Share ko lang experience ko with networking.
My bf and I decided to join this certain networking company a year ago. Wala sana kaming balak sumali pero the person who invited us volunteered to lend us 16k para makasali kami. So eto na, we were so excited kasi we thought na we will be successful in this type of business. Syempre sa networking, when they invite you, grabe excitement level nila. Para bang sure na sure sila na yayaman ka rin (kahit di naman).
On our first 2 months, meron kaming goal na makarecruit ng 4-8 persons para magkaroon kami ng special lifetime bonus. So ayun na. Invite dito, invite doon. Hindi madali mag-invite. Kailangan mo pa mag-isip ng libo libong dahilan para lang sumama yung tao sayo. Hindi lang yon, dapat magmukha ka ring galante sa harap nila para you'll look "convincing" na talagang kumikita ka. Countless hours in a day ang naaksaya dito sa invite invite pero at the end of the day, wala ka ring mapapasali. Hello, saan ka naman makakakita ng taong willing maglabas ng 16k agad agad, diba?
Unti-unting nauubos allowance namin ni bf kasi nililibre rin namin yung mga iniinvite namin para lang mapresentan namin sila. Luckily, may 3 na sumali. Umaabot din ng 500/day allowance namin nun. Why? Kasi usually, sa Starbucks nagpepresent, para nga naman mukhang "galante" and para "tahimik" din.
Dumating yung time na sobrang napapraning na kami ni bf kasi nga kulang pa yung narecruit namin para makuha yung special bonus. What we did was pautangin yung mga previously na na-invite para lang mabuo namin yung 4-8 persons na magbibigay sa amin ng bonus. Almost 80k din ang pinautang namin just to get that bonus.
Where did we get the 80k? Sangla dito, sangla doon. Yan kasi ang turo sa amin ng nag-invite sa amin.
Na-hit ba namin goal namin na makuha yung special bonus? YES.
May nagbayad ba sa mga pinautang namin? WALA.
Bakit? Kasi lahat sila NAGQUIT.
Since nagquit sila, kailangan na naman magrecruit and this time, we decided na wag na magpautang kasi wala na rin naman kaming ipapautang. Lol.
For the past 9-10 months, all we did was to INVITE and PRESENT. Imagine ha, gaano ba katagal ang presentation ng products and marketing? Usually it would take 3-4 hours tapos usual location is Starbucks pa. My bf and I would usually leave the house at 3pm and go home at around 5am. Kasama na training diyan and presentations para sa guests ng downlines.
Yes, marami kaming narerecruit. Pero hindi lahat yon tumatagal. Usually after a month or so nagququit din sila.
BF and I got frustrated na kasi nababaon na kami sa utang and lahat na ata ng pwede isangla naisangla na namin. Bakit nga ba kami nagsasangla? For what?
Etong company kasi na to, may autoship, which would require you to purchase 7k worth of products monthly para hindi madeactivate ang account mo.
Nabebenta naman namin yung products. Actually madali siya ibenta kasi maganda yung products, e. Proven effective
Pero bakit kami nalulugi? Kasi ginagamit din namin 40% of the products.
Just this July, I computed all sales and lahat ng naconsume kong products. Here are the figures:
SALES: 60k
OWN CONSUMPTION: almost 30K
Nag-earn din naman kami dito. 13-15k lang siguro yung total earnings namin. Hehe. Dugo't pawis binuhos namin pero napunta rin sa wala. Masyado kaming nasilaw dun sa "20k weekly" na sinabi nung pinresentan kami. Masyado kaming naniwala sa uplines namin na grabe mangpower pero sila rin pala, wala pa ring resulta. Oh well.
Just this August, we decided to QUIT kasi wala na rin nangyayari, e. Imagine ha, aside from autoship, may isa pa kaming gastos na iisipin, yung daily allowance. Nasasayang din oras namin sa bagay na di namin napapakinabangan. Kung nagbusiness na lang sana kami, edi may kinita pa kami. Actually, para ka lang nagtatrabaho nito, e. Ang pagkakaiba lang, sa work, walang autoship (walang dapat bayaran na 7k monthly). Sa networking, hawak mo oras mo. Sa work, 8 hours dapat daily. Sa work, stable ang income. Sa networking, hindi. Ang pinagkapareho lang nila, parehong nakakapagod.
We know na it's also our fault kung bakit kami nalubog sa utang. We also know na may mali sa ginagawa namin kaya di kami kumikita. Siguro nga hindi talaga para sa amin ang networking. At least marami kaming natutunan from this experience
I'm not saying na panget ang networking. Marami talagang kumikita diyan, promise. Pero yun yung mga nauna pa. And mas marami ang hindi kumikita.
Few tips:
1. Kapag napresentan ka, PAG-ISIPAN MO NG MABUTI KUNG SASALI KA. Syempre nakakabilib yung mga sinasabi nila at first pero kapanipaniwala ba?
2. Hindi lahat ng tao ay para sa networking. Kahit ibuhos mo lahat ng effort mo diyan pero kung di mo talaga forte ang networking, e wala ring mangyayari.
3. Magbackground check ka sa company. Make sure na maganda talaga yung products na ibebenta mo and proven effective. Make sure din na najujustify ng price yung products na ibebenta mo.
4. Wag na wag kang magpapautang sa mga irerecruit mo kasi walang assurance na babayaran nila yan (based on experience)
5. Kung sumali ka at feeling mo talagang di ka kikita, magquit ka na agad. Wag mo na patagalin.
