frustrations sa mga kapatid.

[chinkywinky]

no matter how much you help them but they can't help themselves, walang saysay yung pagpapakahirap mo sis. You did your part, kung ayaw nila hayaan mo na sila. I know how you feel, ako rin bunso, tumutulong din pero naabuso at yung mga tinulungan ko mga walang sense of appreciation. Now, wala na kong paki kung ano gusto nilang gawin sa mga buhay nila. Kakapagod intindihin yung buhay ng iba para mapabuti sila, pero sila mismo pumepetiks.

[stormy_princess]

alam mo sis lonelymiss28, i can feel you. i've been to that situation kasi. hindi naman tayo pareho ng scenario pero there were times na sobrang binigay ko din lahat sa mga kapatid ko. nagka-utang utang na ako maibigay lang pangangailangan nila lalo na sa school only to find out na hindi pala pumapasok tapos niloloko pa ako. yung isang kapatid ko naging kabit pa. araw araw halos umiiyak ako hanggang sa napuno na rin ako at naisip ko na sayang lang pala tulong ko sa kanila kung sila mismo ayaw tulungan mga sarili nila. Kaya tinuruan ko sila ng lesson. kahit masakit sa akin tiniis ko para matuto sila. Sa awa ng Diyos nagsumikap naman sila:)

sana sis, sila marealize ang worth mo at ang purpose mo na para rin naman sa kanila..

[harlet]

sis lonelymiss28, we know naman na ang buhay dito sa pinas masarap pag me pera ka....pag wala, para kang basura....since, kumakain naman at di nagugutom ang mga kapatid mo dahil nakaka-amot sa mga parents mo di nga mag-iisip mag-work or makaalis sila......try mong wag magpadala ng allowance in a month or 2...ipadala mo lang yung allowance para sa gamot ng parents mo kung nagme-maintenance man sila......minsan kailangang tikisin, damay damay na para matutong mag-isip.....

[Leilama]

Swerte ng mga kapatid mo sis. Sinasayang nga lang nila opportunity. Pero kung ayaw wag pilitin. Magbigay ka ng ultimatum na last na yan, pag di pa rin nila inasikaso, bahala sila sa buhay nila.

[ysa.belle]

sana marealize nila na they are so lucky kase gusto mo silang makarating dyan. ang hirap mag abroad pwro you are doing everything to help them, sana i-appreciate naman nila at pahalagahan.

[lonelymiss28]

Mga sis thanks sa mga replies nyo. Last na itong bunso kong kapatid kasi sya na lang di ko natutulungan and I always ask him kung talagang gusto nya mag abroad and he always tells me na gusto naman daw nya dahil mahirap nga ang buhay namin sa pilipinas. In a year ok na papel nya kasi ang gagawin na lang nya ay ipasa ang papers nya sa embassy and sabi nya ay ipapapsa nya this january once na makuha nya BNI nya. Kung walang magiging problema sa papers nya ay he will be here in January 2013.

If ever man na magbago isip nya ay I will just accept it na maluwag sa puso ko na talagang yun ang gusto nila. And I will never volunteer to help them to go abroad ever, even when a time comes na gustuhin nila. I guess tama kayong lahat na kung gugustuhin sila na mismo gagawa ng paraan to make it happen.

Happy New year everyone!

[Nouveaux]

I admire you sis for your determination and patience sa pagtulong sa mga kapatid mo. Mahirap magbigay ng tulong sa taong ayaw tulungan ang sarili. Madali lang mag abroad pero mahirap mag asikaso ng papeles. But everything can happen kung talagang determinado ang tao. Ang kailangan lang talaga is patience and perseverance. Pero once na andyan na at aalis ka na, mixed feelings na proud ka rin sa sarili mo at natapos mu na lahat ng requirements.

I hope and pray na marealize ng mga kapatid mo sooner yung sacrifice na ginagawa mo para sa kanila. Hold on ka lang sis. Blessings and opportunities will come your way . I pray for the Lord to give your more strength!

[lonelymiss28]

Nouveaux: I hope na ma realize nga nila kasi di rin ako bumabata. Alam mo sis isa rin siguro sa dahilan kaya ko ginagawa sa kanila ito ay dahil sa isip ko at puso, alam ko na ganon din gagawin nila sa akin if in case ako yung nasa katayuan nila. ewan ko basta yun ang lagi kong iniisip sa mga kapatid ko.

jhenbreak: Sis, sila ang nag ask sa akin na gusto nilang mag-abroad. Noong time na di pa sila naghihingi ng tulong sa akin na mag-abroad ay yung isa kong co-teacher sa pinas ang kinuha ko (2009). Ngayon ay nag-apply na sya to be an immigrant together with her family.

[guilleanne]

sis may sakit ang mga kapatid mo, KATAMARAN.

I have the same frustrations with my sibs. biruin mo 25 at 20 years old, hindi nakapagtapos kahit pinag aaral, walang job pero every month my allowance parin from my father sa states. ang mom ko rin kahit hiwalay na sila ng dad ko may monthly allowance, walang rin job. Sabi ko sa kanila, if something suddenly happened to my father saan sila pupulutin? ni hindi siguro kako kayo tatagal ng isang buwan eh gutom na kayo kasi wala kayong alam na tarbaho.

Kaso kasi ang katamaran nakakahawa, dahil sama sama sila dun sa bahay, ayun hawa hawa sila. wala nga silang ginagawa maghapon kundi mag internet tapos gusto pa kumuha ng maid kasi daw hirap mag laba at wash ng dishes.

samantalang ako sis, may work ang husband ko pero nag oonline job din ako kahit may baby ako, sila I encourage them to work kahit online, laging saka na, or mag aaral daw muna sila papano.  busy daw sila, busy saan?

kaya sis sa tingin ko support system sila lahat dun kasi nasa iisang lugar pala sila nakatira. hawa hawa na sa katamaran sis.

I  know you mean well. napaka swerte nila at mahal mo sila ng ganyan. pero minsan kailangan ng tough love sis. to teach them the most valuable lesson in life "PASUSUMIKAP". mas importante siguro yun muna ang magkaroon sa kanila kesa yung pilitin mo sila eh wala naman sa wisyo nila.

[lonelymiss28]

jhenbreak: Thanks, alam mo sis I felt very blessed already dahil kahit papaano kaya kong tumulong imbis na ako ang tutulungan. Saka di ko rin naman pinapabayaan sarili ko and I get whatever I want naman.

Guilleanne: Maaari ngang katamaran yun, pero kahit naman sa pilipinas ka or abroad magwo-work ka pa rin di ba??? 

Pero sis, gaano ba kahirap ang mag fill-up ng docs at ipasa mismo sa embassy. Di na sila maghahanap ng employer, agency stc. unlike sa milyong tao na gusto makapag trabaho sa ibang bansa.

Sabagay sis, naiisip ko rin kung asawa ko mag-aabroad ay sobrang nakakalungkot din yun dahil sa haba ng panahon na magkakalayo kami, like ngayon nga na nasa ibang province asawa ko for 1 week dahil sa work ay sobrang miss ko na sya what more kung 2-3 years. although sabi ko naman sa mga kapatid ko na kahit every year ay umuwi sila to be with their family ay ok lang at kaya naman yun pag-ipunan ang importante lang kasi ay maging immigrant sila dito.

Saka isa pa sa naiisip ko na kahit naman mahirap kami sa pilipinas ay di pa naman kami nag skip ng meal dahil wala kaming kakainin kaya siguro ok na sa kanila ang ganong buhay.

[greenpease05]

My take on the issue.

Mahal nating lahat ang mga pamilya natin at gusto natin silang magkaron ng magandang buhay. Ang siste yung klase ng buhay na gusto nating ibigay sa kanila ay madalas kinatatamaran nila o ayaw nila. Ang sagot ko dito ay.

Wag na silang tulungan. Lonelymiss, malalaki na ang mga kapatid mo para magdecision para sa sarili nilang buhay. Yes maganda ang intentions mo pero ayaw nila ito. Wag mo na ipilit. Paniguradong sasama lang ang loob mo pero sabi mo nga sino ba ang mawawalan?

You already gave them the opportunity and they CHOOSE to let it slip. Wala ka na magagawa dun kungdi let go. Wag ka na magalet sa kanila baka sa sarili mo ikaw naaasar why di ka nila sinusunod or why di nila makita ang nakikita mo magandang opportunity. So step back.

Let them be. When they need your help then that's where you help out. Don't come to them, let them come to you. Magphinga ka muna.

I'm in the same situation as yours too matagal na and I got tired na rin. Super akong na-drained and ayaw ko na mangyari yun.

So I took the step back, just watching and waiting now.

[peninsula]

Sis, I feel for you. Nakakarelate ako. although iba naman yong case ko.  Yong BIL ko kasi nafinished contract tapos ni turn down yong isang offer kasi maliit daw sweldo tapos wala naman nakitang mataas na offer. Isang taon nakatambay. Nakakainis. Tapos yong unang pamilyang iniwan nya husband ko nagpapakain, nagpapa aral sa anak. Naawa naman ako doon sa anak pero di ako agree na sa private school pa nag-aaral. Yong pangalawang family naman na siyang legal, ayon inenroll din sa private yong anak dahil ayaw matalbugan tapos walang pambayad ng kuryente!!! How irresponsible.  Ang point ko lang, ang lakas mawalan ng work tapos aasa sa ibang tao.

I hope you will stay firm. Tiisin mo para matuto.  Make sure you have enough savings for yourself and for your retirement. Sa klase ng mga kapatid mo, wala kang maaasahan sa kanila kung ikaw man ang mangailangan.

[lonelymiss28]

Sobrang naasar ako ngayon. Kakabasa ko lang ng msg ng bro ko sa fb, naghihingi ng 500 pesos pambili ng embassy card. Isipin nyo mga sis 500 pesos lang di pa mapahiram ng kahit na sino sa bahay kahit mama ko di magpahiram. Nakakaasar, wala ka talagang maasahan sa bahay.

[peninsula]

omg...ganyang-ganyan yong side ng hubby ko. madelay lang ng isang araw padala may text na, walang pambili ng gamot si lola...nakakamatay di ba?

gosh, ang worry ko for you baka pagdating dyan, super asa pa rin sa'yo or ayaw yong work or uuwi na lang. good luck!

my gosh...noong andito BIL ko at naghahanap ng work, tanong agad yong package...imagine, hindi pa nga hire package na agad ang inuurirat.

[ldrwifey]

Sobrang naasar ako ngayon. Kakabasa ko lang ng msg ng bro ko sa fb, naghihingi ng 500 pesos pambili ng embassy card. Isipin nyo mga sis 500 pesos lang di pa mapahiram ng kahit na sino sa bahay kahit mama ko di magpahiram. Nakakaasar, wala ka talagang maasahan sa bahay.

omg...ganyang-ganyan yong side ng hubby ko. madelay lang ng isang araw padala may text na, walang pambili ng gamot si lola...nakakamatay di ba?

naku parang yung family yan ng co-worker ko... pagpadala daw ng $100 dahil pambili ng antibiotic, susme ano sila dun mga imbalido at walang makadiskarte ng pambili ng gamot!!

[lonelymiss28]

nakakaasar di ba???  kinulang lang kasi yung pinadala ko kasi naman laging delayed yung pag pass kaya umabot ng christmas season eh yung pinagpapadalahan ko iba an ang process ng pagpapadala as in mail na as in snail mail ha. dati kasi bank to bank eh dahil sa recession nag-iba din sila. So matagal talaga bago ako makapadala ng pera. Ayok naman mag drive this week dahil 25 mins drive tapos winter ang dulas ng daan and daming accident ngayon, then pag mag taxi naman ako kulang2 $100 ang taxi. haaaayyyy!!!! Last month kasi nagpadala ako ng 10k sa papers na akala ko ay to pass na ayun pala di pa at may inayos pa so nakulangan yung pera na pang pass lang dapat kaya ganon. Ewan ko ba mga sis, nakakasama ng loob pag ganon.

[whitelady17]

mas masarap sa pakiramdam tumulong sa mga taong tinutulungan ang sarili nilang umangat at umasenso, kesa tumulong sa mga taong walang considerasyon sa mga tulutulong sa kanila at nagmamayabang pa na suportado ng kapamilya overseas. che, kakagigil

[bachoi]

kilala lang ako ng kapatid ko pag kailangan ng pera. pero pag ako ang nangailangan sa kanila. deadma kung deadma.

[ldrwifey]

that's sad sis.

pero tama si sis whitelady17 mas mabuti ng tayo ang tumutulong at nagbibigay kesa sa tayo ang tinutulungan.

[chinkywinky]

makikisali na ko sa post mo sis ulit, glad there's GT to vent out my frustrations toward my siblings. Just cried a while ago, having a hard time dealing with my siblings. See, I have this pasaway brother whom am not talking to eversince (kasi nga pasaway), parang sinukuan na ko. Then I talked to him again last week kasi nga I will be migrating to another country soon, and I don't want to leave them na pinoproblema yung brother ko. I am doing this for my other siblings and parents, I tried na kausapin yung brother ko thinking na magbabago pa sya. And he promised me magbabago na sya this time. Pinagamot ko sya (dahil may sakit sya at wala ng pumapansin sa kanya), ipinasok ko sa hospital, until now he's in the hospital. What frustrates me most, walang tumitingin sa kanya na ibang kapatid ko, walang dumadalaw man lang para kumustahin, and to think na ginagawa ko to para sa kanilang lahat. Pag kinausap ko yung mga ate ko, puro sila "kasi pasaway, hindi sinusunod yung doctor, blah blah blah). Sabi ko pano nyo malalaman kung hindi nyo sya kakausapin? Sabi ko hindi naman kasi nila pinupuntahan. In the end, parang mag-isa lang ako sa plea na to (ako na nga umiintindi lahat ng gastos pati), to think na am doing this for them, para maging tahimik ang buhay nila lahat (nanggugulo kasi yung kapatid ko pag sobrang tinopak, sisigaw, hihingi ng pera).
I am very disappointed and frustrated, susuko na ko ulit.