almost the same situation natin sis... never had utang when I was single.. ako pa ang utangan ng officemates ko. pero nung napangasawa ko si hubby, sanay sila na left and right ang utang sa bumbay. until now masamang masama parin ang loob ko kasi because of his family, specifically his mom, nagkautang ako sa bangko which like you, hindi ko nabayaran on time and almost nagdouble binabayaran ko pa until now kaya hindi ko talaga makalimutan. pero ang masakit niyan, sila pa ang sarcastic and mayabang. i actually don't understand them. feeling ko ang selfish nila and family lang nila ang iniisip nila. pero I've learned my lesson na. I've learned to say No and tumanggi kapag ayaw ko. I dont' care kung ano isipin o sabihin nila kasi nalaman ko din na maganda or pangit man gawin ko, negative lang din ang nakikita nila.
we don't live with my inlaws, pero parang ganon na din kasi super lapit lang ng tinitirhan nila. they don't care about the bills, gamit lang ng gamit walang pakialam. and again, sila pang mayabang at sarcastic kapag pinaramdam mong hindi mo pinupulot ang pera sa kalsada.
mahirap makisama sa mga taong wala na ngang pera, mayabang pa. they say na nagbago daw ako. pero like you, ayoko lang din ng inaabuso ako especially if nakikita ko naman ako na nga itong nagbibigay, sila pa itong pasarap buhay (spa, dine out) and ako, tiis tiis makatipid lang.
as of now, parang tinetest ko ang water eh. nagpapakatotoo ako, and tinitingnan ko how hubby will react. most of the times, kinakampihan at pinagtatanggol niya family niya. so ako naman, sige lang pero natuto na talaga ako. kapag namili kami, then kapag nakita ko na kumuha na naman siya ng mga things for his family I will tell him na siya ang magbabayad ng mga pinamili namin. good thing lang kasi kahit paano may pera siya lately (which lately lang talaga nangyari haha). so imagine lahat ng pinamili niya noon for his family, lahat iyon galing sa sweldo ko. nakakairita nga yung niyaya pa niyang lumabas family niya, at ako pala ang magbabayad. ang masaklap niyan, kapag ako ang nagyaya na kumain kami sa labas, halos sa eatery niya ako pakainin, pero kapag family niya, saka ko lang maririnig ang name ng mga restaurants na gusto ko talagang kainan. unfair di ba?
anyways, lahat naman yan tapos na. ang iniisip ko ngayon is itong pinagbubuntis ko. ala silang mapipiga sa akin ngayon kasi lagi ko katwiran unahin ko si baby ko di ba? I am also thinking na while I am pregnant, doon muna ako sa house ng parents ko or magrent malapit sa work and visit na lang ako ng mom and sister ko every weekends. iwas stress.
siguro sis, kahit sabihin ni hubby na umutang ka, wag ka ng pumayag. my inlaws would always encourage my husband na umutang everything na umuutang sila sa bumbay haha pero lagi ko sinasabi na hindi naman kailangan. imbis na pagkasyahin kasi namin [textspeak!] pera namin, nagiging magastos kami pero ang ginagastos namin eh utang so next few months, kailangang bayaran di ba.
minsan parang nagdadoubt na nga ako sa love ni hubby sa akin or baka sadyang sobrang love lang niya ang family niya. and like you feeling ko hindi naman siya nakikinig sa mga sinasabi ko about sa mga issues ko with him and his family. deadma lang. as in parang walang nangyari. nakakairita kapag ganon di ba?
I think na sa ngayon, hindi siguro tayo ang dapat na may patunayan kundi ang mga mister natin. Baka nakakalimutan nila kung sino at ano dapat ang unang priorities nila. Pero kahit iritang-irita na ako at ngitngit na ngitngit, hindi ko inaaway si hubby. Like I said, hinahayaan ko siya and his family pero nagsasalita ako pasaring saring hehe. Ako kasi ang tipo na mahaba pasensiya pero kapag tumalikod eh wala ng lingunan and sa tingin ko my husband does not know that.
Take care of yourself sis, kung hindi iyon kayang gawin ni hubby mo. That's what I did these past few months kaya heto at last nabuntis na ako. Waited for this for 2 years, di ata ako mabuntis noon kasi sobrang stressed ako and hindi tama ang kain kasi nga tipid dito tipid doon ginagawa ko para lang mabigay ko ang gusto ni hubby and hindi niya masabing pinagdadamutan ko family niya. Now he knows na four years ako magbabayad sa bank dahil sa utang ng nanay niya kaya medyo hindi siya makapagsalita. Be honest din sis sa mga gastusin and sa mga bayarin para alam niya na ang sweldo mo, may dapat patunguhan na mas importante kaysa kapritso. As much as possible nga di ko na isinasama si hubby kapag naggrocery ako. Iwas samaan ng loob and iwas bili ng hindi naman talaga kailangan.
