i overcome it through mind setting, knowledge of the wheels and a little practice..
iniisip ko lang ,in case of accidents andyan ang insurance and karamihan ng driver takot din namang mamatay..karamihan ng driver ayaw rin namang maabala at makabangga.. so more or less MAGPPRENO RIN SILA SAYO hehe.. but then palagi pa ring ingat kasi sobrang malas na lang kung makatyempo rin ng BAGUHANG DRIVER din or driver na talagang may suicidal intent hehe.. and watch the brake lang pag maraming tao sa paligid..alert on the brake always..kasi pag tao nabangga, yun ang pinakamalaking problema.. so laging ingat lang talaga. esp sa mga daan na alam kong maraming pasaway na biglang tumatawid sa daan.
though bata pa ako talagang malakas na talaga loob ko sa kalye, 12 yrs old nag momotor nako.. and hindi ako yung tipong nagpapaturo sa secluded area. gusto ko sa street na mismo. mas madaling matuto pag nasa kalsada na talaga.. andun kasi yung kailangang matutunan.
pero before kasi ako humawak, itinatanong ko muna lahat lahat about sa pagpapaandar.lahat ng do's and donts. habang sakay ako panay nako tanong nyan ng what to do in case ganito ganyan,, in case may humps, overtaking, liko ..etc.. hindi ko pa actual na hawak ang manibela pero iniimagine ko na ako ang nagpapaandar at ano ang mga ginagawa.. then pag pakiramdam ko kaya ko na, go na ko actual.. dati nga may kaba ako sa pag overtake or yung pag change ng lane..lumakas loob ko nung minsan magcommute ako at sa tabi ako ng driver, nakita ko kung pano sya kareckless magpalipat lipat ng lanes..puro busina na lang ang malilit na car hehe..nakita ko technique nya.. following day, kaya ko na ring mag change lane.. nagulat na lang si hubby hehe.. iniisip ko lang, kung kaya nila, malamang kaya ko rin yun so masubukan nga hehe..