ako sa simbahan...
tapos, naglalakad ng naglalakad..lalo na sa mga lugar na pinupuntahan namin before.
i had this sad story years ago, before i met my hubby. i have a guy bestfriend and were very close kaso he is married with a daughter. naguguluhan kami kasi gusto ng puso ko pero ayaw naman ng kalooban ko. i dont want to be a homewrecker. i tried layuan siya in a month, or di kausapin. nagawa ko naman kaso sa bandang huli naguusap rin kami. sabi niya during the time na lumalayo ako dumadaan siya sa house namin..wala lang, just checking or matanaw man lang ang bahay namin.
i tried, pero di talaga kaya ng kalooban ako. i apologized na hindi ko kaya icontinue ang ganoong set up. hindi naman ako tuluyang pumayag sa kanya pero we had a mutual understanding. sabi ko finally, i am sorry, i cant.
tapos, nasaktan rin naman pala ako sa decision na iyon. palakad lakad ako sa places na pinupuntahan namin. i continued to pray na sana makalimutan ko na siya. and i even told the guy na sana makakita pa ako ng katulad mo.
then i ve met my husband a year later...siya iyong nag alis ng sadness na iyon.
