masayang kinukwento ni monica kay sandra ang nangyari nung party, na kahit di sinasabi ng papa nya, natuwa sya nung makita sila ni bunjoy (bunjoy pala, kala ko bujoy). sabi ni sandra, dapat lang no. kahit sino naman daw matutuwa dun sa bata. masaya daw ba sya? sbai ni monica, oo daw, at pakiramdam nya, malapit na magkaayos sila ng papa nya. sabi ni sandra, dapat lang daw. iba daw talaga kapag may apo, lumalambot daw ang puso ng kahit sinong magulang. sinabi ni monica na may problema ang vita at umaasa lang sya na maayos ng kuya javy nya ang lahat.
lumabas ng kwarto si nicole. nakita nya si adrian, na kausap naman sa fon si monica.
javy: pa, pinatawag mo daw ako.
javier: yes, kailangan ipaliwanag mo sa kin ang ginawa mo.
javy: pa, simula po nung black propaganda laban sa vita, pahina ng pahina na po ang kumpanya. pa. ginawa ko na po ang lahat ng paraan para hindi tayo bumagsak. sinubukan ko po 'tong sabihin sa inyo. di po kasi kayo nakikinig sa 'kin.
javier: binalak mong ibenta ang kumpanya nang hindi mo sinasabi sa 'kin? son, i --- reason to think na sinasabotahe mo 'ko at ang kumpanya.
eloisa: javier...
javy: pa, how could you accuse me of such a thing?
dumating si jasper.
tinanong ni nicole yung katulong kung bakit pinatuloy si adrian doon. naawa daw kasi sya. nung buhay pa daw kasi ang lolo nya, welcome daw ang lahat doon. tsaka kaibigan naman daw ni nicole si adrian. sabi ni nicole, hindi daw nya kaibigan, ni hindi nga daw nya bisita. dumating si adrian. meron lang silang inaayos na negosyo. lumapit si adrian. nag-sorry sya dahil nakituloy sya don. sa labas na lang daw sya matutulog, makikipark na lang daw sya kung okay lang, kasi wala na daw syang matutuloy ng gabing yon. hindi sumagot si nicole.
javier: so what do you think i would say? ininsulto mo 'ko. yun ang ginawa mo.
javy: pa, nagkaron lang naman ako ng talks with mr gonazales. sabi nya interesado sya sa vita. kahit pabagsak na tayo, --- yun po ang totoo!
javier: kelan mo ipapaalam sa kin ang lahat ng 'to? nakapagdesisyon na kayo kung magkano nyo ibebenta ang kumpanya na pinaghirapan ng lolo mo at pinaghirapan ko, ganun ba?!
javy: sasabihin ko naman po sa inyo, naunahan lang ako ni mr gonzales.
javier: jasper, alam mo ba ang tungkol dito?
jasper: hindi po, pa.
javier: sumasang-ayon ka sa kapatid mo?
jasper: would it matter, pa, if i do? pa, pare-parehas nating alam na hindi na makakaahon ang kumpanya.
javy: problema kasi, pa, wala naman po kayo nun eh. hindi nyo po alam ang hirap na ginagawa namin para lang maiayos ang kumpanya.
javier: we are not selling vita! not now, not ever! aayusin natin to! do you understand? .... do you understand?!
javy: alam nyo, pa, kahit kailan, hindi ko gustong saktan ka. never.
eloisa: javy, sige na, umuwi ka na, magpahinga ka na.
umalis na ang magkapatid.
samantala, nasa kotse si adrian, halatang nilalamok. nakatingin si nicole sa kanya. nakita sya adrian. umalis si nicole.
umiinom si javy, umiiyak. dumating si jasper.
jasper: kuya...
javy: jasper, bakit ba pag nagkamali ako, ayaw na nyang makinig. bata pa lang ako, ganyan na sya. konting mali, hindi nya makalimutan. pero yung years ko sa vita... yung years ko sa vita, na-appreciate nya ba? wala syang naa-appreciate na kahit ano. wala syang naa-appreciate na kahit ano. bakit ako(? di ko ma-gets) lang ang sinasaktan ni papa? (may sinabi pa sya na di ko na-gets)
javier: eloisa... tama ba ang mga anak mo o pinipilit ko lang ang lahat ng ito?
eloisa: alam ko, mahalaga sa 'yo ang vita. mahalaga sa yo ang pangalan mo... ang reputasyon mo. kaya susuportahan kita sa gusto mo.
javier: alam mo noon.... laging sinasabi ng papa, wala syang tiwala sa 'kin. hindi ko kayang itaguyod ang vita. pinatunayan ko sa kanya na kaya ko. bago sya mamatay non, sinasabi nya sa 'kin, di ko kaya. hindi kaya ni javier. after all these years, he cannot be right. he shouldn't be right.
niyakap ni eloisa ang asawa.
umaga na. binati ni adrian ng good morning si ms esquivel. didiretso na daw sya ng munisipyo para icheck yung mga papeles nung lote para sigurado ang lahat. sop na daw sa kanila yon blah blah blah. nagpaalam na sya.
sinundo ni aling sandra sa school si bunjoy. kinausap sya ng isang teacher, nagsuka na naman daw si bunjoy at latang-lata. nasa clinic daw. nasa ofis na monica at masaya ang kwentuhan nila ni kelly. tinawagan sya ni aling sandra.
may mga tinitingnan na blueprint si nicole. may dumating na dalawang lalaki. sabi nung mas mababang lalaki, wag daw ibenta ang farm. hintayin daw ang tatay nila. nadestino lang daw sa ilocos norte pero luluwas din sya. bago daw kasi namatay ang lolo ni nicole, nag-usap daw sila ng tatay nila na sa kanila ipagkakatiwala ang lupa kung may mangyari sa kanya. sabi ni nicole, tingnan daw nila kasi sa kanya naman pinamana ni gramps yung farm. mag-usap daw sila nung tatay, medyo may diin ang pagkakasabi nung lalaki ha. eto na mga makakapal ang mukha. sinabi na lang ni nicole na mas mabuti kung makakapag-usap sila ng tatay nila.
dumalaw si eloisa kina monica. nagdala si aling sandra ng turon with langka para meryenda nila. nakakatuwa makita ang mag-balae na 'to. sabi ni eloisa, pumasok na daw si monica, sila na ni sandra ang magaalaga kay bunjoy. binigyan nya ng pera si monica, para kay bunjoy daw. sabi ni monica, di na daw kailangan. basta magsabi lang daw sya pag kailangan nya.
kumakain na si javier nung dumating si eloisa. sinabi naman ni eloisa na kina monica sya galing dahil may sakit si bunjoy. kinumusta ni javier si bunjoy. okay na daw at makulit na ulit.
nakita ni aling sandra si monica sa tindahan, nagbabasa ng dyaryo. naka-headline kasi don na pabagsak na ang vita. sabi ni monica, di daw nya maiwasang isipin, ano daw kaya kung sumama na lang sya kay miguel, baka di daw nangyari yon sa kumpanya nila. sabi ni aling sandra, hindi naman daw talaga nila malalaman kung anong nangyari. pero kung hindi daw nya pinakasalan ang anak nya, wala daw bunjoy. at kung pinakasalan nya daw ang lalaking pinipilit sa kanya ng tatay nya at hindi yung lalaking mahal nya, magiging napakalaking kasalanan daw yon sa sarili nya.
