasi naisip ko na gutom din siya nga pala 5months lang nalaman ng mama ko na buntis ako so i keep it to myself na ako lang palage lang me kulong sa kwarto hindi talaga ako lumalabas although nahahalata na ni mama yun kasi iba daw mukha ko hindi ako umaamin i get to tell this to the father alam niyo reply niya? mahirap daw yun s*** siya mas mahirap pinagdaanan ko ni wala siya support ni singko tapos he will tell buntis din daw girlfriend niya and papakasal na sila hindi pako nagalit nun nalungkot lang kasi ayoko din naman siya maging asawa noh pero ngayon na naranasan ko yung sobrang hirap galit na galit ako sa kanya lahat na kasi binigay ko naging nice ako tapos yun pala kapalit ano bang mali sakin wala talaga ako swerte sa love siguro ganto nalang me and hindi pako tapos magaral nasira ng lahat pero i want to continue for the baby kasi paano na if wala na parents ko diba? natatakot ako gusto ko siya mabigyan ng magandang life naasar lang ako sa sarili ko kasi bumili pako ng mamahaling things for me dapat bumili nako for him ang dami pala hindi ko alam tskk
I know its hard sis, mas grabe man pinagdaanan mo sakin wala na rin tayo magagawa because nandiyan na 'yan, you have to move on because your ex is a j3rk, he's not man enough, mas okay ng hindi na kayo nagsama kase nalaman mo ang tunay niyang ugali.. kame naglive in kame together for 2-3 yrs. at doon ko siya nakilala, narealize ko na I don't want to be with him for the rest of my life and for 2-3 yrs. ako nagpprovide saming dalawa, at ng mabuntis ako wala din ako support from him, ayaw kase mgwork, ayaw mgpakahirap.. sinasaktan niya pa ako physically and emotionally.. so ayun iniwan ko siya.. sayang kase hindi ka pa pala nakatapos ng pag-aaral.. may makukuha ka namang work.. kaya mo 'yan.. mukha namang may kaya ang family mo kase you get to pamper yourself before, try going back to school and finish it bago ka magwork...
sis pwede naman if pursigido ka talaga, try mo maghanap ng work pag ready kana, in 2 months pwede ka na mgwork.. do it for yourself and your baby and para ma provide mo din mga needs niya and your needs. nothing is impossible, you just need to be positive, set aside those negative vibes kase it will only bring you down.. you're the only one who can help yourself.
yes sis, I am a single mom, I'm 26 kaya nga may thread dito, kase ako I was in a really down time ng ginawa ko ang thread na 'to pero okay na ako ngayon. I felt unlikable, undateable kase wala pang dumarating sa buhay ko.. pero na realize ko na I don't need it kase I felt so blessed having a good and successful career and everything went well... kase if naisip ko sarili ko in your shoes, I wouldn't want my son to see me like that, gusto ko makita niya akong strong and happy.. He's 9 months now, he giggles and smiles and hearing him make funny sounds and call me "mama" is sooo heartwarming. alam mo sis, its about time that you should be responsible.. masyado ka kase naging dependent and sanay sa luxury life mo and now that you're experiencing all this trials, nag ggive up ka na kaagad. To tell you the truth, this is only the beginning, marami ka pang madadaanan in your life.. help yourself and ayusin mo na ang life mo, it's time to be serious with your studies when you go back to school if you really want to be successful and take note career din ang pagiging mommy. Good Luck!
