super nakaka-relate naman ako sa inyo mga sis, lalo na kay sis
jhenpretty, parang pareho ang story ng buhay namin.

while sakin naman, nag-abroad
[textspeak!] mom ko kaya lagi sya wala. pero di lang yun yung issue, sobrang dami pa. naisip ko lang, kung sana mas inisip nya kaming mga anak nya kesa mga kapatid nya, di na nya kailangan lumayo. habambuhay na nya kasi binubuhay ang mga kapatid nya. buti sana kung nasuklian yung effort nya. puro naman mga tamad yung mga kapatid nya.
Sa kaka-prioritize nya sa mga yun, kami ng kapatid ko ang nag sacrifice. imagine 2 lang naman kami, kaya naman nya sana kaming buhayin kahit nandito sya. Hindi naman sa sinisisi ko sya pero siguro mas naging achiever ako kung nandyan sya to guide me. i was an honor student din before and my teachers believed in me. kaso na-distract din ang goals ko when i had bf and fell preggy. nanghihinayang lang ako, kasi syempre as parents we should help our child make the right decisions. yun
[textspeak!] di ko nakuha sa kanya. but i am not regretful naman, i love my husband and daughter. yung pinanghhinayang ko is yung sa acdemics and career side nv buhay ko. hehe. kaya eto, parang malayo loob ko sa mom ko. pero patong-patong na kasi, hindi lang ito, sobrang dami pa. and yes, sometimes i feel like i hate her. sorry mga sis napahaba kwento.
