buti nalang meron ganitong thread. nabasa ko story ni sis the_analyst. i can say we're on the same situation.. pero sakin lang kasi [textspeak!] pinagbuhatan ako ng kamay ni hubby when he found out..
here's my story:
i was 20 when we got married. 2 years kami nag live in before we got married. maganda samahan namin ni hubby for the past 6 1/2 years namin na magkasama. loyal sakin si hubby at talagang napakabait. wala ako alam sa gawaing bahay. after his work, naglilinis parin sya ng house.mahal na mahal ko si hubby.. nagsimulang gumulo nung nagstart ako magwork sa isang call center. after 3 or 4 months ako nagstart ng work, meron isang guy na married din na nagpaparamdam sakin. everyNIGHT after duty, chat parin kami kahit abutin ng umaga... then may mga naging friends ako na younger girls na puro single.. everyday kami nagchachat nung guy hanggang mafall ako sa kanya. na alam kong mali. dumating din sa point na wala na kong time kay hubby. puro gimik kami ng mga friends ko, sometimes umuuwi ako na lasing.. dun na nagstart [textspeak!] gulo between me and my hubby.. lagi kami nagaaway dahil wala na daw akong time sa kanya. noong mga panahon na yun, hindi ko napapansin na wala akong time sa kanya. kaya lalo ako napalapit dun sa guy kasi feeling ko pinaghihigpitan na ako ni hubby. dumatin din sa point na binabalewala ko na si hubby. dahil lagi ko naman nakakasama [textspeak!] guy dahil isang office lang kami at same time ang duty namin. december 2009 may ngyari samin nung guy.. after that naging magulo na [textspeak!] relasyon namin nung guy because of his wife. nagdududa na [textspeak!] wife nya so bantay sarado na [textspeak!] guy.. d narin kami masyado nakakapagchat. at lalong d rin namin napapagusapan ang tungkol samin pag nasa office kami. umabot ang march or april na ganun ang status namin nung guy.. hindi ko alam kung gumawa lang ng paraan yung guy para iwasan ako or what. then 1 night, kachat ko yung visor na friend ko na alam yung relasyon namin nung guy, hindi ko nakita na gising pala si hubby at nabasa lahat ng usapan namiin nung friend ko.. dun na nagstart ang gulo sa buhay namin ng hubby ko..
nung time na yun, sinaktan ako ni hubby. habang umiiyak sya. hindi ko agad sinabi sa kanya ang totoo. kung sino yung guy dahil natatakot ako baka mapahamak si hubby. so i did was nagimbento ako ng name at naghanap ako ng pic sa net para gumawa ng fb nung guy. natatakot kasi ako sa pwedeng gawin ni hubby.. na pwede nyang ikapahamak. pero inamin ko sa kanya na once lang may ngyari samin.. nakita ko kung gano nasaktan si hubby. sobrang sakit din sakin na nakikita si hubby na ganun.. ilan beses nag attempt mag suicide si hubby.everyday nya rin ako tinatanong kung sino ba talaga yung guy.. pero hindi ko parin sinabi.. almost everyday din kami nagaaway na may kasamang pananakit sakin ni hubby. gumawa din sya ng rules na dapat kong sundin para hindi nya ko iwan..
1. alagaan ko sya higit pa sa pagaala nya sakin dati
2. hindi na nya kailangan kumilos sa bahay. ako na dapat ang maglinis.. etc
3. hindi ako pwede lumabas na akong mag isa, at hindi na pwedeng lumabas [textspeak!] mga kaibigan.
4. babasahin nya message sa cp ko bawal burahin ng hindi nya nababasa.
5.magpapayat ako at magpaganda. (pumayat [textspeak!] ko from size 31-28 nlang waistline ko.. yes nagpapaganda ako.. =D)
ginawa ko lahat ng yun dahil ayaw ko mawala sakin si hubby.. noon ko narealize lahat ng paghihirap sakin ni hubby.. ang sakit sakin bakit ko iyon nagawa sa kanya. ang t**** t**** ko bakit nagawa kong saktan ang taong pinakamamahal ko.
from may 2010 to feb 2011 nagaaway parin kami.. as in hindi pwede lumipas ang 1 week ng hindi nya ko inaaway. take not everyday nya ako sinusumbatan.. ang hirap pero i need to accept the consequences ng ginawa kong kagagahan at katangahan.
if only i could turn back time, kahit buhay ko na kapalit, hindi ko gagagawin un. pero huli na.. at laging nasa huli ang pag sisisi.
feb 5, 2011
hindi ko na talaga kayang itago pa sa hubby ko ang totoong ngyari. sinabi ko na sa kanya kung sino talaga yung guy at nagimbento lang ako ng guy na unang sinabi ko sa kanya. dun yung araw na sobrang sinaktan nya ako.. to the point na dumugo na ang bibig ko dahil sa lakas ng mga sampal nya sa akin. hindi ko mabilang kung ilan. suntok sa legs, sabunot sa ulo ko, tadyak. pero kahit ganun, nagmakaawa parin ako na wag nya ko iwan. at sinabi ko sa kanya kung bakit d ko nagawang sabihin agad sa kanya [textspeak!] totoong guy. iniiwan na ko ni hubby nun.. pero hindi ko talaga kaya. mahal na mahal ko sya higit pa sa buhay ko kaya galit na galit ako sa sarili ko bakit, bakit, bakit ko nagawa yun. natakot ako nung kumuha sya ng kitchen knife at isasaksak nya sa katawan nya, kaya kahit masakit ang katawan ko sa mga suntok nya, kahit ako na ang masaksak, tumakbo ako palapit sa kanya at niyakap ko sya. tumagal ng 7 hours [textspeak!] usapan, sigawan, sakitan. bandang huli, hindi rin sya umalis.. kinausap kami ng dad ko at sinabi kay hubby na try nya muna umuwi sa kanila at mag isip. then kung talang mahal nya ko, balikan nya ko.. pero un ang hindi ko kaya. hindi ko kaya mag isa sa bahay. alam ni hubby un. hindi ko talaga kayang wala sya.. almost 8 years ko na syang kasama sa buhay ko..
im hoping na darating [textspeak!] time na magiging happy ulit kami... kaya lahat ng gusto nya ginagawa ko at ipinaparamdam ko sa kanya ang love at pagaalaga ko sa kanya.
everyday, every hour, every minute parin nya ako sinusumbatan. pilit parin nya ako pinapaamin na hindi lang isa ang ngyari samin nung guy.. sinabi ko na lahat ng totoo sa knya pero ayaw nya ko paniwalaan. kaya gumawa ko ng paraan para makausap namin [textspeak!] isang naging friend ko sa office na nakakaalam ng lahat ng ngyari. at gumagawa ako ng paraan para makausap nya [textspeak!] guy kahit sa chat lang. para mapatunayan ko na totoo lahat ng sinabi ko sa kanya..
nahihirapan na sa nararamdaman ko sa katawan ko dahil mula nung nalaman nya, wlang araw na hindi ako na stress. kaya last na nagpacheck up ako, hinala ng dr ko i have vertigo na. pero under observation parin. everyday, pag kinukulit nya ko aminin ang hindi ko nman ginawa, lagi masakit ang ulo at buong likod ko. at parang magkaka nervous breakdown na yata ako.. hindi ko alam kung [textspeak!] ngyayari sa katawan ko. pero ang alam ko hindi ako mahihirapan at mapapagod na pagsilbihan at alagaan si hubby habang nabubuhay ako..
sensya na mga sis kung mahaba..
im hopping na magiging masaya din kami. and mag kababy.
godbless us all