based on my experience,3 years nakong kasal s hubby ko na korean, yung mga korean hindi naman kuripot, magaling lang talagang mgbudget ng pera as in save lang ng save ng pera,para pagmay nagkasakit or may importanteng paggagamitan may mahuhugot.
ang teenagers naman sa korea sobrang salbahe lalo pag wala sa harap ng mga magulang nila.then, ka age mo lang ang friend mo talaga, for example ug age 15,16 or 21,24 yrs old, kahit konti lang gap hindi sila puedeng maging magkalevel na friend, laging may respect ang nakakabata sa mas older sa kanya.hindi tulad sa ating mga pilipino, yung mga teenager puede maging barkada yung mga nasa early 30's or mas older pa, or kaya naman yung mga 20 something puedeng makitropa sa mga teenagers as long na trip nila ang isat isa.puedeng magpamatured or puedeng magmurang kamyas ug mga older anytime.. kahit 1 year lang ang gap hindi puedeng maging close na super bonding tulad ng sa atin.
sa mag asawa naman mostly yung father talaga ag nagproprovide ng pera, ngtratrabaho sa labas, tapos ang wife ang taong bahay lahat ng gawain bahay, tapos pati pag care sa mga anak. kung iisipin mo parang katulong ang dating ng wife diba, pero nasa sayo yun kung ano ang iisipin mo,sabi nga sa seminar na inattendan ko bago magpunta ng korea,required kasi un para sa mga married na filipino sa korean, ikaw bahala magbigay ng kahulugan sa gingawa mo kung sa tingin mo para kang inaalila nila or obligasyon mo gawin yun bilang asawa, ang maging isang mabuting maybahay para pagsilbihan ang pamilya mo.
sobrang mahal ng mga byenan ang mga apo sa anak nilang lalake kaysa sa apo nila sa anak nilang babae. kapag married ka, after ninyo ikasal, may tradisyon sila na kailangan mamyenan ka ng 1 year, tuturuan ka ng byenan mo ng gawaing bahay ng byenan mo.titira ka ng 1 year sa byenan mo. after non puede na kayo magbukod ng hubby mo, with matching suot ng korean traditional dress ug "hangbuk" ug parang dress na highwaist ok lang suotin pag nasa korea kasi malamig naman, subukan mu suotin dito yon dito sa pinas ay nako para kang "poon" at sure tagaktak ang pawis hehe
suerte ko na lang kasi nung nagpunta ako korea kala ko andun na yung super alila factor sakin ng mga in-laws ko, kaya super nakikiramdam ako.ay nako suerte ko dahil super bait ng byenan ko at buhay prinsesa ang trato nila sa akin, tapos wala akong ginagawa talaga, ayaw ako pakilusin ng byenan ko, nung una hindi kami magkaintindihan ng byenan ko puro sign language lang kami, hindi kasi marunong magenglish yung byenan ko,ang ending tawa lang ako ng tawa,at oo lang oo, kaya ako ang ngadjust talaga, ako yung nagaral ng language nila, kasi syempre yung byenan ko matanda na kaya hirap na yun para mgaral pa ng english. tapos walang ginawa yung byenan ko kundi patulugin ako ng patulugin ayaw ako pakilusin sa bahay eh syempre nahihiya naman ako kaya ako na mismo nagkakatera maglinis.curious kasi ako sa mga korean culture at mga chuvachenes na pinaggagawgawa nila..
at sobrang dami na ngayong korean na ngaasawa ng pinay. mejo sira na yung tradisyon nila kailangan korean to korean. & no wonder madadagdagan pa ang percentage ng mga korean maried pinay kasi naglipana sila dito satin, para mgaral dito ng english sa mga schools, magtour, & no.1 investor ng pilipinas ang mga korean sa ngayon.
nextime naman guys...
byie!
