How I met my boyfriend/husband

[swedish_berries]

through may cousin. workmate nya dati sa iraq. 

[bachoi]

sa zedge ko nameet yung hubby ko. mobile community yun sa internet. 

[azel]

met my guy at work.  non sa first job ever ko, call center setting. he was my immediate supervisor. at first, asar ako sa kanya because he's loud (outbound sales kasi, pero kasama na talaga sa personality nya yun pagiging jolly & maingay, haha). e newbie ako, walang alam sa sales, sya ang aking mentor. but in all fairness & honesty, he's really good. the best superior i ever had actually (including mga superiors ko sa ibang company & current), with regards sa work talaga ha. mula sa walang alam na newbie, i became one of the sellers in our account (toughest account in the company), & at times top seller pa, naks. dahil yan sa pagtuturo nya. ayon, pa-cute sya lagi, lagi nya ko binibiro non tapos tawag nya sa akin "be", dati syang hindi kumakaen sa pantry pag break, pero sabi ng team mates ko, simula daw ng dumating ako kumakaen na sya (sumasabay sa akin). after a few months, ayun bumigay ang aking puso, hahaha. kahit bawal sa company ang relationship bet. superior& subordinate, deadma na lang, meron din naman iba ganon. pressure nga lang sa amin kasi since nalaman din sigurado ng management about samin, we had to always prove (kahit di naman kami inobliga) na wala apekto sa work yun relationship namin. pinapagalitan nga ako non sa floor eh, sa harap ng team mates namin (& it hurt!) pero ok lang ganon talaga, work e, naaawa nga sakin minsan team mates ko, hehe. saka ok na din, dahil pressured, lagi ako nasa top non kasi i felt like i need to prove myself na di por que sup ko sya eh di na ko aayos sa trabaho ko. kaya more more sales ako non, sya naman more more work din para wala masabi samin ang management kasi pareho kami ngpeperform ng maganda sa work. ayun.. the rest is history ang haba! haha

[karmark16]

We were neighbors! (Ginawa kong literal [textspeak!] commandment na "Love ur neighbors as u love yourself") KALOKA! hahaha =) My mom introduced me to him kasi nga naging kaibigan na din ng mom ko ang mom niya, Nagbonding pa kami sa MOA altogether! My mom even told me "yan ang dapat mong maging bf kasi gwapo na, mabait pa, pati Mama nia" I did find him gwapo, pero I was still recovering from rejection that time so I wasn't hoping that someone like him would fall for me pero I guess God found a way para maging close kami, at nadevelop na parang picture,  and soon, naging kami, 5 days palang kami non when I went here in Dubai, ang bilis ng mga pangyayari! when I was here in dubai, i told myself "wala na, hindi magwowork ang LDR na ito" sobrang namiss ko siya. after 5 months na pagtitiis, nung bday ko, he told me na susunod daw siya dito, and he did! so ayun,we've been together na for more than 5 years and sana, hopefully, we'll get married na din He's my first bf. swerte namin kasi todo support ang parents namin sa amin. 

[theflygirl]

Met at a badminton game. We had common friends. He was a student officer then, a 2LT, fresh from the academy, learning how to fly. I was in 3rd yr college. that was 15yrs ago. Been married for almost 8 yrs now & have 4 kids.

[promises_bytes]

I met my husband at work. Sa call center kami same wave (batch) different sections. Nung 1 week nesting (taking live calls) nagkasama kami. Pero nung inassign na sa kani kanilang teams magkaiba kami. After several months nagresign yung team lead namin tapos nadissolve yung team. Nalipat ako sa kanila and dun na nagstart syang manligaw.

[sarsingkit]

met him when we were in college. classmates kami every sem and we even spent one summer together for a summer internship class in a remote province so we lived in the same house. nothing special talaga before. lagi pa kaming nag-iinuman and lumalabas. until one day, we felt something different na lang. niyayaya nya na ako ng dalawa lang kami, umiinom kami ng dalawa na lang kami, nagvividioke kami ng dalwa lang kami na before we usually do it with other friends. ayun, nadevelop na lang talaga. we just got married last september.

kaya for single ladies out there, be mindful of your surroundings. hehe. baka kasi kakahanap mo hindi mo alam na andyan lang pala sa tabi mo yung taong hinahanap mo.

[simplecathy143]

Saken naman it's all started with one text messages.. haha..

way back 5 years ago.. May bigla kasing unknown no. na nagtext saken before, nacurious ako so nagdecide ako na magpaload.. then ayun dun sa pinaloadan ko nandun siya and his tropa na naging classmate ko din nung elem. ako.. Nagpaparinig kung ano daw name ko at pwede makuha no. ko.. Snob lang ako sakanila pero syempre dahil naging classmate ko yung tropa nia yun an nagsabi at syempre papansin yung tindera binigay yung no ko sakanya..

then ayun after a week may nagtext saken, siya pala yun.. nagpipilit kung pwede daw ako makipagfriends sakanya, ayun pinagbigyan ko na din.. Then after a month bigla nlan siya nagtapat saken kung pwede daw ba siyang manligaw kasi na love at first sight daw siya saken.. haha.. ayoko maniwala at wala pa kong pananaw nunsa love dahil bata pa ko nung panahong yun (3rd HS) 
Then ayun almost a year din yata before naging kami at nagulat na lang ako na kahit hindi pa kami halos lahat ng tropaako.. nia kilala

Pero ayun hindi kami masyado nagclick before eh, super away-bati kaming 2 for almost 9 months.. so i decided to let go na lang.. ang hirap kasi dahil paulit ulit na lang..

But after almost 3 yrs of no communication, fate brought us together again.. and now mas okay na kami, stronger and better than before siguro dahil matured na kame pareho.. hoping and praying na sana kami na talaga 

wew, ang haba na pala ng post ko.. haha..

[dropdeadgorgeous]

we met at work. he was new in the company that time at ako naman pioneer.pero deadma lang ako sa kanya. i had a bf that time pero hindi na maganda ang lagay. i treat everybody in the office very fair pero ang dating pala sa kanya, unfair ako. sinusungitan ko daw siya and the way i answer him is normal lang. yun pala may crush siya sa akin. hindi lang niya pinapahalata. madalas niya akong napapansin every morning pagpanik ng sasakyan na umiyak the previous night. after how many months, i ended my relationship with my previous bf. ipinahinga ko na muna ang puso ko, at inaliw ko lang by joining officemates pag lumalabas. tinutukso nila si current bf sa akin. nahihiya ako kasi pakiramdam ko, baka ayaw niya sa akin. pero napansin ko siya minsan na nagbblush. hahhaa..
ipinagdasal ko naman na sana sa next guy,mahalin lang ako ng tapat. ng lumaon yung tuksuhan nila..may mga times na nagsosolo na kaming mag date. casual. then he let me know he wanted to court me. ewan ko ba, pero natuwa din ako ng marinig ko yun. perhaps, im falling na din..di ko lang maamin. dumating yung time..sinagot ko na din siya. sana nga siya na ang makakasama ko unti both of us got old. saya lang. thankful ako kay God.

[bebeloo]

at school in college. one lever higher sya saken but naging classmate ko siya in a minor subject. the funny thing is.. never kaming nakapag-usap sa subject na yun. at first, i thought siya yung pasimuno ng kalokohan sa class namin cause he is seated at the back and dun lagi ang source ng ingay. according to him i first caught his attention kasi lagi daw ako highest scorer sa exams namin (haba ng hair ko!) ako naman, i noticed him through my friend na lagi siyang binibida..kesyo magaling daw siya sa mga course subjects namin and magaling din siya magguitar. then ayun, hindi ko na maalala kung paano kami naging textmates..ang naalala ko na lang, nagpapaturo na ako sa kanya sa math and everything.. hehe then suddenly.. nangyari na ang dapat mangyari we are already in our 4th and a half year.. and we are still counting to forever...

[kisses bratt]

At work, dun ko na meet ang hubby ko...lagi kaming nagkakasabay sa shuttle, I used to smile at him pag nagkikita kami kaya nabansagan nya akong "Smiling lady" coz doesnt know my name kahit na nagakakusap na kami hindi pa din..kahit na yung sonrang haba ng traffic sa SLEX hanggang nag oofer na sya ng brownies sa akin.. he used to call me "smiling lady"... Ako naman I thought yun naman ang name nya kaya when I called up sa bahay nila, ang sagot sa akin "there's no name like that, kaya dali dali kong binuklat yung notepad ko kasi andun yung sinulat nyang name, palibhasa ang tinignan ko lang ay yung telephone number nya... Actually nagulat nga sya...sabi nya "napatawag ka"..
Sabi ko "pare sensya na may itatanong lang ako.."
Until then, naging very close kami despite na napakawalang kwenta nyang tao that time... walang kagana ganang kausap, napaka pale lang ng aura nya..kaya napaisip ako ng ilang araw kung anung problema nito...
So, nakasakay ulit kami gn shuttle papauwi na from work... out of the blue, bigla ko na lang nasabi na "lam mo nagtataka lang ako kung bakit lagi kang wlang gana, malungkot, matamlay... siguro broken hearted ka!"...sabi nya tuloy paano mo nalaman....
I told him " paano napaka walang kwenta mo naman kasi.. parang wala man lang ka exca excitement sa buhay.."
We still become friend kahit na ganun ang sinabi ko..pero naging honest lang naman ako at tama naman yung kutob ko..
As days go by...we never think na madedevelop til we fall for each other.....
We've been together for almost 6mos then a lots of projects abroad was been given to him so til now long distance relationship kami.
I thank the Lord kasi He is so faithful and  good for us.. He's there fromt he start of our journey til now.
we are 7 years and 10mos now...

[starrr]

coach ko sya nung highschool. pero 1 1/2 years lang agwat namin.

[ri-anne]

met my husband in college.... i was a transferee & classmate ko sya sa isang subject, kwentuhan konte...
then the next sem, classmate ko ulit sya sa isang subject and he would always save me a seat sa tabi nya (lagi kasi akong late hehe)...
pagkasunod na sem, hindi ko na sya classmate but i'd always see him after my first class nakaabang sa labas ng classroom (always had a reason why he wanted to see me  ), or sinasamahan ako pag may vacant, or hinihintay ako matapos ang last subject para samahan ako hanggang sakayan or hinahatid ako pauwi..,...and the rest is history 

[rannastillero]

I met him when were college...

^O^

Fresh from breakup ako nun..
as in sobrang broken hearted ako..
then dun sya dumating sa buhay ko..
every body thought i used him as a rebound..

They were times pa nga na pinagpustahan kame ng mga classmates namen..

they bet 1 week lang kame magtatagal, or one month...
but every body fails..
kasi we're married now and have a beautiful daughter.
 

[monmon009]

i meet my  soon to be husband sa bus pauwi ako nun from manila.
he let me have his seat na nakakatuwa kasi bihira na yung ganun ngayon.
pero deadma padin kasi im snob talaga.
Nakakatawa lang yung nangyari kasi even na may available na seat na sa bandang harap eh di padin siya umaalis sa tabi ko..
Yun pala hinhintay niyang bumaba yung katabi ko.
Nung magkatabi na kame sa seat eh nagpapapansin na ubo ng ubo na alam mo naman umeemote lang so natatawa na ko sa kanya nun.
Then maya maya bigla syang nagsalita na "miss pwedeng makita yung kamay mo?" so ako naman nabigla na pinakita yung kamay ko, tapos sabi nya  na tinitignan nya lang kung may ring na yung kamay ko.
He's just checking out if married na ko.
Ayun di ko naiwasang kiligin.napa-smile talaga ko ng bongga..
After nun he ask random questions na alam kong hindi ako nagbibigay ng personal info lang na nalaman niya is my nickname na nakasulat sa cup ng coffee ko.
I just say that i'm late for work as a volunteer nurse dun sa town ko.
Tinanong nya yung number ko na di ko naman binigay and he tried to offer yung number nya pero di ko din kinuha.
Then ayun bumaba na ko ng bus. natatawa padin ako habang naglalakad pauwi kasi nakukulitan ako dun sa encounter namen.

After couple of days after may co worker texted me na may naghahanap daw sakin na guy, di ako naniniwala sa kanya kasi sa kanya ko lang naikwento yung encounter namen sa bus so ako hindi talaga naniwala  baka ginugoodtime lang nya ako.
Pero nung diniscribe na nya yung guy nagulat ako kasi sya nga yun. pero ako talaga denial kasi halos wala naman akong nabigay na masyadong info and may ibang hospital din naman sa  lugar namen. Nung pumasok ako kinabukasan kasi kame yung incoming shift eh nagulat ako kasi nag-iwan yung guy ng rose and calling card.
Yung mga ka-work ko parang gusto akong sabunutan kasi sobrang haba daw ng hair ko.
I just texted him to say thank you kasi naman sobra yung effort nya na hanapin ako.
And ayun na ang super kilig na story namen and this feb ikakasal na kame.

dati di ko naniniwala sa destiny pero sa nagyari samen eh talagang naniniwala na ko.
Sobrang unexpected na sa ganun place namen mahahanap ang isa't isa.
And now we're really happy with each other...

[prettykhae]

^ ayee! kilig ako sis! grabe! ang haba nga ng hair mo! mas mahaba pa ata sa EDSA! congrats! =)

[monmon009]

naku sis kahit ako hanggang ngayon eh kinikilig padin.  God works wonders talaga. Binigay sya sakin dun sa time na di mo aakalain n magbabago na pala sa buhay ko. ^_________^

[simplecathy143]

i meet my  soon to be husband sa bus pauwi ako nun from manila.
he let me have his seat na nakakatuwa kasi bihira na yung ganun ngayon.
pero deadma padin kasi im snob talaga.
Nakakatawa lang yung nangyari kasi even na may available na seat na sa bandang harap eh di padin siya umaalis sa tabi ko..
Yun pala hinhintay niyang bumaba yung katabi ko.
Nung magkatabi na kame sa seat eh nagpapapansin na ubo ng ubo na alam mo naman umeemote lang so natatawa na ko sa kanya nun.
Then maya maya bigla syang nagsalita na "miss pwedeng makita yung kamay mo?" so ako naman nabigla na pinakita yung kamay ko, tapos sabi nya  na tinitignan nya lang kung may ring na yung kamay ko.
He's just checking out if married na ko.
Ayun di ko naiwasang kiligin.napa-smile talaga ko ng bongga..
After nun he ask random questions na alam kong hindi ako nagbibigay ng personal info lang na nalaman niya is my nickname na nakasulat sa cup ng coffee ko.
I just say that i'm late for work as a volunteer nurse dun sa town ko.
Tinanong nya yung number ko na di ko naman binigay and he tried to offer yung number nya pero di ko din kinuha.
Then ayun bumaba na ko ng bus. natatawa padin ako habang naglalakad pauwi kasi nakukulitan ako dun sa encounter namen.

After couple of days after may co worker texted me na may naghahanap daw sakin na guy, di ako naniniwala sa kanya kasi sa kanya ko lang naikwento yung encounter namen sa bus so ako hindi talaga naniwala  baka ginugoodtime lang nya ako.
Pero nung diniscribe na nya yung guy nagulat ako kasi sya nga yun. pero ako talaga denial kasi halos wala naman akong nabigay na masyadong info and may ibang hospital din naman sa  lugar namen. Nung pumasok ako kinabukasan kasi kame yung incoming shift eh nagulat ako kasi nag-iwan yung guy ng rose and calling card.
Yung mga ka-work ko parang gusto akong sabunutan kasi sobrang haba daw ng hair ko.
I just texted him to say thank you kasi naman sobra yung effort nya na hanapin ako.
And ayun na ang super kilig na story namen and this feb ikakasal na kame.

dati di ko naniniwala sa destiny pero sa nagyari samen eh talagang naniniwala na ko.
Sobrang unexpected na sa ganun place namen mahahanap ang isa't isa.
And now we're really happy with each other...

yhiieee, ang cute naman.. nakakakilig.. Meant to be talaga

[sakura_bloom]

i meet my  soon to be husband sa bus pauwi ako nun from manila.
he let me have his seat na nakakatuwa kasi bihira na yung ganun ngayon.
pero deadma padin kasi im snob talaga.
Nakakatawa lang yung nangyari kasi even na may available na seat na sa bandang harap eh di padin siya umaalis sa tabi ko..
Yun pala hinhintay niyang bumaba yung katabi ko.
Nung magkatabi na kame sa seat eh nagpapapansin na ubo ng ubo na alam mo naman umeemote lang so natatawa na ko sa kanya nun.
Then maya maya bigla syang nagsalita na "miss pwedeng makita yung kamay mo?" so ako naman nabigla na pinakita yung kamay ko, tapos sabi nya  na tinitignan nya lang kung may ring na yung kamay ko.
He's just checking out if married na ko.
Ayun di ko naiwasang kiligin.napa-smile talaga ko ng bongga..
After nun he ask random questions na alam kong hindi ako nagbibigay ng personal info lang na nalaman niya is my nickname na nakasulat sa cup ng coffee ko.
I just say that i'm late for work as a volunteer nurse dun sa town ko.
Tinanong nya yung number ko na di ko naman binigay and he tried to offer yung number nya pero di ko din kinuha.
Then ayun bumaba na ko ng bus. natatawa padin ako habang naglalakad pauwi kasi nakukulitan ako dun sa encounter namen.

After couple of days after may co worker texted me na may naghahanap daw sakin na guy, di ako naniniwala sa kanya kasi sa kanya ko lang naikwento yung encounter namen sa bus so ako hindi talaga naniwala  baka ginugoodtime lang nya ako.
Pero nung diniscribe na nya yung guy nagulat ako kasi sya nga yun. pero ako talaga denial kasi halos wala naman akong nabigay na masyadong info and may ibang hospital din naman sa  lugar namen. Nung pumasok ako kinabukasan kasi kame yung incoming shift eh nagulat ako kasi nag-iwan yung guy ng rose and calling card.
Yung mga ka-work ko parang gusto akong sabunutan kasi sobrang haba daw ng hair ko.
I just texted him to say thank you kasi naman sobra yung effort nya na hanapin ako.
And ayun na ang super kilig na story namen and this feb ikakasal na kame.

dati di ko naniniwala sa destiny pero sa nagyari samen eh talagang naniniwala na ko.
Sobrang unexpected na sa ganun place namen mahahanap ang isa't isa.
And now we're really happy with each other...

^Interesting and unique story indeed. Pero naitanong mo ba sa kanya kun paano ka niya nahanap? Binigay mo ba real name mo? Kahit hindi yung number mo? Kasi may-pagka stalk-ish eh. Yun lang. But I'm so happy for you sis!

[monmon009]

pagbaba ko daw sa bus contact agad sya sa mga friends nya from my town
 it turned out pa na yung mga batchmate ko nung highschool eh close nya kasi nakasama nya sa apartment while studying sa manila. And we even have common friends pala.
 1 town away lang naman kme.
 he asked them kung san mga hospital samen.
Yung una nyang pinuntahang hospital nakajackpot agad sya.
Nalaman nya lang yung nickname kasi nabasa nya sa cup ng coffee ko.
Luckily maliit lang yung hospital namin so magkakakilala kameng lahat, tapos yung napagtanungan pa nya is isa sa mga close ko, good thing pa na naikwento ko dun sa friend ko yung bus encounter namen.
Ang lukaret kinilig agad, binuko ako na dun ako nagttrabaho
As far as i remember ang tinanong lang sa kanya nung friend ko

friend: bus?
guy: yes
friend: starbucks?
Guy: yes!!!

ang kulit lang. sabi nung iba kong kawork na d ko close mag-ingat daw ako kasi stalker daw.
ako naman di ko nafeel sa kanya na stalker sya. talaga sigurong meant for each other kame. maparaan ba and effort kung effort. As of now super happy ako sa relationship namen. Wala na yata akong mahihiling kasi he's so sweet and supportive sa lahat ng ginagawa ko. Im hoping na kayanin namin yung buhay mag-asawa.